DinX
MF veteraan
Ik heb het verslag reeds in het Engels op ADVrider gepost, maar misschien dat jullie het hier ook leuk vinden.
Op zondag 8 juni zijn we met een groep van 8 Nederlanders en 2 Belgen vertrokken naar India om deel te nemen aan de Himalaya Motor Challenge van Travel2Explore. Doel ? Een goede 2 weken op Royal Enfields door de Himalaya rijden.
Ik ga het hier voornamelijk hebben over het deel motor rijden. De eerste dagen bestaan namelijk uit de vlucht, Delhi, treinrit naar Dehradun,...
De track log is hier te vinden: MapShare
11 juni zijn we 's morgens heel vroeg vertrokken richting station vanwaar we onze trein richting Dehradun zouden nemen. Het station loop vol met kruiers die de bagage van en naar de treinen brengen.
[Dode link verwijderd]
Bij aankomst in Dehradun stonden de Enfields en onze volgwagen al klaar voor het hotel. We hadden al veel over de Enfields gelezen voor het vertrek, maar nu zagen we ze eindelijk in levende lijve.
Dezelfde dag kregen we een uitleg over de motorfietsen en waar we op moesten letten, zowel qua verkeer als de motor zelf. Daarna hebben we een tochtje gemaakt rond de stad om eens te merken hoe rijden op een Enfield voelt. Het is een heel verschil met wat je normaal bent in Nederland of België te rijden. Bijna geen vermogen, weinig koppel en het lijkt alsof je 120 rijdt terwijl de teller 50 aangeeft en je in 5de zit te rijden.
Het geluid ? Een beetje als een mini trekker, "papapapapa".
De dag erop vertrokken we voor de daadwerkelijke motrorreis. IEts wat we de eerstvolgende dagen vaker zouden zeggen "het heeft wel wat weg van de Alpen". Alleen net dat tikkeltje ruwer.
[Dode link verwijderd]
Op de meest gekke plaatsen vind je hier dorpjes en huizen. Gewoon ergens tegen een bergwand geplakt.
[Dode link verwijderd]
Qua bebouwing is het eigenlijk overal een beetje hetzelfde. Je hebt de doorlopende weg en daar zijn om de x aantal km ergens een cluster huizen bij elkaar gepropt. Aan de kant van de weg meestal voorzien van winkeltjes.
De eerste dag rijden betekende meteen ook al de eerste ervaring met het wegdek in dat gebied. Als Belg ben je natuurlijk al wat gewend, maar dit was toch net wat anders. We hadden verwacht dat we de eerste dagen nog wat gespaard gingen zijn van slecht wegdek en dat het stelselmatig moeilijker zou worden. Maar dan heb je de Himalaya nog niet gezien. Aardveschuivingen kunnen zich overal voordoen. Soms is een deel van de weg weggespoeld, soms liggen er een hoop keiën of grind op, en soms is er gewoon geen weg.
[Dode link verwijderd]
Een zicht dat we vaker zouden zien: bulldozers die puin van de weg ruimen.
[Dode link verwijderd]
Tijdens het wachten heb je tijd genoeg om even de motor zelf te bestuderen.
De Enfield is een "pure" motor zoals je het zou kunnen noemen. Geen hopen electronica, geen kuipwerk dat alles verstopt. Nee, gewoon een simpel blokje, carburateur ertegen geplakt, versnellingsbak eraan en voor de rest geen overbodige meuk.
[Dode link verwijderd]
Het kan niet meer verschillen met m'n motor in België. Die is voorzien van een zware 2-cilinder, bergen electronica (tractiecontrole, ABS, remkrachtverdeling,...), aangepaste banden, een berg koppel,... De Enfield ? 25 pk op zeeniveau (blijft er 9 van over op 5000 meter), een trommelrem achteraan, een voorrem waar je best vanaf blijft op dit wegdek.
De Enfield gaat zich de komende weken wel overal doorheen sleuren, zonder problemen.
[Dode link verwijderd]
Tijdens 1 van onze stops worden we gegroet door een local op een Continental GT. Ook een erg leuke fiets. Net dat tikkeltje beter dan onze Bullet 500.
Tijdens onze rit naar Barkot hadden we ook meteen ons eerste "slachtoffer" van de trip. Iemand van onze groep ging net wat te vlot door de bocht waardoor zijn (erg brede) valbeugels het asfalt raakten. Gevolg, z'n Enfield draaide zich mooi richting asfalt. Gelukkig slechts wat blikschade en een pijnlijke rib. We waren wel meteen gewaarschuwd (was ons in het begin al gezegd): je moet je aanpassen aan de Enfield, andersom gaat echt niet lukken.
[Dode link verwijderd]
Barkot. Een iets groter dorpje, maar alweer op net dezelfde manier gebouwd als de andere die we al gezien hadden. Tegen een bergwand en de huizen lijken wel op elkaar gestapeld. De grotere dorpen hebben dan nog een hoop zijstraatjes waar de mensen wonen.
De dag erna gingen we verder richting Rohru. Het landschap begon stilletjes aan te veranderen. Qua landschap nog altijd dat Alpen-gevoel, alleen wordt daar geen thee en rijst geteeld op de ouderwetse manier.
[Dode link verwijderd]
[Dode link verwijderd]
[Dode link verwijderd]
Bij onze stop vertelden we net niet in koor: "we hebben nog geen enkele rechte weg gehad". De ene bocht na de andere, haarspelden, lange bochten, korte bochten,... Je bent net niet dronken van de bochten.
De omgeving bestaat uit glooiende bergen vol met naaldbossen, de dorre naalden flankeren de zijkant van de weg.
De meeste van onze Enfields hadden amper 2000km op de teller. Er was in het begin nog het nodige stelwerk aan. Bij mij moest geregeld de achterrem wat vaster gezet worden. Ook de remmen waren simpel, een trommelrem achteraan en een enkele schijfrem vooraan.
De achterrem was trouwens de enige die we zouden gebruiken hier.
[Dode link verwijderd]
Ik had het al over de wegen. Die waren nog best goed hier. Natuurlijk grind hier en daar, of heel de weg vol met dennennaalden (glad). En soms waren ze zelfs gewoon vers asfalt aan het leggen. Dan sluiten ze gewoon de weg een half uur voor je af, leggen ze nieuw asfalt en je mag er meteen weer overheen. Een ideaal moment om even te poseren.
[Dode link verwijderd]
Ze hadden ons gezegd dat er een hoop stof zou zijn. Zelfs hier, waar we nog op goede wegen zaten verzamelden we al bergen stof. Even op je pak kloppen en je was omgeven door een wolk stof.
[Dode link verwijderd]
Einddpunt van de dag was Rohru. Een vrij modern dorpje op de rand van de hogere Himalaya. We konden van hieruit al zien dat het vanaf nu hogerop zou gaan, besneeuwde bergtoppen waren te zien in de verte.
[Dode link verwijderd]
Op zondag 8 juni zijn we met een groep van 8 Nederlanders en 2 Belgen vertrokken naar India om deel te nemen aan de Himalaya Motor Challenge van Travel2Explore. Doel ? Een goede 2 weken op Royal Enfields door de Himalaya rijden.
Ik ga het hier voornamelijk hebben over het deel motor rijden. De eerste dagen bestaan namelijk uit de vlucht, Delhi, treinrit naar Dehradun,...
De track log is hier te vinden: MapShare
11 juni zijn we 's morgens heel vroeg vertrokken richting station vanwaar we onze trein richting Dehradun zouden nemen. Het station loop vol met kruiers die de bagage van en naar de treinen brengen.
[Dode link verwijderd]
Bij aankomst in Dehradun stonden de Enfields en onze volgwagen al klaar voor het hotel. We hadden al veel over de Enfields gelezen voor het vertrek, maar nu zagen we ze eindelijk in levende lijve.
Dezelfde dag kregen we een uitleg over de motorfietsen en waar we op moesten letten, zowel qua verkeer als de motor zelf. Daarna hebben we een tochtje gemaakt rond de stad om eens te merken hoe rijden op een Enfield voelt. Het is een heel verschil met wat je normaal bent in Nederland of België te rijden. Bijna geen vermogen, weinig koppel en het lijkt alsof je 120 rijdt terwijl de teller 50 aangeeft en je in 5de zit te rijden.
Het geluid ? Een beetje als een mini trekker, "papapapapa".
De dag erop vertrokken we voor de daadwerkelijke motrorreis. IEts wat we de eerstvolgende dagen vaker zouden zeggen "het heeft wel wat weg van de Alpen". Alleen net dat tikkeltje ruwer.
[Dode link verwijderd]
Op de meest gekke plaatsen vind je hier dorpjes en huizen. Gewoon ergens tegen een bergwand geplakt.
[Dode link verwijderd]
Qua bebouwing is het eigenlijk overal een beetje hetzelfde. Je hebt de doorlopende weg en daar zijn om de x aantal km ergens een cluster huizen bij elkaar gepropt. Aan de kant van de weg meestal voorzien van winkeltjes.
De eerste dag rijden betekende meteen ook al de eerste ervaring met het wegdek in dat gebied. Als Belg ben je natuurlijk al wat gewend, maar dit was toch net wat anders. We hadden verwacht dat we de eerste dagen nog wat gespaard gingen zijn van slecht wegdek en dat het stelselmatig moeilijker zou worden. Maar dan heb je de Himalaya nog niet gezien. Aardveschuivingen kunnen zich overal voordoen. Soms is een deel van de weg weggespoeld, soms liggen er een hoop keiën of grind op, en soms is er gewoon geen weg.
[Dode link verwijderd]
Een zicht dat we vaker zouden zien: bulldozers die puin van de weg ruimen.
[Dode link verwijderd]
Tijdens het wachten heb je tijd genoeg om even de motor zelf te bestuderen.
De Enfield is een "pure" motor zoals je het zou kunnen noemen. Geen hopen electronica, geen kuipwerk dat alles verstopt. Nee, gewoon een simpel blokje, carburateur ertegen geplakt, versnellingsbak eraan en voor de rest geen overbodige meuk.
[Dode link verwijderd]
Het kan niet meer verschillen met m'n motor in België. Die is voorzien van een zware 2-cilinder, bergen electronica (tractiecontrole, ABS, remkrachtverdeling,...), aangepaste banden, een berg koppel,... De Enfield ? 25 pk op zeeniveau (blijft er 9 van over op 5000 meter), een trommelrem achteraan, een voorrem waar je best vanaf blijft op dit wegdek.
De Enfield gaat zich de komende weken wel overal doorheen sleuren, zonder problemen.
[Dode link verwijderd]
Tijdens 1 van onze stops worden we gegroet door een local op een Continental GT. Ook een erg leuke fiets. Net dat tikkeltje beter dan onze Bullet 500.
Tijdens onze rit naar Barkot hadden we ook meteen ons eerste "slachtoffer" van de trip. Iemand van onze groep ging net wat te vlot door de bocht waardoor zijn (erg brede) valbeugels het asfalt raakten. Gevolg, z'n Enfield draaide zich mooi richting asfalt. Gelukkig slechts wat blikschade en een pijnlijke rib. We waren wel meteen gewaarschuwd (was ons in het begin al gezegd): je moet je aanpassen aan de Enfield, andersom gaat echt niet lukken.
[Dode link verwijderd]
Barkot. Een iets groter dorpje, maar alweer op net dezelfde manier gebouwd als de andere die we al gezien hadden. Tegen een bergwand en de huizen lijken wel op elkaar gestapeld. De grotere dorpen hebben dan nog een hoop zijstraatjes waar de mensen wonen.
De dag erna gingen we verder richting Rohru. Het landschap begon stilletjes aan te veranderen. Qua landschap nog altijd dat Alpen-gevoel, alleen wordt daar geen thee en rijst geteeld op de ouderwetse manier.
[Dode link verwijderd]
[Dode link verwijderd]
[Dode link verwijderd]
Bij onze stop vertelden we net niet in koor: "we hebben nog geen enkele rechte weg gehad". De ene bocht na de andere, haarspelden, lange bochten, korte bochten,... Je bent net niet dronken van de bochten.
De omgeving bestaat uit glooiende bergen vol met naaldbossen, de dorre naalden flankeren de zijkant van de weg.
De meeste van onze Enfields hadden amper 2000km op de teller. Er was in het begin nog het nodige stelwerk aan. Bij mij moest geregeld de achterrem wat vaster gezet worden. Ook de remmen waren simpel, een trommelrem achteraan en een enkele schijfrem vooraan.
De achterrem was trouwens de enige die we zouden gebruiken hier.
[Dode link verwijderd]
Ik had het al over de wegen. Die waren nog best goed hier. Natuurlijk grind hier en daar, of heel de weg vol met dennennaalden (glad). En soms waren ze zelfs gewoon vers asfalt aan het leggen. Dan sluiten ze gewoon de weg een half uur voor je af, leggen ze nieuw asfalt en je mag er meteen weer overheen. Een ideaal moment om even te poseren.
[Dode link verwijderd]
Ze hadden ons gezegd dat er een hoop stof zou zijn. Zelfs hier, waar we nog op goede wegen zaten verzamelden we al bergen stof. Even op je pak kloppen en je was omgeven door een wolk stof.
[Dode link verwijderd]
Einddpunt van de dag was Rohru. Een vrij modern dorpje op de rand van de hogere Himalaya. We konden van hieruit al zien dat het vanaf nu hogerop zou gaan, besneeuwde bergtoppen waren te zien in de verte.
[Dode link verwijderd]
![:]](/styles/motor-forum/smilies/crossy.gif "Crossy :]")
