Dag 1
Alsof het de normaalste dag van de week is gaat om 06:00 de wekker. Ik heb goed geslapen en sta uitgeslapen op. In de normale routine doe ik een wasbak speciaal. Ik was in twijfel over welke motorkleding ik zal aandoen. Ik kan verschillende combinaties maken. In dit geval twijfel ik of ik de motorspijkerbroek met doorwaai jas of de BMW rallye combinatie aan te doen. Uiteindelijk kies ik voor het laatste dus gaat alvast de broek aan en neem de rest mee naar beneden. Op de automatische piloot haal ik brood uit de vriezer en smeer een bammetje voor ontbijt en één als noodrantsoen voor onderweg. Terwijl de boterham wordt gekauwt kijk ik naar het nieuws. Het weer bericht voor vandaag voorspelt niet veel goeds. Om kwart voor zeven begin ik met spullen naar de motor te brengen. In in ieder koffer gaat een givi binnentas. Op de bagagedrager gaat een touratech roltas. In de roltas zit enkel kleding dus mocht die in een onbewaakt ogenblik worden gestolen dan is er geen man overboord. In de givi tassen zitten veelal spullen die ik hopenlijk niet nodig heb. Zo zit in elke tas een beetje gereedschap, tier rips, duct tape en nog wat van die handige zaken. Verder het regenpak en en het binnenpak van het BMW rallye pak. Ik heb nog wat flesje drinken een aangebroken fles olie mocht dat eventueel nodig zijn. Voor wat betreft kleding heb ik zoals dat in het roadbook staat. Omdat de weersvoorspelling hoge temperaturen laat zien heb ik extra tshirts meegenomen en wel sport shirts die luchtig zijn en snel drogen.
Precies om zeven uur rol ik de motor uit de man cave, hang de koffers eraan, bevestig de roltas met rock straps aan de begagedrager en monteer het navigatieapparaat op zijn houder. Ik neem afscheid van mijn lief en doe daarna de helm op. Na het starten van de motor krijg in nog een handkus toegeblazen en vertrek ik richting Gerard.
Ondanks de voorspelling is het nog droog. Wel ziet de lucht er dreigend uit en ik ben er zeker van dat er regen in de lucht zit. Via de gooimeerdijk rijd ik naar de nijkerkersluis. Ik draai daarna de A28 op in de richting van Amersfoort. Via de A1, A30, A12 en tenslotte de A50 rij ik naar Gerard. Bij Gerard in de straat is een tankstation waar ik de motor helemaal aftop met het octaan houdende vocht. Bij Gerard aangekomen zie ik dat Otto er ook al is. We schudden enthousiast handen en je merkt dat stemming er in zit. Had nog gehoopt op een bakkie, maar helaas alles was dicht en klaar voor vertrek. Omdat het er zo dreigend uitziet, er regen wordt voorspeld en we nu tot aan Trois Ponts in België snelweg rijden besluiten we om het regenpak aan te doen. Om 08:15 rijden we bij Gerard weg en nemen de afslag naar de A50 in zuidelijke richting. Goed besluit om het regenpak aan te doen want niet veel later gaat het regenen. Het regent aardig door maar we tokkelen rustig door richting Limburg. Rond tien uur stoppen we voor een bakje bij een tankstation, conform de route. Na bakkie vertrekken we weer richting België, de regen wordt heftiger. We zijn wel wat gewend maar net over de grens in België lijkt het op een wolkbreuk. De vrachtwagens vertragen en wij schuiven naar de linker baan om niet stil te hoeven staan. Als een vrachtwagen uit de tegengestelde richting door een grote pas water rijdt lijkt het als een wiellaadschop vol water over mij heen wordt geschud, en vraag me niet waarom ik weet hoe dat voelt. Hoewel het regenpak goed beschermd is het niet opgewassen tegen dit geweld. Ik voel hoe het water via mijn nek naar binnen loopt.
Niet veel later is de snelweg gesloten en worden we door de Belgische politie van de snelweg afgestuurd. Ik zoom uit op de navi om een alternatieve route naar de E42 richting Aken te vinden. Ik besluit richt Herstal aan te houden. We proberen eerst terug naar de snelweg te navigeren maar je kunt van die kant niet in richting Luik dus toen richting Herstal. Onderweg zien we moderstromen de heuvel af stromen, niet veel later moeten we zo'n moderstroom zelfs kruisen. Ik probeer voorzichtig door de bijna kniehoge water met modderstroom te rijden. Gelukkig ging dat zonder gebeurtenissen. Niet veel later draaien we de E42 op en al vlug zijn we weer op de geplande route. Het regent nog steeds behoorlijk door, maar als we Tois-Ponts naderen stopt het geleidelijk met regenen. Nog voor Trois-Ponts stoppen we voor een korte leg stretch. Na een pis en voor sommigen een peuk rijden we in 20 minuten naar Trois-Ponts. Bij het afgesproken restaurant zit Jeroen te wachten die was vanuit Mons in België vertrokken. Na de uitbundige begroeting doe ik de motorjas uit en zie dat mijn poloshirt al een beetje aangedroogd is, maar nat genoeg om toch een droge aan te willen doen. Dus snel even shirt wisselen in het restaurant, moet kunnen denk ik maar. We besluiten om een croque madame te nemen voor de lunch met een bak koffie. Dat gaat er allemaal wel in. Rond één uur gaat Jeroen even aftanken wij maken ons weer gereed voor vertrek. En als Jeroen terug is rijden we in zuidelijk richting door de binnenlanden van België. Na een korte rit rollen bijna ongemerkt Luxemburg in. Ik stuur richting de N10 die ons via een meanderende weg richting Vianden voert. Er is genoeg te zien onderweg riviertjes en de eerste wat hogere heuvels. In Vianden stoppen we voor koffie, helaas is de biker tref waar we vaker zijn geweest gesloten en we rijden naar de andere kant van de rivier om daar koffie op het terras te genieten.
We vertrekken voor het laatste stuk richting Diekirch. Het is druk een we moeten alle zeilen bijzetten om bij elkaar te blijven. Er zijn veel winkels een dergelijke en ook een groot station waardoor er veel verkeer is dat soms vreemde capriolen uithaalt het blijft opletten geblazen. Eenmaal uit dit gebied stoppen we in dorpje voor een korte pauze. Het mooie vlakke parkeerterrein waar we stoppen blijkt prive bezit en we worden weggestuurd ondanks dat ik zeg dat we met 10 minuten sowieso weg zijn. Bij het kerkje aan de overkant vinden refuge en parkeren dus daar voor een korte pauze
Na korte pauze rijden we verder in de richting van Luxemburg stad. Bij een groot tankstation vullen we de brandstoftanks we tot de top en dan is niet ver meer naar onze overnachting. De overnachting is een in een hotel restaurant in het voorstad van Luxemburg. Omdat we vorig jaar zoveel file hadden door de binnenstad had ik nu voor gekozen het hotel via de randweg te benadern en dat ging zoals verwacht. Rond zessen zijn we bij het hotel gearriveerd en er was zelfs ruim parkeerplaats voor 4 motoren. We nemen de tijd om de motoren goed neer te zetten en de noodzakelijk dingen ofwel mee te nemen naar binnen of op te bergen in de afsluitbare koffers. We hadden een 4 persoonskamer, dat is wel krap als je nog allemaal tas een helm meeneemt maar hej je hoeft er alleen te slapen. Op de kamer gaan de comms aan de lader, de korte sjees en flipflops aan en gaan we op het terras van de koude kletser genieten. Later op de avond verkassen we naar binnen en genieten we van een heerlijke Italiaanse maaltijd. Veel beter als dit wordt het niet.
Alsof het de normaalste dag van de week is gaat om 06:00 de wekker. Ik heb goed geslapen en sta uitgeslapen op. In de normale routine doe ik een wasbak speciaal. Ik was in twijfel over welke motorkleding ik zal aandoen. Ik kan verschillende combinaties maken. In dit geval twijfel ik of ik de motorspijkerbroek met doorwaai jas of de BMW rallye combinatie aan te doen. Uiteindelijk kies ik voor het laatste dus gaat alvast de broek aan en neem de rest mee naar beneden. Op de automatische piloot haal ik brood uit de vriezer en smeer een bammetje voor ontbijt en één als noodrantsoen voor onderweg. Terwijl de boterham wordt gekauwt kijk ik naar het nieuws. Het weer bericht voor vandaag voorspelt niet veel goeds. Om kwart voor zeven begin ik met spullen naar de motor te brengen. In in ieder koffer gaat een givi binnentas. Op de bagagedrager gaat een touratech roltas. In de roltas zit enkel kleding dus mocht die in een onbewaakt ogenblik worden gestolen dan is er geen man overboord. In de givi tassen zitten veelal spullen die ik hopenlijk niet nodig heb. Zo zit in elke tas een beetje gereedschap, tier rips, duct tape en nog wat van die handige zaken. Verder het regenpak en en het binnenpak van het BMW rallye pak. Ik heb nog wat flesje drinken een aangebroken fles olie mocht dat eventueel nodig zijn. Voor wat betreft kleding heb ik zoals dat in het roadbook staat. Omdat de weersvoorspelling hoge temperaturen laat zien heb ik extra tshirts meegenomen en wel sport shirts die luchtig zijn en snel drogen.
Precies om zeven uur rol ik de motor uit de man cave, hang de koffers eraan, bevestig de roltas met rock straps aan de begagedrager en monteer het navigatieapparaat op zijn houder. Ik neem afscheid van mijn lief en doe daarna de helm op. Na het starten van de motor krijg in nog een handkus toegeblazen en vertrek ik richting Gerard.
Ondanks de voorspelling is het nog droog. Wel ziet de lucht er dreigend uit en ik ben er zeker van dat er regen in de lucht zit. Via de gooimeerdijk rijd ik naar de nijkerkersluis. Ik draai daarna de A28 op in de richting van Amersfoort. Via de A1, A30, A12 en tenslotte de A50 rij ik naar Gerard. Bij Gerard in de straat is een tankstation waar ik de motor helemaal aftop met het octaan houdende vocht. Bij Gerard aangekomen zie ik dat Otto er ook al is. We schudden enthousiast handen en je merkt dat stemming er in zit. Had nog gehoopt op een bakkie, maar helaas alles was dicht en klaar voor vertrek. Omdat het er zo dreigend uitziet, er regen wordt voorspeld en we nu tot aan Trois Ponts in België snelweg rijden besluiten we om het regenpak aan te doen. Om 08:15 rijden we bij Gerard weg en nemen de afslag naar de A50 in zuidelijke richting. Goed besluit om het regenpak aan te doen want niet veel later gaat het regenen. Het regent aardig door maar we tokkelen rustig door richting Limburg. Rond tien uur stoppen we voor een bakje bij een tankstation, conform de route. Na bakkie vertrekken we weer richting België, de regen wordt heftiger. We zijn wel wat gewend maar net over de grens in België lijkt het op een wolkbreuk. De vrachtwagens vertragen en wij schuiven naar de linker baan om niet stil te hoeven staan. Als een vrachtwagen uit de tegengestelde richting door een grote pas water rijdt lijkt het als een wiellaadschop vol water over mij heen wordt geschud, en vraag me niet waarom ik weet hoe dat voelt. Hoewel het regenpak goed beschermd is het niet opgewassen tegen dit geweld. Ik voel hoe het water via mijn nek naar binnen loopt.
Niet veel later is de snelweg gesloten en worden we door de Belgische politie van de snelweg afgestuurd. Ik zoom uit op de navi om een alternatieve route naar de E42 richting Aken te vinden. Ik besluit richt Herstal aan te houden. We proberen eerst terug naar de snelweg te navigeren maar je kunt van die kant niet in richting Luik dus toen richting Herstal. Onderweg zien we moderstromen de heuvel af stromen, niet veel later moeten we zo'n moderstroom zelfs kruisen. Ik probeer voorzichtig door de bijna kniehoge water met modderstroom te rijden. Gelukkig ging dat zonder gebeurtenissen. Niet veel later draaien we de E42 op en al vlug zijn we weer op de geplande route. Het regent nog steeds behoorlijk door, maar als we Tois-Ponts naderen stopt het geleidelijk met regenen. Nog voor Trois-Ponts stoppen we voor een korte leg stretch. Na een pis en voor sommigen een peuk rijden we in 20 minuten naar Trois-Ponts. Bij het afgesproken restaurant zit Jeroen te wachten die was vanuit Mons in België vertrokken. Na de uitbundige begroeting doe ik de motorjas uit en zie dat mijn poloshirt al een beetje aangedroogd is, maar nat genoeg om toch een droge aan te willen doen. Dus snel even shirt wisselen in het restaurant, moet kunnen denk ik maar. We besluiten om een croque madame te nemen voor de lunch met een bak koffie. Dat gaat er allemaal wel in. Rond één uur gaat Jeroen even aftanken wij maken ons weer gereed voor vertrek. En als Jeroen terug is rijden we in zuidelijk richting door de binnenlanden van België. Na een korte rit rollen bijna ongemerkt Luxemburg in. Ik stuur richting de N10 die ons via een meanderende weg richting Vianden voert. Er is genoeg te zien onderweg riviertjes en de eerste wat hogere heuvels. In Vianden stoppen we voor koffie, helaas is de biker tref waar we vaker zijn geweest gesloten en we rijden naar de andere kant van de rivier om daar koffie op het terras te genieten.
We vertrekken voor het laatste stuk richting Diekirch. Het is druk een we moeten alle zeilen bijzetten om bij elkaar te blijven. Er zijn veel winkels een dergelijke en ook een groot station waardoor er veel verkeer is dat soms vreemde capriolen uithaalt het blijft opletten geblazen. Eenmaal uit dit gebied stoppen we in dorpje voor een korte pauze. Het mooie vlakke parkeerterrein waar we stoppen blijkt prive bezit en we worden weggestuurd ondanks dat ik zeg dat we met 10 minuten sowieso weg zijn. Bij het kerkje aan de overkant vinden refuge en parkeren dus daar voor een korte pauze
Na korte pauze rijden we verder in de richting van Luxemburg stad. Bij een groot tankstation vullen we de brandstoftanks we tot de top en dan is niet ver meer naar onze overnachting. De overnachting is een in een hotel restaurant in het voorstad van Luxemburg. Omdat we vorig jaar zoveel file hadden door de binnenstad had ik nu voor gekozen het hotel via de randweg te benadern en dat ging zoals verwacht. Rond zessen zijn we bij het hotel gearriveerd en er was zelfs ruim parkeerplaats voor 4 motoren. We nemen de tijd om de motoren goed neer te zetten en de noodzakelijk dingen ofwel mee te nemen naar binnen of op te bergen in de afsluitbare koffers. We hadden een 4 persoonskamer, dat is wel krap als je nog allemaal tas een helm meeneemt maar hej je hoeft er alleen te slapen. Op de kamer gaan de comms aan de lader, de korte sjees en flipflops aan en gaan we op het terras van de koude kletser genieten. Later op de avond verkassen we naar binnen en genieten we van een heerlijke Italiaanse maaltijd. Veel beter als dit wordt het niet.
Laatst bewerkt:
naar Miesenbach. Helaas is het laatste bericht bij de garage en we weten dus niet dat hij vertrokken is. We rijden weer verder, nu is het niet meer zover naar het hotel. Maar eerst meld mijn motor dat het hoog tijd is om te gaan tanken. En omdat ik gelijk een tankstation zie doen we dat gelijk. Bij het hotel aangekomen check ik ons in, vanavond slapen we weer met z'n vieren op een kamer, tenminste indien Jeroen nog komt.
). Van de overige Hornets komen de appjes binnen dat ook zij veilig zijn thuis gekomen. Moeder doet gelijk m'n was in de machine zodat ik weer schone onderboksen en shirts heb. Dit was weer een avontuurlijke motortoertocht met veel hoogte punten en heel af en toe een kleine teleurstelling. Maarrrr kleine teleurstelling dien door de vent zelf te worden verwerkt! Op naar de volgende!
