Allraod 2016 Italië / Frankrijk

phs63

Rookie
24 nov 2017
11
0
3 dagen Allroad in Lugirië, Piedmonte, Savoie, Hautes-Alpes, Alpes-De-Haute-Provence en Alpes-Mar.

Nadat we verleden jaar een voortvarend begin hadden gemaakt met de verkenning van de gravelwegen in de genoemde gebieden (en het daarbij onontkomelijke bodemonderzoek), werd het tijd om een gedegen vervolgonderzoek in te stellen.

Door ongemakken zoals werk en verjaardagen schoof dit vervolgonderzoek al snel op richting eind september.
Niet echt te laat in 't jaar, maar daglicht wordt schaars, zeker in deze bergachtige streken.
Temperaturen worden rap lager.
Regen kan zomaar sneeuw worden.

23 september wordt de trekker overgehaald: we gaan!

Verleden jaar met de CX-9. Dat was geen straf met die lekkere dikke V6.
Maar dit jaar, zoals echte heren van stand betaamd, in stijl:



Driekommazesliter-V-acht dieselpower. Eigenlijk de GS onder de SUV's.
Met het leer en de rust in het interieur waant men zich in een herenclub.
Roel heeft echter de consumptie van cognac en het roken van sigaren onderweg strikt verboden.
Zo jammer...

Op de heenweg hebben we elkaar plechtig beloofd het rustig aan te doen.
Gezond weer thuis. Geen brokken rijden. Relaxed rond tuffen. Geen haast.
Op de Franse AutoRoute brengen we dit direct in de praktijk.



Tegen zeven uur 's avonds zijn we in Bourg-Saint-Maurice bij ons overnachtingsadres voor de eerste en de laatste nacht.
Terwijl we er aan komen rijden komt een leuke Française, de uitbaatster, al op ons toe lopen.
Leuk, totdat Roel de twee grote Berner Senners ziet....Roel, dierenvriend pur sang, niet blij.



Fijn overnachtingsadresje. Veel ruimte om het huis.
Een paar auto's. Brommer, stuk of 10 quads.
Ja, dat voelt wel goed.
Hier kan de Britse trots plus aanhanger wel een paar nachtjes veilig slapen.
's Avonds even wat gegeten in een restaurant in 't dorp.
Tijdens afreken gaat er wat fout en lijkt het bedrag 2x afgeschreven.
Na wat discussie laten we het erbij om het de avond dat we terugkomen af te handelen...

DAG1

We beginnen de dag om 7 uur met ontbijt.
De lucht is strak blauw. Maar ik zie wat wolken over de toppen in 't oosten loeren.
Mmmm. Maar ja, wat doe je er aan. Niks.
Dus rijden. En 't was fris. Wat zeg ik: het was koud.
Omhoog naar de Col D'Iséran ligt de temperatuur dicht bij het vriespunt.
De heren van stand zetten beiden hun verwarmde jasje aan.

Omhoogrijdend zien we de wolken al het dal inrollen.
We hebben geluk dat op de pas het nog "schoon" is.



En we hebben er tenslotte niet voor niets noppen onder zitten.











De Iséran naar beneden rijdend wordt al snel vrij vochtig en mistig.
Fort de la Turra en Lac Mont Cénis, beide gravel, staan op de lijst als "next".

Richting Lac Mont Cénis regent het hard.
Dolle pret op noppenbanden met zonder ABS.

Bij de kaasboerderij draaien we het gravel op.
Om 500 meter later om te moeten keren: een hek met niet mis ter verstane tekst geeft aan dat alleen bestemmingsverkeer toegestaan is.
Wellicht niet officieel rechtsgeldig, maar toch.

Ondertussen is het echt potdicht met regen.
We besluiten door de rijden naar Oulx en daar het pad naar Passo della Mulattiera op te zoeken.
Een pas waar we eenmaal boven gekomen, weer terug moeten rijden, omdat de weg aan de andere kant geen vervolg heeft.
Hopelijk is het weer dan wat opgeknapt.
In het dal is dat ook zo.



Hogerop wordt het weer mist.
Mijn GS houdt in vanaf zo'n 2200 meter hoogte.
Waarschijnlijk een te grote sproeier. In combinatie met minder power op hoogte is dat niet echt fijn.
Het is niet anders.
Ondanks het slechte weer toch mooie vergezichten.





Het is na de regen wel wat glibberig.
Zo'n 20 meter onder de pas gaat het pad steil en erg smal omhoog naar de pas.

Zijnde de oudste, en dus de wijste, ga ik als eerste omhoog.
Glibberend en met een inhoudende motor kluun ik omhoog, verlies power en grip, en sta stil.
Of toch niet? Met blokkerend voor- èn achterwiel glij ik achterwaarts naar beneden.
En in de richting van de rand.
Ik start weer en probeer weg te trekken. Mooi niet.
Het zelfde verhaaltje herhaalt zich.
Dan maar neerleggen op z'n rechterkant.
Naar de hoge kant. De kant met de rotsblokken.

En 't schiet plots door me heen:

Klepdeksel: check!
Oliekoelerbypass slang: check!
Bodemmonster: check!



Wat sjorren om de fiets omhoog te krijgen. Lukt niet. Nog wat meer sjorren.
Lukt nog steeds niet. Roel schiet te hulp en al glijdend komen we naar beneden.
Geen schade anders dan een kras op 't kuipje: wit littekenweefsel komt door het blauw naar voren.
De eerste battlescar is een feit.

We kijken elkaar eens aan.
Dan maar geen Mulattiera?
Roel, verstandig geworden door de perikelen van de voorgaande trip, besluit dat 't mooi geweest is.
Gewoon "do the right thing". Geen onnodige risico's. Toch?

Die lezers die niet snappen wat hier zonet gebeurde: simpel, u kent Roel blijkbaar niet.

Roel komt tot bijna bovenop de pas voordat ook hij geen grip meer heeft en omkiept.
Ook na de tweede en de derde poging.
Dan zie ik hem gebaren en wat incoherente geluiden maken... accu...?


Ik worstel naar boven om te vernemen dat de accu leeg is.
Leeg als in "hij start niet meer leeg". Lang leve de moderne Li-Ion accu.
Achteruit terug is gezien de afstand geen optie.
Dan 1-2-3 hup! 1-2-3 hup! 't kreng naar de pas omhoog duwen.
Zweten als een otter.

Roel stelt voor om de G/S in z'n twee aan de andere kant van de pas naar beneden te laten rollen om zo de motor weer aan te krijgen.
Ik stel voor om dat toch maar even niet te doen voor 't geval de motor daar geen zin aan heeft.
50 meter omhoog duwen wordt 'em echt niet.
Roel vindt dat bij nader inzien toch ook best wel een goed argument.
We keren de motor en Roel rolt glibberend het paadje af naar beneden, omzeild tenauwernood mijn GS die midden op 't pad geparkeerd staat en..... VROEM! en hij loopt. Zooooo....ook weer gelukt.

We rijden naar beneden om langs Punta Colomion te gaan.

Een rifugio. Daar wat eten. Wat drinken. Even uitpuffen.
"Open All Day". Maar vandaag niet, vertellen ons 2 Italiaanse mountainbikers.
Verder naar beneden vinden we toch wat leuks.



Even wat Ravioli gesmikkeld en wat opgedroogd.
De piste naar beneden is aan het eind knap steil.
Via Col de L'Echelle ....

rijden we richting de mooie Izoard.





We stoppen niet. Izoard kennen we nu wel zo'n beetje.
Lekker vlammen naar beneden richting de Agnel.
Roel is weer een stelletje Duitsers op wegmachines aan 't plagen.

Maar eerst is daar de Col de Furfande.
We hebben geen idee hoe dat eruit ziet.
Maar 't is gravel en 't gaat naar 2500 meter hoogte.
Goed genoeg voor ons.

Het is een niet al te moeilijk pad.
Wel steil.
M'n GS begint weer te haperen.
Maar dat geeft hier niet zo.
Roel happy...!



Stoere GS.



Doctor slow in aantocht...klinkt wèl lekker :)


Boven is het uitzicht gewoon weergaloos.
Mooi en ook rauw. Wat een imposante vergezichten.







Terug pakt Roel nog even een geitepaadje om een haarspeld af te steken.
Niet op de foto. Niet op de film. Maar Roel is geen geit.

Oké....Nagenietend hobbelen we naar het dal om onze weg naar Col D'Agnel te vervolgen.
Vlotjes snorkelen we omhoog (Roel rijdt voorop....).


Het wordt weer fris en nevelig naarmate we hoger komen.
We verorberen nog wat buikschuivers.
Boven ligt nog sneeuw van de afgelopen nacht.



We rijden Italië in en vinden een aangenaam familiehotel (Torinetto) in Sampeyre.
Nachtje voor 45 euro in een nette kamer.
Avondeten is simpel: men gaat zitten en krijgt de 7 gangen van die dag!
Geen keuzestress.

Moeïg maar voldaan gaan we op één oor.
 

phs63

Rookie
24 nov 2017
11
0
DAG2

Om 7 uur ontbijt en gaan!
Na de strapatzen van de Mulattiera ligt een mooi relaxed dagje voor ons..
De lucht is als een azuurblauwe stolp over ons heen.
Geen wolkje niks. Blauw. Wel weer koud.
We besluiten om de Colle del Prete en Gilba voor een volgende keer te bewaren.
We rijden Sampyre uit richting de gelijkname Col.







Op de Col zelf is het rustig. Tsja, zondagochtend om 8 uur.





Verleden jaar (en ik ook het jaar daarvoor hier geweest).
Blijft een mooi uitzichtpunt.
Hier kruist het asfalt het gravel van de Varaita Maira Kammstrasse.
Verleden jaar hebben we die tot hier gereden en niet tot het einde: de Colle Della Bicocca.
"Unfinished business" zullen we maar zeggen. En dat kan natuurlijk niet.
Over een met name modderig pad rijden we erheen. De achterkant gaat echt alle kanten op.



De (legale) weg loopt dood.
Het uitzicht is geweldig.
De zon.
De sluierbewolking in het dal.



En dan bedenk ik mij dat ik vandaag jarig ben.
Wat een heerlijk cadeautje is dit!

We rijden weer terug naar Col de Sampeyre om op te stomen naar de Maira Stura Kammstrasse.
Verleden jaar in de mist. Nu gaan we 'em echt zien.
Om daar te komen gaan via Valone di Elva.
Roel is wel een beetje JetSet gevoelig: even op de foto met Madonna...



Het is een lekker stuurweggetje.
Met grind.
Met stront.
Met gaten.
Kortom, gemaakt voor de GS.


Snel zijn we bij de noordzijde van de Maira Stura.









Het weer is super. Er zijn wat wandelaars, maar naar een kilometer ligt de piste er verlaten bij.



Halverweg is een kam van waaruit je zicht hebt op beide dalen.
Effe luieren.




We rijden verder.
De track is echt zeiknat met echt diepe kuilen met water.
Verleden jaar wilde ik nog de Colle D'Ancoccia doen.
Pittig volgens Denzel.
We stoppen bij de aftwijging en rijden naar boven.
Het is gelijk "van dik hout zaagt men planken".
Steil, maar vooral nat en ongelofelijk glibberig.
Alsof de ondergrond bevroren is en de bovenlaag gesmolten.
Ondanks onze noppen is er nagenoeg geen grip.
Dan komt bij de ruïne van een fort een uitgespoeld nat echt heel steil stuk omhoog.






Met het stukje wat ik net omhoog geglibberd ben vind ik 't welletjes.

Raad eens wie daar anders over denkt...

De beide tracks komen een kilometer verder weer bij elkaar.
We doen iets wat we niet hadden moeten doen: Roel rijdt door. Ik keer om.
We maken een afspraak over daar wachten en gaan zoeken na een bepaalde tijd.
Alles gaat goed. Achteraf constateren we dat niet verstandig gedaan hebben.
Jeugdige onbezonnenheid zullen we maar zeggen.

Roel zwaait van bovenaf dat alles oké is...en glijd bijna onderuit. Extreem glad.
Onze wegen scheiden zich.
Verderop staat Roel al op mij te wachten.
Toch wel blij dat ik niet "on a rescue mission" hoef te gaan.
We rijden naar beneden naar Demonte.


Onderweg heeft de jeugd een "Erholungspause" bij Rifugio Carbonetto.



Volgend doel Coletto di Laus.
We rijden naar San Bernolfo, maar ook daar waar de track feitelijk begint is de weg afgesloten.
We draaien om, om drie kilometer terug richting Col de Lombarde te rijden.
Maar dan wel de gravel versie van de Col de Lombarde.



Boven is de pas al te zien.
Grof gravel met diep brede afwateringsgeulen overdwars en steil.
Maar breed en goed te rijden.
Boven even rondkijken.





Dan rijden we Frankrijk in naar Isola2000 en dan richting Isola.
Vlak onder Isola2000 is een ongeluk gebeurd.
Motorfiets ligt midden op de weg. Een eenzijdig ongeval lijkt het.
De motorijder ligt buiten kennis op z'n rug op de rotsen naast de weg.
Zonder in details te treden: het ziet er echt allerakeligst uit.
Er is hulp onderweg. We kunnen niks doen en rijden door.
Ik zit de toch wel een poos anders op de motor. Dat beeld zit toch wel op m'n netvlies.

Na een kwartier rijden we Isola in waar ons een bejaard pompiers busje met zwaailicht tegemoet rijdt. ongetwijfeld naar de plek van het ongeval.

We rijden richting Col de la Bonette.
Maar daar waar iedereen de Saint-Etienne-de-Tinée op de D64 blijft, gaan wij rechtdoor naar Col D'Anelle en de Col de la Moutiere. Helaas inmiddels asfalt (met veel gravel er op) maar wel een schitterend verlaten vallei.
Rechts van ons torent de Col de la Bonette boven ons uit.

We kunnen kiezen.
Naar 't westen op gravel naar Bayasse of naar 't noorden, ook gravel naar de Bonette.
We doen het laatste. Toch even naar de Cime.





Veel bekijks met onze oude 2 kleppers.
Leukste quote: "I don't like BMW's but these bikes are kinda brutal" :)

We zoeven naar beneden op onze noppen.
Lekkere berg is dat toch!

Beneden aangekomen is het "nog maar" half zeven.
We besluiten in Barcelonette een overnachting te zoeken.
We vinden vlot een net hotelletje.
Het is duidelijk dat er motorrijders geen onbekend publiek is.



Na een pizza gaan we weer op één oor.
 

James Bond

Die hard MF'er
31 jan 2014
551
126
52
B
Mooi verhaal !. Volgende zomer ook weer die kant op richting LGKS. Op de Michelin kaart kan ik alleen jullie routedeel tussen Colle di Sampeyre en San Bernolfo niet navolgen. By the way: de enige echte fraaie GS-en !
 

mean-machine

MF veteraan
3 jun 2013
4.001
352
Veluwe
Ik heb hier op MF bij Alg. motorpraat=> 'Environmental zone in Amsterdam' al aangegeven dat ik op cursus Engels zou gaan. Zoveel Engels dat ik er niets meer van snap. De eerste les heeft mij gelijk geleerd dat er een fout staat in de benaming van dit topic.

ALLRAOD ======> ALLROAD (klusje voor de mod?)

De rit gaat door Frankrijk. Dus had mss ook in het Frans moeten zijn........?
In dat geval: Een 'Moto Tout-Terrain' :?
 
Laatst bewerkt:

VTRrookie

Die hard MF'er
1 aug 2005
717
1
48
Doetinchem
Ik heb hier op MF bij Alg. motorpraat=> 'Environmental zone in Amsterdam' al aangegeven dat ik op cursus Engels zou gaan. Zoveel Engels dat ik er niets meer van snap. De eerste les heeft mij gelijk geleerd dat er een fout staat in de benaming van dit topic.

ALLRAOD ======> ALLROAD (klusje voor de mod?)

De rit gaat door Frankrijk. Dus had mss ook in het Frans moeten zijn........?
In dat geval: Een 'Moto Tout-Terrain' :?
Waarom mensen de maat willen nemen als zij hun reis ervaringen delen? :?
Als je niet geïnteresseerd bent, reageer dan niet.
 

phs63

Rookie
24 nov 2017
11
0
Ik heb hier op MF bij Alg. motorpraat=> 'Environmental zone in Amsterdam' al aangegeven dat ik op cursus Engels zou gaan. Zoveel Engels dat ik er niets meer van snap. De eerste les heeft mij gelijk geleerd dat er een fout staat in de benaming van dit topic.

ALLRAOD ======> ALLROAD (klusje voor de mod?)

De rit gaat door Frankrijk. Dus had mss ook in het Frans moeten zijn........?
In dat geval: Een 'Moto Tout-Terrain' :?
Ik zag het ook vrijwel direct maar weet niet hoe ik de titel kan wijzigen.
Voor het overige hoop ik dat deze typo niet je weerhouden heeft om de rest van het verslag te lezen. Ook daar zitten overigens typo's in. Als jij ze opzoekt ga ik ze verbeteren....

Dag 3 komt er ook nog aan.
 

MajorFear

Die hard MF'er
27 jun 2008
358
19
55
Almere
Bezoek site
Typo's zijn wel het allerlaatste waar ik naar zou kijken. Ik kijk naar heeft de rijder plezier gehad, wat zijn de dingen die hij beleeft heeft en kijk naar de foto's. En dit verhaal is een topper! Dank voor het delen.
 

AdventureGirl

MF veteraan
7 jan 2005
21.198
76
49
Landelijk!
Bezoek site
Altijd leuk om te lezen, al moet ik wel bekennen dat het zo tegen de winter ook een gevoel geeft van "de nieuwe ritten duren nog wel erg lang, winter is coming".

Die foto's he.... genieten! *O*
 

phs63

Rookie
24 nov 2017
11
0
Ik heb even de foto's wat kleiner geschaald.

Goed.....dag 3 bleek het "interessantst...."


DAG3

Om 7 uur is daar weer 't ontbijt.
Asfalt voert ons naar Barcelonette naar La Condamine-Châtelard.
Het zuid oostelijke begin van de Parpaillion.
Al vaker gereden, maar lag zo mooi op de route en is zo leuk om te rijden.
Daar legt Col de Vars het echt tegen af.
Voor de ingewijden het herkenbare begin van de track vanaf de zuidzijde:



De zuidkant is de steilere, ruigere kant van de Parpaillion.
De Parpaillion heb ik nu gereden op de R1200GSA, de KTM690EnduroR en nu op de R100GS.
De zuidkant vind ik de mooiere kant.
Roel is natuurlijk al weer ver voor mij uit.
Ik hoop vurig dat hij niet weer van die capriolen gaat uithalen zoals verleden jaar.
En het lijkt mee te gaan vallen. Ook Roel wordt wllicht wijzer met de jaren...
Halverwege omhoog is een lekker stuk ruige track.





Er is iets met de zijstandaard van Roel's G/S (denk ik...).
Ik rijd verder terwijl Roel wat plaatjes schiet.
Een mooi plekje... ook wat fotokes van de GS...







Terwijl ik m'n laatste plaatje schiet komt Roel voorbij rijden...


Lekker geluidje en je ziet de power.
Verder natuurlijk mega show-off die Roel...

Laatste stukje omhoog. De tunnel was heel veel eerder in zicht dan ik in mij herinnering.
In mijn beleving was de parpaillion nu gewoon een lekker gravelpad.
Gewoon...lekker effe omhoog tuffen.


Boven is het erg stil...
Om 10 over 9...
Gôh...







De noordkant is veeeeel breder en minder ruw...maar toch...
Verleden jaar ging Roel hier even op avontuur naast het pad.
Dat bleek aanzienlijk pittig.... :)


We knorren relaxed verder de Parpaillion af.

Roel moet nog wat priegelen aan z'n spiegel.
Of z'n stuur.
Aan iets of zo...
If it ain't broken, fix it anyway.



In plaats van af te zakken naar Embrun gaan we onverhard verder naar Col de Valbelle.
In de praktijk is dat een vlot gravelpad door het bos wat na een paar hairpins uitkomt op een skigebied.
Niet echt aantrekkelijk.


4 volgens Denzel.

Eerst nog een stukje omhoog om vervolgens via een heel erg steile natte piste weer bij de Valbelle uit te komen.
Wat nu?

De idee was om naar L'Alpe de Clot de rijden vanwege het mooie uitzicht.
De track was duidelijk: naar 't noorden.
Toch meende ik het beter weten, want oostelijk zag ik toch duidelijk een gebouw op de berg staan.
Naar 't noorden zag ik géén gebouw of. Dusss...
Tsja, en hoeveel overtuiging heeft Roel nodig om gewoon iets doldwaas te doen?
Weinig weerstand vanuit die hoek dus.
We rijden oostelijk vanuit de Col de Valbelle.
Flauwtjes omhoog.
Komen een bocht naar rechts door en zien daar boven het gebouw....en een tering steile helling omhoog.
Euh..oké. Gas er op en gaan!
Ik voorop.
Het is echt heel erg steil. Ook erg los en nat.
Gas er op en proberen een beetje in 't spoor te blijven.
Halverwege kwispelt de achterkant van de GS alle kanten op en ik vind mijzelf off track op 't gras.
Ook goed. Ik stuur weer richting track en zie een greppel van een meter diep en een anderhalve meter breed. Ik kan er niet omheen.

Shit.

Gas dicht is over de kop. Achterover leunen. Gas er erop en er over heen.

When in doubt, hit the gas!

Hopen dat ik niet achterover kiep.
Gaat goed. (op 27").
Laatste stuk omhoog met doormalend achterwiel en met voldoende gyroscopisch effect om overeind te blijven kom ik boven. Roel rijd en passant nog even bijna over mij heen. Altijd gezellig met Roel.




Mmmm.
Ziet er niet uit als L'Alpe de Clot.
Wat zien ik daar?
Le Forêt Blanche.
WTF??
We zijn gewoon een rode of zwarte skipiste op gekacheld.
Vandaar dat 't wat steiltjes leek.

Op de topokaart blijkt het ongeveer 140 meter omhoog over een afstand van 200 meter. Tsja.
Even van internet om een beeld te geven van hoe steil....



Via een blauwe piste rijden we weer naar de Valbelle.
En van daar naar Risoul alwaar we de inwendige mensch verzorgen na deze inspanning.



g

En we het er over eens zijn dat deze Defender ook wel een coole machine is.



We vervolgens onze weg via Guillestre naar Saint-Crépin om daar de Col de Lauzet de bedwingen.
Het is een lekker gravelpaadje omhoog.
Weinig gebruikt. Grove brokken. Lekker.
Roel op kop. Goede vaart. Geen racetempo.
Roel gaat een bocht naar rechts in.
Ik kom de bocht door en WTF??

Roel onderuit. Motor met de snuit naar mij toe. Roel er onder.
GS stil zetten. Er af springen.
Roel's G/S overiend sleuren en Roel krabbelt er onder vandaan.
Geen botbreuken. Wel fors gekneusd.
Wat is hier gebeurd?
De draad over de weg gespannen, tegen het vee, is de boosdoener.



De schade aan Roel's G/S is echt enorm.

Eén van de stuurbouten is compleet afgebroken.
De knoppenwinkel rechts is aan gort.
De gaskabel is gescheurd en uitgerekt.
Het rechterklepdeksel heef een gat van anderhalve centimeter.
De gehele koplampunit aan gruzelementen.
Alle bedrading losgetrokken.
What to do?

Nu accepteren dat we de aanhanger moeten halen?
"Nee" zegt Roel. Deze wordt weer rijdend!























Met veel inventiviteit en kennis van zaken heeft Roel de zaak weer ganbaar gemaakt.

Bijna 3 uur later:

MacGyver is ready

Het is inmiddels half vijf.

Er ligggen nog 270 kilometers tussen ons en Bourg-Saint-Maurice.
En niet zomaar kilometers:
De Lautaret, De Galibier, de Télegraphe en de Madeleine.
Dat wordt rijden in 't donker met de vuurvliegjes koplampen van 30 jaar oude BMW's.
Wonder boven wonder is de koplamp van Roel's G/S nog operationeel.
Roel's G/S loopt als een oude tractor: de gaskabel reparatie was oké, maar de synchronisatie is natuurlijk ruk.
Starten moet "car thief style" door even twee draadjes kort te sluiten.
Als klap op de vuurpijl komt er een regenfront uit 't oosten opzeten.

Make my day....

We gaan. En we gaan echt!



Shitweer op de Galibier.

Over de Télegraph, en het begin te duisteren.
De Madeleine op....en af.

Col de Madelaine descent in near dark

en even later:

Alpenpassen rijden in 't stikkedonker....toppie.
Om nog wat extra dimensie te geven aan dit avontuur heeft Roel wat weinig benzine getankt (op 2min).
Altijd goed voor humor en Jolijt onze Roel.

Col de Madelaine....totally dark

Dan doemt de beschaving weer op en vinden we een tankstation waar ook een pizzabus staat.
Met de wellicht echt smerigste pizza of all time.







Een half uur later zijn we weer bij ons startpunt van deze niet geheel uneventfully trip....

Een ongeruste uitbaatster is blij dat we er zin.
Even doorbijten om de brommers alvast op de kar te binden.
En dan lekker weken in warm water.
De slaap vatten is niet echt erg moeilijk.

Licht pornografisch materiaal (nu "backspace" voor the weak of heart...).

Schijnt tweezijdig te zijn. Ik heb Roel verder niet aan nadere inspectie onderworpen :D



Super trip.
Avontuur.
Tegenslag
Inventiviteit.
Teamwork.
Goede afloop.

gr
Roel & Peter
damage & repair is our game
 

David_ZZR

MF veteraan
4 mrt 2010
3.384
177
41
Kaaiendonk
Bezoek site
Uhhh een auto op de eerste foto met een aanhanger. Bang dat die beamers het niet zouden halen? En dan een foto hoe hard je rijdt met aanhanger... lekker verantwoord. Verder mooie plaatjes.
 

AdventureGirl

MF veteraan
7 jan 2005
21.198
76
49
Landelijk!
Bezoek site
Uhhh een auto op de eerste foto met een aanhanger. Bang dat die beamers het niet zouden halen? En dan een foto hoe hard je rijdt met aanhanger... lekker verantwoord. Verder mooie plaatjes.
Wanneer begin jij nou eens een keer leuke bijdrages te leveren in plaats van dat gejank over snelheid, betrouwbaarheid.
Een ieder kan toch kiezen hoe ze naar een gebied gaan?
Je klinkt als de overheid.. O-)
 

David_ZZR

MF veteraan
4 mrt 2010
3.384
177
41
Kaaiendonk
Bezoek site
Volgens mij heb ik best wat bijdrages geleverd in de vorm van reisverslagen. Als mensen hier dermate stomme dingen laten zien zoals met 150 km/uur met een aanhanger rijden dan is het aan eenieder vrij om daar wat van te zeggen. Ik ben ook medeweggebruiker en het zal niet de eerste keer zijn dat ik een ontspoorde caravan of aanhanger in de berm zie liggen en daar wil ik als motorrijder niet achter rijden.

En tsja het over betrouwbaarheid hebben tegen bmw eigenaren is nou eenmaal altijd gevoelig merk ik aan je reactie (zou het een reden hebben) :9

Echter het verhaal heb ik nu pas even goed kunnen lezen en wel erg vet om door te rijden met deze panne die jullie gehad hebben.
 
Laatst bewerkt:

James Bond

Die hard MF'er
31 jan 2014
551
126
52
B
Gaaf verhaal. Flinke smak gemaakt !
Hoe heb je dat gat opgelost in de cylinderkopdeksel ?. Ben benieuwd.
 

phs63

Rookie
24 nov 2017
11
0
Uhhh een auto op de eerste foto met een aanhanger. Bang dat die beamers het niet zouden halen? En dan een foto hoe hard je rijdt met aanhanger... lekker verantwoord. Verder mooie plaatjes.
1200 km op één dag op de motor is best wel veel. Wellicht voor jou een peuleschil. Voor mij veel. En zeker op een 30 jaar oude fiets met 60pk.

Met 5 dagen te spenderen is de aanhanger een perfecte 1 dag heen / 1 dag terug manier. 3 dagen om te motorrijden. Meer tijd kan ik ik niet vrijmaken. Als je wel die tijd hebt wordt alles natuurlijk anders en eenvoudiger.

Verder, als je iets weet van noppenbanden, dan weet je dat met snelweg rijden je nop na 1000km wel zo'n beetje weg is.

Qua betrouwbaarheid zijn deze oude 2kleppers best redelijk. Ook niet meer dan dat. Maar prima "road side repairable".

In Frankrijk is 130km/u helemaal legaal. En ik denk niet per vergissing.
Deze combi is erg stabiel en qua gewicht prima verdeeld. De aanhanger is geremd en geveerd en weegt met de 2 GSen zo'n 700 kilo. De RR met alles erin zo', 2700 kilo en 4 wielaandrijving. Dat merk je haast niet eens.
150 is idd illegaal maar prima verantwoord. Anders waren we de aanhanger wel kwijt geraakt ergens in Frankrijk. Of het jaar daarvoor al. Maar goed, ieder z'n mening.

Leuk dat je het verslagje wèl leuk vond.
 
Laatst bewerkt:

Frazer

MF veteraan
Donateur
4 apr 2007
6.267
688
34
Krommenie (Zaanstad)
Mooie trip, wel jammer van de crash maar gelukkig nog kunnen oplossen. Ik heb het ook eens gehad, zo'n touw voor het vee over de weg, kon toen gelukkig nog net op tijd remmen.
 

David_ZZR

MF veteraan
4 mrt 2010
3.384
177
41
Kaaiendonk
Bezoek site
Verder, als je iets weet van noppenbanden, dan weet je dat met snelweg rijden je nop na 1000km wel zo'n beetje weg is.

Leuk dat je het verslagje wèl leuk vond.
Leuk omdat het veelal herkenning is en dat is leuk en ook enkele nieuwe pasjes die ik nog niet ken. En over dat Noppen rijden.. Er is altijd een gulden middenweg vind ik. Rij nu zelf op TKC 70 onder mijn Strom maar voorheen ook veelal met TKC 80 gereden, In 2 dagen naar de Alpen (snelweg en binnendoor afgewisseld) en in 2 dagen ook zo weer terug. Voor de Strom waren dit de meest ideale "noppen", zachter trek je ze inderdaad kapot denk ik. En na 2000 km rijden was de achterband wel op de helft van zijn leven. Maarja.. de TKC 80 was de enige band waar sneeuwkettingen tussen gespannen konden worden en dat was toch echt nodig dat dat kon.

En als je maar zo weinig tijd hebt dan snap ik de aanhanger wel.... ik zou er zelf alleen niet voor kiezen.

 
Laatst bewerkt: