Motor-Forum

Select Forum

sluiten (escape)

Door Thomas Reedijk op donderdag 4 mei 2017 om 23:27


KTM heeft de twee kleinste telgen uit de Duke familie in stijl geïntroduceerd in Turijn, op het dak van de oude Fiat fabriek, oftewel het Lingotto gebouw. In dit gebouw was de Fiat fabriek gevestigd van 1922 tot 1982. Omdat Turijn in de jaren twintig ook al geen ideale locatie was om auto's te testen hebben de Italianen toen al besloten om een heuze kombaan te bouwen, niet in, maar óp de fabriek. Deze testbaan was tevens het eindpunt van de vijf verdiepingen tellende lopende band waar de auto's testklaar op uitkwamen. De ovale testtrack is tot 1982 gebruikt om Fiats en Lancia's op rond te jagen.

http://motorshopper.nl/downloaden/1123457/9a97a228d6656dbf9bea177fe8b36d14/article

Nu zou ik al een heel artikel kunnen wijden aan dit gebouw, waar tegenover het hoofdkantoor van Fiat nog steeds gevestigd is. Neem alleen al de indrukwekkende gallerij die je via een geasfalteerde spiraal omhoog brengt naar het dak.

http://motorshopper.nl/downloaden/1123515/a7376ca4924d525a66bf6640d5862781/articlehttp://motorshopper.nl/downloaden/1123516/1f8b189a2bad6cd49a64cb88e52bd970/article

Zoiets puur functioneels zou eigenlijk niet zo ongehoord mooi mogen zijn, in mijn Nederlandse werkelijkheid dan. Maar hier over doorgaan leidt te veel af van het onderwerp, de compleet vernieuwde Ktm 125 & 390 Duke.

125 of 390

Is je interesse in motoren op z'n best slechts mild, zal het je vergeven worden deze motoren niet uit elkaar te kunnen houden. Ze zijn dan ook nagenoeg identiek. De 125 is te herkennen aan de '125' stickers op de zijpanelen naast de tank op onder het kontje. Geldt trouwens ook voor de 390, alleen dan leest de sticker... je raadt het al. Bijna hetzelfde, wat dus inhoudt dat we op beide motoren het fraaie TFT display vinden evenals de typische KTM LED koplamp en het overall design dat natuurlijk een dikke vette knipoog is richting de grote broer de 1290 Super Duke.

http://motorshopper.nl/downloaden/1123477/02bb8aed8f75acf582638467b3c8692f/articlehttp://motorshopper.nl/downloaden/1123487/3c137a24e9cb2929e860f0df55cfd296/article

Is je interesse in motoren toch net iets groter (we mogen het hopen potnondeju!) dan zullen de subtiele verschillen in de twee motorblokken je opvallen, of de iets grotere remschijf in het voorwiel van de 390 en zeker het kleurverschil van het hoofdframe oranje bij de 390 versus zwart bij de 125. Voor de overige verschillen hebben we toch echt de specificatielijst nodig. Niet opvallend biedt de 390 een hoger vermogen, 43 pk, met als gevolg oa ook een hoger gewicht. 149 kilo droog, waar de 125 137 saploze kilo's weegt, maar het ook met een stuk lager vermogen van 15 pk moet doen. Het zal dan ook niemand verbazen dat de vering van de 390 net iets steviger is, want afgestemd op een ander, sportiever, gebruik. Daarentegen zal je uit de 125 de meeste kilometers kunnen persen. Het kleinere blok is natuurlijk zuiniger, terwijl beide Duke's met een tankinhoud 13,4 liter evenveel benzine mee kunnen nemen. Daarnaast krijgen de gebroeders Duke beide een voldoende van de Euro4 jury, wat betekent dat we ook op de 125 ABS vinden. Die kent trouwens niet de supermotard stand die wel te vinden is op de 390. Supermotard? Tja, geef het een naampje. Het betekent dat je op de 390 het ABS op het achterwiel kunt uitschakelen. Het remhulpsysteem is trouwens ook compleet uit te schakelen en dat geldt in dit geval óók voor de 125.

http://motorshopper.nl/downloaden/1123476/e6e18600786907dd0e38d5f307abcf0a/article

Turijn

Met een goed gevoel voor de juiste volgorde zetten de Oostenrijkers ons eerst op de Duke 125. Doel: hartje centrum, Turijn. Waar we in een industriële ruïne, nu een skatepark, zullen worden gefotografeerd. Dat betekent met een horde op hol geslagen journalisten dwars door het Italiaanse verkeer onder het motto: 'wat zij kunnen, kunnen wij beter.'

Dat betekent met het gas tegen de stuit óf de remmen in het abs van stoplicht naar stoplicht. En in deze omstandigheden laat de mini Duke zich gelden als veel meer dan een veredelde bromfiets. Sterker nog, de 125 voelt, zeker gezien zijn A1 stempel, aan als een echte motor. Dat gevoel moet je wel opzoeken. Met halfgas hoef je geen wonderen te verwachten van de 124,7cc eencilinder, maar met het gas goed open ben je simpelweg een flink stuk sneller dan het overgrote gedeelte van het stadse verkeer.

De remmen zijn ook gewoon goed te noemen, met name de enkele 300mm schijf voor in combinatie met de radiaal gemonteerde remklauw weet serieuze stopkracht te genereren, zonder dat het ABS te vroeg ingrijpt. Pas als je wilt gaan spelen en met het achterwiel in de lucht tot stilstand probeert te komen maakt het ABS een eind aan de pret. Wel zo veilig. Voor wie dat liftende achterwiel belangrijker is dan die veiligheid: het ABS is simpelweg uitschakelbaar. Top dat deze mogelijkheid ook gewoon te vinden is op een 125!

http://motorshopper.nl/downloaden/1123461/1685bcd5cf7e8138ee8a8f900021f4aa/article
Genoeg vermogen voor dit soort ongein

Het, voor zijn klasse, bruikbare vermogen, grappige geluid, prima vering en de krachtige remmen zorgen er dus voor dat de 125 zonder te lachen een echte motor te noemen is. Met mijn 1m83 heb ik voldoende ruimte op de mini Duke, de motor is qua afmetingen immers identiek aan de 390, waar ik me eveneens niet te groot op voel. Natuurlijk is het slim van KTM om de 125 voor te stellen in een drukke stad. Het spreekt voor zich dat de 125 geen groottoerist te noemen is. Hoe de 125 zich überhaupt houdt op B-wegen of zelfs de snelweg is slechts gissen, maar als ik dat moet doen kan ik me voorstellen dat je op de Nederlandse dijken nog best veel lol zou kunnen beleven op deze meer dan geslaagde Mini Duke.

Dakterras

Een korte indruk op snelheid krijgen we als we de testrit op de 125 afsluiten met een rit over de prachtige kombaan bovenop Fiat's Lingotto gebouw. Spoiler alert: de baan is slechts voor de helft in gebruik. 1 van de 2 bochten is permanent afgesloten en dus volgen een paar stop & go sessies door de bocht die nog wel in gebruik is. KTM adviseert ons om in de bocht een snelheid aan te houden van zo'n 40 km/h. Dat blijkt veel te laag en de tweede ronde wordt de snelheid dus verdubbeld. 80 km/h blijkt net genoeg om in de kom te blijven en daardoor te ervaren dat de ondergrond nou niet echt biljartlakenstrak te noemen is. De kuilen en bobbels tellen op bij de ervaring die toch wel bijzonder te noemen is: motorrijden in Turijn, in een kombaan óp het dak van wat ook ons hotel is. Uniek. En misschien nog wel belangrijker, de WP vering houdt ook onder deze omstandigheden het hoofd boven water. Gewoon goed dus.

http://motorshopper.nl/downloaden/1123463/11cef694d69e17ea61193e5ef6573df4/article
"De kuilen en bobbels tellen op bij de ervaring die toch wel bijzonder te noemen is: motorrijden in Turijn, in een kombaan óp het dak van wat ook ons hotel is. Uniek."


390

Na een paar ritjes door de kom stappen we over op de 390 om de kombocht nog een keer te ervaren. Overstappend van de 125 voel ik me gelijk thuis op de 390. Gevoelsmatig, zonder te starten, zijn de motoren echt tweelingen. Die sensatie veranderd zodra je de 373cc ééncilinder aanzwengelt. Een rustigere en diepere plof maakt plaats voor het meer enthousiaste, maar lichtere geluid van de 125. Wegrijden gaat net zo makkelijk als op de 125, maar je merkt direct dat je meer vermogen tot je beschikking hebt. Waar ik er op de 125 inmiddels een gewoonte van heb gemaakt om het gashendel als aan/uit knop te gebruiken, vol open of dicht dus , herhaal ik dit gedachteloos op de 390. Nooit gedacht nog 's te schrikken van het vermogen van een motor met 43 pk. Zeker in vergelijking met de 125 zit er enorm veel pit in het blok van de 390. Zoals ik al had benoemd is de volgorde van overstappen een slimme zet. Meteen vraag ik me af waarom je meer nodig zou hebben dan het vermogen uit de 390 Duke.

http://motorshopper.nl/downloaden/1123510/accca20f2212cb73f85630cea336a3c6/article
"Nooit gedacht nog 's te schrikken van het vermogen van een motor met 43 pk."

Na de kombocht nog een keer gerond te hebben op de zwaardere Duke kijk ik met veel enthousiasme uit naar wat komen gaat. Een rit over de Italiaanse bergweggetjes rond Turijn. Avanti!

Corner Rocket

Na een stukje snelweg waar de snelheid door drukte niet boven de 100 km/h komt, wat de 390 makkelijk haalt, rijden we al snel een van de vele bochtige buitenwegen rond de Italiaanse stad op. Ook hier heeft KTM over nagedacht, want we rijden op het soort weg waar je op hoopt, als je je op een kleine eencilinder bevindt. Smalle wegen, vaak niet al te beste kwaliteit van het wegdek en veel, heel veel, bochten. Het gevolg is maximale fun en een kleine KTM die bewijst niet voor niets 'corner rocket' als bijnaam te dragen. De voorrijder houdt er een lekker rappe rijstijl op na waardoor we de kans krijgen de 390 goed de sporen te geven.

http://motorshopper.nl/downloaden/1123464/81a1e28df0a7742dace507afeec6fde7/article

Anders dan op de 125 gebruik ik het gashendel veel meer om te doseren ipv een aan/uit knop. Gooi je de hendel wel tegen de stuit volgt er een best wel indrukwekkende acceleratie en niet alleen 'voor een A2 fiets'. De 390 staat meer dan ik had verwacht z'n mannetje. Veel meer, gezien het segment en zeker ook de prijsklasse.

Wie de 390 ziet als optie voor diegene die niet 'zwaarder' mag rijden, lees A2, heeft een verkeerd beeld van deze motor. Niet alleen doet de motor volwassen aan door de ruime zithouding, het ding rijdt simpelweg goed. Door het lage gewicht voelt de 390 krachtiger aan dan het opgegeven vermogen van 32 kW. Insturen en je lijn vasthouden in de bocht is kinderspel en ondanks het regelmatig slechte wegdek weet de vering zowel een gevoel van comfort te bieden als de gekozen lijn overtuigend en met vertrouwen vast te houden.

http://motorshopper.nl/downloaden/1123468/55443a84c77839df5db4185ec71a07d7/article

Het informatieve meerkleurige display geeft ondertussen de belangrijkste informatie goed weer. Naast een versnellingsindicator zien we uiteraard de snelheid en de toerenteller die bevestigt wat ik denk. Voor een eencilinder is de 390 erg soepel én hoogtoerig. Echt doorjanken heeft uiteindelijk weinig zin, maar tussen de 3000 en 8000 toeren is het feest aan boord van de op één na kleinste Duke. Ook toegankelijk en op hun taak toeberust zijn de remmen die, ik begin in herhaling te vallen, erg lijken op die van de 125. Toch zijn de remmen op de grotere Duke feller en in ieder geval krachtig genoeg. Mooie bijkomstigheid is dat je op de grotere broer het ABS op het achterwiel uit kunt zetten. Of helemaal, mocht je dat willen.

http://motorshopper.nl/downloaden/1123469/7b8247ef674f6cab626054151af196c7/article


'One for all' staat er te lezen op KTM's webpage over de 390 en buiten dat het een geinig woordgrapje is, snijdt het ook hout. De net niet kleinste Duke is niet alleen een motor voor degenen die wel groter willen, maar niet kunnen. Ook de meer ervaren rijder zal zich niet snel vervelen op deze Duke. Dat ik niet de enige ben die daar zo over denkt blijkt uit de reacties van de aanwezige journalisten die zich op de 390 allemaal weer 18 lijken te voelen.

Hierdoor ben ik nog benieuwder naar hoe de 390 zich dichter bij huis houdt. Want waar de 390 in geteste omgeving zeer goed bevalt zeggen de testomstandigheden weinig over rijden op de over de algemeen net iets minder bochtige Nederlandse wegen. Ik kan dus niet wachten om dit fijne motortje nog een keer aan de tand te voelen in een wat bekendere omgeving.

Tekst: Thomas Reedijk
Foto's: KTM

Select Forum

© 2001-2017 Motor-Forum - Served by Webserver 2

Cookies?

Motor-Forum maakt gebruik van cookies om de website correct te laten functioneren, voor analyse en verbetering en om relevante advertenties te tonen.
Door gebruik te maken van Motor-Forum geef je aan hiermee akkoord te zijn. Klik hier voor meer informatie of om je instellingen aan te passen.