Motor-Forum -

In dit topic zal ik mijn verhaal gaan schrijven over mijn reis die ik afgelopen zomer heb gemaakt. Ik heb een dagboek bijgehouden, 1000 foto's geschoten en een aantal filmpjes gemaakt. Ik wil graag de tijd nemen om hier een mooi verhaal van te maken, dus heb een beetje geduld .


Het is 24 juli 2010 ’s morgens vroeg en ik word wakker na een korte nacht. Ik voel mij behoorlijk nerveus. Vandaag ga ik eindelijk aan mijn grote reis beginnen, alleen en op de motor richting het noorden..



Toen ik 17 jaar was nam mijn zus mij mee naar de film The Motorcycle Diaries, waarin Ché Guevara en Alberto Granado door Zuid-Amerika trekken. Geïnspireerd door die film, maakte ik mijn eerste brommerreis samen met mijn beste maat. We reden door de Ardenne en Luxemburg en bereikten zelfs Frankrijk. Er ging een wereld voor mij open.
Een paar jaar later lig ik lui op de bank te zappen tot ik op National Geographic Channel twee motoren door een moeras zie ploeteren. Mijn hard klopte in mijn keel, mijn mond viel open en mijn handen begonnen te trillen. Het is de geboorte van mijn grootste droom ooit.
Sindsdien bezit ik een obsessie met motorreizen. Ik lees veel reisverslagen, kocht de boeken van Ted Simon en Lois Pryce en heb alle motorreis films wel gezien. In gedachte waan ik mij als een Marco Polo op mijn moderne paard door de meest exotische oorden. Het staat vast. Ik zal een wereldreis gaan maken.



Ik had een zwaar jaar met mijn studie bouwkunde in Delft achter de rug en wilde er graag even tussenuit. Ik gaf mij op voor een uitwisselingsprogramma en werd uitgekozen. Ik ging een semester in Stockholm studeren. Ik wist nog maar erg weinig van de Zweedse cultuur, dus ik vond mijn bestemming voor een motorreis. Na wat verdiepen ontdekte ik dat Noorwegen toch wel het meest indrukwekkende land was om doorheen te rijden. Zo werd de route duidelijker en ik kreeg een doel voor ogen.



Na een lange periode van sleutelen en veel stress met voorbereiden kon ik eindelijk de weg op. Ik vertrok vanuit Lekkerkerk waar mijn ouders wonen, maar was natuurlijk nog mijn paspoort vergeten, zodat ik eerst nog even naar Den Haag kon om die op te halen.

Nou waar blijft dat volgende deel. Duurt lang!

Topic staat ondertussen bij men favorieten

Het is zo ver. Ik ben op weg. Het voelt allemaal nog wat vreemd aan eigenlijk. De komende weken zal ik het grootste deel in het zadel zitten. Ik ga vast en zeker van alles meemaken, dat staat vast. Ik heb mijn otoplastieken in en zit een beetje onrustig te denken. Ik vraag me af of mijn motor het vol zal houden en of ik het wel aan kan zo lang alleen. Ik stop bij een tankstation, eet een broodje en zet mijn mp3 speler aan met wat actieve muziek. Dat zorgt wel voor afleiding. De lange snelwegrit richting Hamburg is sowieso erg saai. Na 420 km houd ik het bij Buchholz in der Nordheide voor gezien en ga ik een camping zoeken. Ik doe liever een beetje rustig aan in het begin en spaar wat energie.



Na 13 uur slapen word ik wakker. Als ik de tent uitkom vraagt mijn Duitse overbuurman waar ik vandaan kom en wat mijn plan is. Meteen erachteraan roept hij zijn vrouw om koffie voor mij te zetten. Nu was Duits nooit echt mijn lievelingstaal en ik heb na de middelbare school nooit echt wat geoefend. Alles was erg ver weggezakt. Na een dramatische poging doe ik mijn verhaal in het Engels.
Ik pak mijn spullen in en rijd richting Puttgarden, waar ik de boot zal nemen naar Denemarken. Na een uurtje rijden ruik ik de zee. Ik begin om mij heen te turen en zie vliegers van kitesurfers in de lucht hangen. Ik besluit meteen de eerste de beste afslag te nemen.







Er hangt een erg relaxt sfeertje op het strand. De zon schijnt en het waait best lekker. Ik speel nog wat met zand en vervolg daarna mijn weg.

Even later rij ik de boot op samen met een Duits stel op een GS1200. Ze helpen mij met de motor vastzetten, want ze zagen mij al aardig tobben.





Het is echt heerlijk op de boot. Ik kijk over de reling recht naar beneden. De boot slaat het water met flink geweld opzij. Ik voel spetters op mijn gezicht, terwijl de wind de tranen uit mijn ogen waait.



Ik ga zitten en kijk naar de mensen om mij heen. Het zijn voornamelijk jonge gezinnen, pensioneerders en een enkele verdwaalde motorrijder van boven de veertig. Als we in Denemarken zijn aangekomen, begint het hard te regenen. Ik stop en trek mijn regenpak aan. De meeste motorrijders waren erg sacherijnig geworden, want er werd maar sporadisch terug gezwaaid.





Het landschap lijkt toch wel veel op dat van Nederland. Het is alleen iets meer glooiend. Het was lekker rijden na alle snelweg. Na 400km vind ik het wel genoeg geweest en ik zet mijn tent op in Fredensborg.

De volgende dag is toch wel spannend, want ik zal voor het eerst naar Zweden gaan, waar ik 5 weken later voor 4 maanden zal gaan wonen. Ik neem de boot van Helsingør naar Helsingborg.





Als ik Zweden in de verte zie begint mijn hart al harder te kloppen. Even later rijd ik langs een schitterende kustweg door kleine idyllische dorpjes. De huizen zijn erg mooi, maar wel een beetje truttig. Alles is van geverfd hout en er is veel detail te zien in het snijwerk van de raamkozijnen, hekjes en makelaars op de daken.
Dan volgt toch wel een magisch moment. Ik maak kennis met één van Zweeds grootse schoonheden; de vrouwen. Het tempo gaat er flink uit als ik langs de stranden rij, terwijl ik naar massa blondines in bikini kijk. Ik stop bij een lunch café waar ik mijzelf trakteer op een heerlijk zalm gerecht.



Het landschap verandert. Ik zie steeds meer rotspartijen, terwijl ik door steeds hoger wordende heuvels rij. Ik voel mij wel een beetje alleen, want ik zou dit graag met iemand willen delen.



Bij een tankstation spreek ik twee Zwitsers aan op dikke bmw’s en we maken een praatje. Ze zijn beiden advocaat. Ik vraag of ik een stuk met hun kan meerijden. Ze vinden het prima. We rijden verder met z’n drieën terwijl we over de E20 richting Göteborg rijden. Ik begin weer honger te krijgen en mijn concentratie valt weg. De Zwitsers hadden al een broodje op bij het tankstation en ik heb geen zin ze op te houden en zwaai ze uit. Ik eet een hamburger en rij weer in mijn eigen tempo verder. Bij Stenungsund zoek ik weer een camping op.







De volgende dag wil ik Noorwegen halen. Maar de E20 die inmiddels is overgegaan in de E6 is erg saai. Ik bekijk de kaart in mijn Garmin en zie een kronkelende E160 ook richting het noorden gaan. De weg is rustig en er zijn heerlijke bochten. Het gas gaat erop en het is flink smijten met de transalp. Mijn dag begint fantastisch. Maar het is nog een aardig stuk naar Noorwegen dus ik neem de hoofdweg weer.











Als ik langs de E6 sta te tanken zie ik links van mij plotseling een grote blauwe Harley vol met stickers. Ik geloof mijn ogen niet.. wat een toeval. Het is Marcus Kingma die met zijn Noordkaap tocht bezig is. Een dag voor mijn vertrek had ik een filmpje van hem gezien waarin hij over zijn reis vertelt. Hij vertrok op dezelfde dag als ik en nu staat hij even verderop te tanken. Ik loop blij verrast naar hem toe en stel mijzelf voor. Hij vraagt of ik een kort interview wil doen voor zijn film.

Filmpje met het interview



Marcus reed op dat moment samen met Diederik. Hij rijdt op een gele Ducati en was oorspronkelijk van plan naar Frankrijk te rijden, maar wilde toch eerst even in Denemarken een kijkje nemen. Bij de Øresund brug ontmoet hij Marcus en rijdt met hem mee naar Zweden.

Filmpje van Diederik

Marcus moet die dag nog naar een Harley dealer waar hij een afspraak heeft. Ik overtuig Diederik van al het pracht dat ons te wachten staat in Noorwegen en zo besluiten we samen verder te rijden. We rijden naar Vestby, wat onder Oslo ligt. Daar willen we toch weleens gebruik gaan maken van het allemansrecht, maar het is nog een tijdje zoeken naar een geschikte plaats om ergens te staan. Het voelt nog een beetje raar aan om zomaar op iemands terrein een tent op te zetten. We zoeken een beschut plekje en komen uiteindelijk terecht op een heuveltje waar een klein trekkerpad door wat bosjes naar een akker gaat. We zetten onze tent op. Het is best wel fris en er zijn veel muggen. Ik verken de omgeving een beetje en vind de resten van een kampvuur. Ernaast ligt een vuilniszak half open gescheurd. Als ik kijk wat er in zit zie ik lege hulzen van een jachtgeweer en een meter verder een fles kettingzaag olie...

He Peet, top om te lezen.

Natuurlijk wel wat te zeuren:

Quote: "Dan volgt toch wel een magisch moment. Ik maak kennis met één van Zweeds grootse schoonheden; de vrouwen. Het tempo gaat er flink uit als ik langs de stranden rij, terwijl ik naar massa blondines in bikini kijk."

Nou post je zo veel foto's...

Ik krijg meteen zin om de motor klaar te zetten en gewoon te vertrekken... 2011 al een vakantie in de planning, maar voor 2012 gaat het wel heel zeker een Noordkaap ritje zijn..

Nou dat zal wel lukken, ik heb er ervaring mee zullen we maar zeggen

Wel de pest voor mijn werk dit soort topics. Ik ga toch de hele tijd checken en die foto's zijn dodelijk voor mijn concentratie. Van de andere kant wel weer ontzettend motiverend voor mn motovakantie fantasie

Ik had het begin van het reisverslag zondag al gelezen en vanochtend herkende ik je in Delft!
Ongeveer 08:30, je reed van de Hooikade naar de Zuidwal (dicht bij het station, langs het water).
Gespot dus en laat de volgende delen van je reisverslag maar komen!

Leuk verslag tot nu toe! Ga het zeker volgen!

We worden vroeg wakker van de kou. Je merkt al dat het 's nachts wat frisser begint te worden nu we al een stukje noordelijker zitten. Om 10.00 uur hebben we het kamp ingepakt en zijn we klaar om onze weg te vervolgen richting de rv7. Deze weg kent vele gezichten en loopt van Oslo naar Bergen.



In Noorwegen zijn de mooiste wegen tot ‘Nationale Toeristische Route’ benoemd. De rv7 is er één van. De Nederlandse motorsite www.horizon-taal.nl heeft deze wegen op een rijtje gezet. Ook vind je een aantal geweldige wegen in deze special. Als je van plan bent naar Noorwegen te gaan is die site écht een must.



Als we de aansluiting op de rv7 bereikt hebben, nemen we een duik in een meer. De natuur is hier erg schoon, dus een prima alternatief voor een douche. Je moet alleen wel genoegen nemen met een ietwat lage temperatuur en een paar bejaarden die vanuit de woonkamer van een bejaardenhuis het hele soppen mogen aanschouwen.



De rv7 begint erg groen. De heuvels zijn bergen geworden en we rijden over een heerlijk bochtige weg die de contouren van de meren volgt. De zon is wat meer gaan schijnen en even later zitten we op een terras met mooi uitzicht een lekkere hamburger te eten. Het Restaurant heeft een wild begroeid grasdak, wat je veel tegenkomt in Scandinavië. In Nederland vinden we dat geiten-wollen-sokken architectuur, maar hier misstaat het totaal niet.









Als we verder rijden zie ik opeens een informatiebord over een kraterinslag. Ik ben nu vijf dagen op reis en dan wil je soms even een pauze tussen al het motorrijden. Ik ben nieuwsgierig en we rijden over een gravelpad een berg op. Daar aangekomen moeten we een half uur wachten op een presentatie. Daarna kan je vrij rondlopen langs wat routes. We hebben geen zin om te wachten en besluiten meteen opzoek te gaan naar 'de kuil'.





Onderweg zie ik een enorm veld met mos groeien, wat je op bouwkunde in kleine zakjes voor 7,50 euro kan kopen en kan gebruiken als begroeiing in je maquette.





We lopen al een aardig tijdje, maar kunnen die put van die meteorietinslag maar niet vinden.



Als we uitrusten op een rots begint het vermoeden te ontstaan dat die meteoriet misschien toch wat groter was dan we dachten. We zien een enorm gebied waar geen bomen groeien. De hoge smalle berg waar we zojuist overliepen ligt als een cirkel langs het gebied. Het hele gebied heeft dezelfde vorm als wanneer je een steen in het water gooit en er cirkelvormige golfjes ontstaan.



We gaan opzoek naar een plekje om te wildkamperen, maar dat is soms nog best lastig. We vinden een grasveldje langs een rivier, maar het bevindt zich dichtbij wat huizen. Ik loop er naartoe en bel aan. Honden beginnen te blaffen. Overal liggen fietsen en kinderspeelgoed in de tuin, maar er wordt niet open gedaan. Als ik terug loop naar het veldje blaffen de honden nog steeds. We besluiten verder te zoeken.
Wanneer we over de weg langs de huizen rijden zien we een man in de verte naar ons kijken en zwaaien. Als we naar hem toe rijden vertelt hij dat de mensen daar niet echt van toeristen houden, maar hij wist een erg goede plek een paar kilometer verderop. Het blijkt een leegstaande camping te zijn aan het water. Er staan meerdere verwaarloosde hyttes, speelapparaten voor kinderen en nog wat voorzieningen. De coördinaten van dit plekje zijn: N60°38.796' E 008°39.977'













Het was heerlijk om de boel te slopen. Dat hadden we echt even nodig.









Het water in de rivier stroomt erg hard. We vinden een plek waar een paar grote rotsen de stroom afbuigt en voor rustig water zorgt. Even later liggen we af te koelen in onze ‘jakuzi’ met een biertje.

Leuk weer Peet! hahaha moet nu alweer lachen dat we door die krater liepen te zoeken naar iets waar we middenin stonden. Wel suf dat we zo weinig foto's van jou hebben genomen die dagen :S.
Ik heb nogal zitten zoeken om op google earth de goede locaties te vinden waar we onze tenten hebben opgezet. Als ik vanavond thuis ben zal ik wat coordinaten voor je verzamelen.

tijd voor n nieuw deeltje

leuk topic, ga 'm volgen!