Hoi,
Bij deze het verhaal van m'n ongeluk van 21 juni 2005....
ik reed van m'n werk naar huis op een voorrangsweg, er reden 2 auto's voor me, tegenmoetkomende stond een blauwe volkswagen Jetta stil. (ja hoor als ik mocht kiezen was het zeker geen jetta geweest..

) Deze Jetta liet de 2 auto's voor me passeren, maar had mij niet gezien.. (achteraf door getuigeverklaringen bleek dat ik voldoende afstand had gehouden en even hard reed als degene voor mij(ongeveer 80km per uur) De Jetta sloeg dus voor zijn doen links af terwijl ik dus rechtdoor ging. Blijkbaar (ik weet er zelf niets meer vanaf...) remde ik toen uit volle macht en kwam de achterkant van m'n motor omhoog (duc 400ss rood) dit alles heeft max. 2 sec. geduurd. Toen klapte ik op de achterportier, en dankzij het feit dat ik dus schuin tegen de wagen aanreed ben ik er overheen gelanceerd (heerlijk woord is dat

) met m'n linkerheup tegen de Jetta, daardoor gebroken en er zit nu een Gamma-Nail in (yep bij de Gamma in de aanbieding..

) en met m'n rechter elleboog op het wegdek beland. deze was dan ook verbrijzeld en het bot stak er aan de andere kant uit

1 spier totaal doormidden en een andere gedeeltelijk...
Tijdens dat ik daar lag heb ik de automobilist verrot staan schelden tijdens het uitschreeuwen van de pijn

ambulance, ziekenhuis, operatie, nog 1 want spier in m'n arm had het niet gered dus moest eruit.
En toen... toen ging het licht uit...
Door de medici over het hoofd gezien dat ik zwaar gekneusde nieren had waardoor de medicijnen niet uit m'n lichaam konden maar zich opstapelden... Ik wilde dus niet meer zelf ademen (zo noemden ze dat, maar eigenlijk, ik wilde wel, maar m'n lichaam kon niet..

) Tijdens m'n rust pauze heb ik 2 dagen aan de nierdialyse gelegen en werd ik na 9 dagen wakker... Echt slapen was het niet, maar meer een soort dromen, de dingen die langs m'n bed gebeurden pikte ik op en vertaalde ik in de meest rare dromen... de eerste dagen was het kritiek, de kans was redelijk aanwezig dat ik dit verhaal hier niet zou kunnen vertellen, maar helaas, is me dus toch wel gelukt
Toen ik ontwaakte herkende ik in eerste instantie m'n vader niet eens meer, maar ach dat hield ik dus niet erg lang vol, dus nu komt ie nog regelmatig op bezoek om te vertellen dat motorrijden o zo gevaarlijk is...

en m'n vriendin die ik een maand voor het ongeval leerde kennen is dus iedere dag op bezoek geweest (zegt ze dan..) maar zonder gein, dat heeft erg veel geholpen...THX! (ja we zijn nog bij elkaar) Eindelijk het ziekenhuis uit na 3 weken (ja, mocht niet, maar lekker toch gedaan

) eenmaal thuis ben ik gestrompeld naar m'n schuur en heb m'n andere motor gestart, gaafste geluid wat ik ooit gehoord heb!! een week later ben ik weer naar m'n schuur gegaan, heb m'n motor proberen te pakken, deze viel om, buurman zag dit, kwam vragen of ie mij kon helpen (graag!) heeft 'm opgetild en zei toen "ik heb respect voor je dat je weer motor wilt rijden" dat was erg cool van hem!! na vijf minuten weer naar huis gereden, deed iets teveel pijn. Nu heb ik dus een nieuwe Duc gekocht Monster 750 city dark en heb ik nog steeds m'n "winter" motor Kawasaki 550 LTD waar ik sinds een maand of twee 3 dagen in de week mee naar het werk rijd en iedere dag over dezelfde weg rijd waar dit alles zijn oorzaak heeft gevonden... bedankt voor het lezen!!!

de mijne maken ook geluid...