Reisverslag 2018: Polen, Slowakije & Tsjechië

Frazer

MF veteraan
Donateur
4 apr 2007
8.313
5.175
Krommenie (Zaanstad)
Met alle reisverslagen hier kan ik natuurlijk niet achterblijven. Verslag van mijn vakantie van afgelopen nazomer, niet al te spannend vind ik persoonlijk, maar het kan ermee door. Omdat ik weer eens wat anders wilde dan De Alpen of Scandinavië besloot ik dit keer naar het oosten te rijden. Ik wilde eigenlijk richting Roemenië, maar omdat ik vanwege het werk niet langer dan 2 weken vrij kon nemen, en ik geen zin had om me te haasten en naast het rijden dit keer ook wel wat andere dingen wilde bezoeken, besluit ik het rustig aan te doen en dichter bij huis te blijven. Polen, Tsjechië en eventueel Slowakije is ver genoeg deze keer. Wat ik sowieso wil bezoeken is de stad Krakau in Polen, en het concentratiekamp Auschwitz. Ik ben niet van het plannen, maar omdat je voor Auschwitz moet reserveren ontkom ik er dit keer niet aan. Ik besluit dit dus maar als eerste te doen, dan kan ik daarna de planning loslaten en mijn gang gaan.


Zaterdag 1 september, dag 1: 420km

Vandaag het begin van de meteorologische herfst, maar daar is gelukkig nog weinig van te merken. Het is een mooie dag, blauwe lucht en een graad of 24. Niks mis mee dus. Gisteravond moest ik tot laat werken, dus ik heb nog niks voorbereid. Ik ga op het gemakje opstarten en mijn spullen pakken, en dan zie ik wel hoe laat ik weg ben. Om 12:15 uur ben ik klaar voor vertrek. Ik richt mijn pijlen voor vandaag globaal op de Harz, ik zie wel hoe ver ik kom. Maandagavond wil ik in Krakau zijn, want de reservering die ik voor het bezoek van Auschwitz heb moeten maken staat voor dinsdag. 3 dagen om in Krakau te komen, alle tijd dus.

Ik gooi nog even de tank vol en ga op pad. Gewoon via de snelweg, want het is al laat en anders kom ik helemaal nergens vandaag. Na de A8 en de A10 rij ik de A1 helemaal tot het einde af. Net over de grens bij De Lutte stop ik op een parkeerplaats voor een broodje. Nog even Osnabrück voorbij, en dan buig ik af richting Bielefeld. De snelweg is afgesloten wegens werkzaamheden, dus ik moet er af en binnendoor. Komt goed uit, dat was ik vanaf Bielefeld toch al van plan. Eerst even de tank weer vol en dan in de Garmin even globaal een route invoeren. Het begint nog niet zo heel bijzonder, maar de omgeving wordt steeds mooier en heuvelachtiger, prima rijden. In het dopje Höxter zie ik een bord naar een camping. Ik zit nog niet in de Harz, maar ik vind het voor vandaag wel mooi geweest. Het is 18:15 uur, en ik begin alvast met het goede voornemen deze vakantie wat minder lang te rijden en ook af en toe wat eerder te stoppen om nog wat van de omgeving te zien. De camping ligt aan de rand van het dorp, dus daar kan ik vanavond nog even naartoe wandelen.

IMG_2394.JPG

Ik krijg een wat krap plekje tegenover de receptie aangewezen, maar het is maar voor één nacht dus het maakt ook weinig uit. In het laatste avondzonnetje zet ik de tent op, in het campingwinkeltje haal ik nog wat te drinken voor vanavond en bestel ik gelijk broodjes voor morgenochtend. De camping ligt langs de rivier de Weser, maar alleen vanaf de buitenste plekken kan je de rivier ook echt zien, dus ik loop er even naartoe. Het is best mooi hier, de rivier stroomt nog flink door. Na een klein rondje over de camping ga ik eten, gewoon een zak pasta opwarmen, niks mis mee. Na het eten loop ik even naar het dorpje. Het is even wennen dat het alweer laat in het seizoen is, want het is nog geen 8 uur en de zon begint al onder te gaan. Na een paar honderd meter langs de rivier te hebben gelopen kom ik in het dorp. Op een terrasje bij een Italiaanse ijsbar neem ik eerst een espresso, en daarna natuurlijk een Italiaans schepijsje. Ik kijk nog even rond en loop dan weer terug naar de camping. Jammer dat er 50 cent in de douche moet, maar het sanitair is verder prima, netjes en schoon, dus het is wel best zo. Ik ga redelijk op tijd slapen, morgen wil ik wel wat kilometers gaan maken.

IMG_2401.JPG

IMG_2405.JPG




Zondag 2 september, dag 2: 504 km (Totaal 924)


Ik heb de wekker om 7 uur, dan ben ik hopelijk een beetje op tijd weg. Ik ga me niet haasten, maar het moet ook niet al te laat gaan worden. Het is strak blauw en de zon begint al op te komen. Alles is wel zeiknat van de condens, want er staat totaal geen wind en het was erg vochtig vannacht, maar dat komt ook wel weer goed. Ik pak alvast de eerste spullen in, en om 8 uur kan ik mijn broodjes ophalen. Na een lekker ontbijtje met prima broodjes pak ik de rest van de spullen en ben ik om 08:50 uur klaar om te gaan. Voor mijn doen behoorlijk vroeg.

Ik rij eerst binnendoor richting de Harz. Ik ben er nooit geweest en heb me zoals gewoonlijk weer niet echt voorbereid, dus ik doe maar wat en als ik iets zie wat me interessant lijkt ga ik even kijken. Zo kom ik uit bij de Hahnenklee, een dorpje met een houten staafkerk. Leuk om even te zien, maar het gehalte bejaarden is me iets te groot. Even verderop in Goslar stop ik bij een restaurantje op een berg met uitzicht op de stad. Koffie met gebak op het terras, en daarna snel weer door. Het is wel leuk rijden in de Harz, hier moet ik maar eens wat meer tijd door uittrekken. Het is niet te ver van huis, dus dat komt wel een andere keer.

IMG_2410.JPG

Na een korte stop bij het bezoekerscentrum in Altenau stap ik weer op, want het is wel de bedoeling dat ik nog ergens kom vandaag. De Harz was slechts een tussenstop en niet de bestemming, dus ik ga weer verder. Ik laat de Harz weer langzaam achter me, en hoewel ik het na de stralende start van de dag niet had verwacht is het bewolkt geworden en begint het zelfs te regenen. Ik kijk het even aan, maar besluit al snel mijn regenpak aan te trekken. Dat blijkt achteraf een goed idee te zijn geweest, want het blijft niet bij een paar spatjes. Ik moet nog lunchen en ik heb broodjes bij me, maar omdat het inmiddels flink regent moet ik daar wel een droog plekje voor hebben. Dat wordt uiteindelijk onder de overkapping van een dichte supermarkt in Alsleben langs de rivier de Saale. Niet echt idyllisch, maar wel droog.

IMG_2413.JPG


Om na een flink stuk binnendoor toch nog wat kilometers te kunnen maken ga ik na het eten meteen de snelweg op. Schiet veel meer op, en anders zit ik toch alleen maar moeilijk te doen om een aantal grote steden voorbij te komen. Bovendien is het weer nog steeds ruk, dus dan is er ook weinig aan om binnendoor te rijden. Even een paar uurtjes de blik op oneindig op de snelweg, maar dan schiet je ook wel lekker op. Via de 14 ga ik langs Leipzig richting Dresden, en vervolgens door richting de Poolse grens. Na een uurtje of 2 regen wordt het gelukkig weer droog, en langzaam begint het ook weer een beetje op te klaren. Ik begin me alvast een beetje te oriënteren op een camping, maar ik zie in de POI’s van Archies campings dat er de eerste 100 kilometer over de Poolse grens weinig campings zijn. Vlakbij de grens, in Görlitz zie ik wel iets, maar ik kom er niet helemaal uit of dit nou een camping is of alleen een camperplaats. Voor de zekerheid kies ik er dan maar voor om nog iets eerder te stoppen, in Bautzen, ongeveer 50 kilometer voor de grens.

De camping in Bautzen is prima, vlak langs de snelweg maar net ver genoeg om er geen last van te hebben. Het sanitair is zo schoon dat je er van de grond kan eten en de kampeerplekken zijn erg ruim. Broodjes besteld en de tent opgezet, en zowaar komt de zon nog even door. Net zo min als ik vanochtend had verwacht dat ik in de regen terecht zou komen, had ik vanmiddag in de regen gedacht dat ik nog in de zon zou eindigen vandaag. Na het eten loop ik nog een stukje naar het naastgelegen stuwmeer, maar door de hitte en droogte van deze zomer staat het water erg laag. De normaal drijvende steiger ligt op de grond en zelfs dan is het nog zeker een meter of 20 verder voordat je bij de waterlijn komt. Het is alweer snel donker, dus ik heb het wel gezien hier. In de gezamenlijke zitruimte op de camping maak ik even mijn verslagje en de route voor morgen, en ga daarna douchen. De weersvoorspelling is goed, dus we zullen het zien.


Maandag 3 september, dag 3: 576 km (Totaal 1400)


Ik heb de wekker weer om 7 uur. Alles is gehuld in een dichte mist en de tent is weer drijfnat. Ik doe alvast wat voorwerk, en kan om 8 uur de broodjes ophalen. Al snel trekt de mist op en komt de zon door. Dat gaat de tent niet drogen, maar die staat vanavond toch weer. Om 09:10 uur ben ik klaar voor vertrek. Iets later dan gisteren, maar alsnog geen slechte score. Eerst nog even de tank vol en wat boodschappen doen, en dan kunnen we weer op pad.

Ik heb nog ruim 550 kilometer te gaan voor ik in Krakau ben, dus ik besluit wederom wat snelweg te pakken. Eigenlijk niks voor mij, maar het schiet wel lekker op. Na een kilometer of 50 steek ik de grens met Polen over. Hoewel ik nog steeds op een doorgaande snelweg zit is het extreem rustig op de weg. Ik begin me af en toe zelfs af te vragen of ik niet per ongeluk een afgesloten snelweg opgereden ben, want zowel voor als achter me zie ik helemaal niemand anders rijden. Naarmate ik de stad Wroclaw (Of Breslau op z'n Duits) nader begint het wat drukker te worden. Hier gaat de snelweg over in een tolweg, dus ik ga er vanaf want contant Pools geld heb ik nog niet. De eerste 200km voor vandaag zitten er op.
Meteen nadat ik de snelweg heb verlaten stuur ik een zandpad tussen de weilanden in. Even uit de drukte een mooi plekje zoeken om wat te eten. Brood en beleg heb ik bij me, zonnetje schijnt, meer heb ik niet nodig. Na het eten ga ik verder binnendoor. Het gaat prima, de wegen zijn niet slecht en ik rij aardig door, maar echt boeiend is de omgeving ook niet echt te noemen. Na een paar uur rijden kom ik in een dorpje langs een pinautomaat en ga ik eerst maar even wat Zloty’s pinnen. Niet teveel want het meeste is vast wel met pin te betalen, maar een beetje contant achter de hand is wel handig. Met omgerekend iets meer dan 100 euro aan Zloty’s moet ik de komende dagen wel door kunnen komen.

IMG_2418.JPG


Ondertussen ben ik in een vrij drukke omgeving terecht gekomen. Ik rij eigenlijk alleen nog maar door dorpen en steden waar het stikt van de verkeerslichten. Het schiet totaal niet op, en met een temperatuur die intussen is opgelopen tot 27 graden begint de lol er wel een beetje af te raken. De laatste 140 kilometer van vandaag besluit ik weer via de snelweg af te leggen. Binnendoor rijden is leuk, maar dan moet de omgeving ook wel een beetje meewerken. Ik moet een aantal keer stoppen om tol te betalen. De eerste keer maar liefst 1,90 Zloty, omgerekend iets van 50 cent. De mevrouw in het hokje is er niet echt blij mee dat ik met een briefje van 100 betaal, maar ik heb nou eenmaal niks anders. Voordeel is dat ik daarna dan wel weer kleingeld genoeg heb :+ Ik moet nog 2x stoppen voor het betalen van 5 Zloty, stelt allemaal niks voor, bij elkaar nog geen 3 euro en het schiet een stuk meer op. Bij een tankstation stop ik nog voor een bakkie en een ijsje, voor ik me opmaak voor de laatste etappe.

Om 17:00 uur kom ik aan op camping Smok aan de rand van Krakau. Geinig dat de tripteller op de Garmin exact 1400.0km aangeeft, op de tiende nauwkeurig. Omdat ik hier 3 nachten wil blijven staan zoek ik iets nauwkeuriger naar een mooi plekje, in ieder geval niet al te laag want volgens het weerbericht gaat de er de komende dagen wel wat water naar beneden komen. Voorlopig schijnt de zon gelukkig nog volop, en is de natte tent in een paar minuten alweer droog. Regenpak is nog nat van gister, dus kan ook mooi even drogen.

IMG_2419.JPG


Na het eten loop ik nog even naar een supermarkt een kilometer verderop. Volgens het meisje van de receptie was het veel te ver om te lopen, maar ik ben er met 15 minuten wandelen. Omdat ik een paar dagen blijf staan kan ik wat meer spullen inslaan, zonder dat ik hoef op te letten of ik het allemaal wel mee krijg op de motor. Terug op de camping is het inmiddels donker en moet ik voor het werk nog even wat dingen op de mail zetten. Daar ga ik geen gewoonte van maken, maar dit moest nog even af. Daarna kan de telefoon van de zaak uit voor de rest van de vakantie. Na een lekker warme douche ga ik om 22:30 uur slapen. Morgen ga ik Auschwitz bezoeken, en volgens mijn ticket moet ik er om 08:00 uur zijn. Ik weet niet precies of mijn reservering tot een bepaalde tijd geldig is, dus ik probeer er maar op tijd te zijn. Het is nog een uurtje rijden vanaf de camping, dus weinig tijd voor relaxen morgenochtend, de wekker staat op 6 uur.

IMG_2421.JPG


Dinsdag 4 september, dag 4: 125km, totaal 1525

Vannacht wat onweer en regen, maar als om 6 uur de wekker gaat is het gelukkig droog. Ontbijten en spullen pakken, en om 7 uur ben ik klaar voor vertrek. De camping is nog in diepe rust, en omdat ik me kan voorstellen dat de rest van de aanwezigen op dit tijdstip nog niet echt zit te wachten op een ploffende eencilinder met Leovince’s duw ik de motor maar even het veld af. Bij de uitgang van de camping blijkt het hek nog dicht te zitten. Ondanks dat het volgens de informatiefolder om 6 uur open zou moeten gaan is alles nog dicht en er is niemand aanwezig. Het loophekje is erg smal, en de haakse bocht die voor zit maakt het ook niet makkelijk om de motor er door te krijgen, maar ik ga het proberen. Koffers eraf, en na een hoop gekloot, zweetdruppels en nog een paar extra gebruikssporen op de motor ben ik het loophek door. Het had geen centimeter smaller moeten zijn.

Na dit oponthoud kan ik dan eindelijk op weg naar Oświeçim, want dat is hoe Auschwitz in het Pools heet. Het is 60 kilometer rijden, maar via drukke binnenwegen kost het me een uur. Het is druk, ochtendspits, en omdat er in deze regio weinig snelwegen zijn moet al het verkeer over de binnenwegen. Veel vrachtverkeer wat dwars door de dorpen moet, dus ik heb wel eens leuker gereden. Uiteindelijk ben ik om 08:15 uur bij Auschwitz 1, waar ook het museum is.

Om te beginnen een kleine introductie voor wie niet op de hoogte is van de situatie: Auschwitz bestond uit 3 hoofdkampen, en talloze kleinere subkampen. Het oorspronkelijke basiskamp is Auschwitz 1. Destijds lag dit aan de rand van de stad, inmiddels is het door uitbreiding van de stad redelijk ingebouwd. Op deze locatie bevindt zich het museum, verdeeld over de vele stenen barakken op het terrein. Op deze locatie vind je ook de welbekende toegangspoort. Op ongeveer 2 kilometer afstand van het basiskamp vind je de locatie Auschwitz 2 Birkenau. Dit is de grootste locatie, en ook de plek waar de massavernietigingen plaatsvonden. Auschwitz 3 Monowitz was het werkkamp, maar hiervan is tegenwoordig niet veel meer van terug te vinden. Ik zal zowel Auschwitz 1 als 2 bezoeken. Voor het museum in Auschwitz 1 is nodig om te reserveren (het is wel gratis), Auschwitz 2 is zonder reservering vrij te bezoeken. Omdat ik niet bij de massa respectloze selfie makende toeristen wil horen heb ik zelf besloten geen foto’s van binnen de kampen te maken. Op deze manier kan ik alle indrukken ook op me laten inwerken zonder dat ik de hele tijd foto’s aan het maken ben. Van deze dag dus geen foto’s, behalve van de gedenkplaat, en wie het niet kan of wil lezen, sla gerust over.

Mijn reservering is geldig vanaf 8 uur, maar ik kan nergens vinden of dit tot een bepaalde tijd geldig is. De terreinen zijn groot, dus om niet de hele dag in motorpak te hoeven lopen heb ik wat makkelijkere kleding bij me. Nadat ik me even heb omgekleed en alle motorkleding in de koffers heb gepropt sluit ik aan in de rij. Als ik om 08:35 aan de beurt ben blijkt dat de reservering maar een half uur geldig is, en nu dus 5 minuten verlopen. Handig als ze dat er even opgezet hadden… Na wat omzwervingen en een nieuw ticket kan ik even later dan toch naar binnen.

Al direct als je binnenkomt ga je de bekende en indrukwekkende Arbeit macht Frei-poort door. Voor zover je er op deze locatie kunt over kunt spreken ziet Auschwitz 1 er nog redelijk beschaafd uit. De barakken zijn van steen en in goede staat. In de meeste barakken zijn tentoonstellingen en exposities. Natuurlijk veel foto’s, maar ook afgenomen spullen en bezittingen. Ook hebben de meeste landen van waaruit slachtoffers kwamen een eigen barak met een expositie die door het land zelf is samengesteld. Zo ook een barak met museum van Nederland.

Het is indrukwekkend om op de plek te zijn waar je al zoveel over gehoord en gelezen hebt. In een van de barakken staat een lange rij met gevangen gekleed in de bekende streepjesuniformen. Poppen natuurlijk, maar daardoor niet minder indrukwekkend. Ik word er wel even stil van. Helaas worden de indrukken voor mij wel een beetje overschaduwd door de enorme groepen bezoekers. Busladingen vol lopen met gids door het kamp. Ik heb besloten om geen bezoek met gids te doen, omdat ik op mijn eigen tempo rond wil kunnen kijken. Nu ik dit zie ben ik daar helemaal blij mee. Het raast bijna over het terrein. Stoppen, verhaaltje, foto’s maken zodat je thuis kan bekijken wat je had kunnen zien, en daarna gelijk weer door. Niks voor mij. Ook verbaas ik me werkelijk over mensen die overal selfies staan te maken, als trofee en trots dat je op deze plek bent geweest. Het zal wel aan mij liggen, ik word oud denk ik.

Helaas begint het al snel nadat ik binnen ben te regenen. Niet zo heel erg, want je loopt eigenlijk continue van de ene barak naar de andere, waarbij je maar kort buiten bent. Nadeel is wel dat de gidsen van alle begeleide groepen hun praatje binnen in de barakken houden, waardoor het erg druk is. Een gang van amper een meter breed, waar groepen van meer dan 40 personen in staan te wachten. Er is bijna niet doorheen te komen, waardoor ik sommige barakken maar oversla en later nog een keer probeer. Het is echt te druk, eigenlijk te gek voor woorden. Goed om te zien dat dit niet vergeten wordt, maar wat mij betreft mag er best een maximum aan het aantal bezoekers gesteld worden. Voor mij geeft dit toch wel een beetje een negatief beeld, precies waar ik bang voor was.

Om omstreeks half 1 ben ik klaar in het kamp, en ga ik weer richting de motor. De regen begint minder te worden, en verderop wordt de lucht zelfs wat lichter. Ik besluit eerst even wat te gaan eten in een van de naastgelegen restaurants, in de hoop dat het daarna helemaal droog is. Het is precies lunchtijd dus het is druk, maar gelukkig schiet het wel redelijk op. Ik kies voor iets wat volgens de kaart traditioneel Pools is en waarvan ik niet meer weet hoe het heet, maar het smaakte prima.

Na het eten is het inderdaad gelukkig droog geworden. Het is maar een kilometer of 2 naar het volgende kamp, Auschwitz Birkenau. Normaal doe ik het nooit, maar dit kleine stukje kan ook wel even zonder motorpak, anders ben ik langer bezig met omkleden dan met rijden. Ik parkeer de motor bij een nieuw bezoekerscentrum met bewaakte parkeerplaats, waarna je nog een paar honderd meter moet lopen naar het kamp.

Het hoofdgebouw, met de poort waardoor de treinen het kamp in kwamen rijden staat er nog. Door de poort van het hoofdgebouw kom je het kamp binnen. Het kamp is enorm, niet te bevatten zo groot. Op een aantal barakken na is vrijwel alles weg, maar de funderingen en alle hekken en omheiningen staan er nog waardoor je een goed beeld krijgt van de omvang van het kamp. Ik neem uitgebreid de tijd en loop half in gedachten verzonken rond. Het is gewoon niet te bevatten wat hier is gebeurd. Ondanks de vele boeken en documentaires die ik heb gezien en gelezen blijft het gewoon onmogelijk om je in te beelden wat voor gruwelijkheden zich hier hebben afgespeeld, en misschien is dat maar goed ook. Ondanks dat er van dit kamp veel minder over is dan van Auschwitz 1, vind ik dit veel indrukwekkender, vooral door de omvang. Ook vanwege de omvang spreiden de bezoekers zich veel meer uit, dus van de drukte heb ik geen last meer.

Via de plattegrond waar ik bij de ingang even een foto van gemaakt heb kan ik zien waar ik precies loop. Mannenkamp, vrouwenkamp, zigeuners, Hongaren, zieken en nog veel meer, allemaal in afzonderlijke kampen. Nu loop je overal vrij doorheen, maar alleen dat was destijds al onmogelijk. Het spoor en het perron waar te treinen uitgeladen werden, een deel ging naar het Saunacomplex waar hun bezittingen werden afgenomen, ze werden ontsmet, geschoren en gewassen, getatoeëerd en ze hun kampkleding kregen waarna ze in een van de delen van het kamp werden ondergebracht. Het andere deel werd direct naar de gaskamers geleid. Het saunacomplex staat er nog, de gaskamers zijn opgeblazen en niet meer dan bergen puin. Toch is het door de fundamenten nog duidelijk herkenbaar hoe het eruit gezien moet hebben. Het is echt onvoorstelbaar. Achter op het terrein, tussen twee voormalige gaskamers een groot monument. Rondom de crematoria meerdere asheuvels en plekken waar de lichamen in de open lucht werden verbrand. Het is echt niet te bevatten allemaal.

IMG_2447.JPG

Het is drukkend warm, en intussen is de lucht zwaar betrokken en hoor ik in de verte al een onweersbui aankomen. Het kamp is enorm en er is nergens enige beschutting. Ondanks dat ik nog niet klaar ben loop ik toch alvast terug naar de ingang, want dit kon wel eens een zware zomerse onweersbui gaan worden. Omdat ik helemaal achter in het kamp sta moet ik een flink stuk lopen, en al snel kom ik er achter dat ik het niet droog ga redden. De eerste dikke druppels vallen en gaan al snel over in een enorme stortbui, met windstoten en een gigantisch onweer. Niet echt fijne omstandigheden om op een open vlakte te lopen. Van alle kanten komen grote groepen bezoekers naar de uitgang rennen, velen hebben geen jas of paraplu dus zijn totaal doorweekt. Ik heb gelukkig nog een jas dus ik hou het vergeleken bij de rest nog redelijk droog. Eenmaal onder de hoofdpoort sta ik droog, maar ik ben niet de enige. Als haringen in een ton staan we te schuilen. Een vloedgolf van water komt vanaf de toegangsweg en stroomt precies onder de poort door. Ik heb gelukkig bergschoenen aan, maar iedereen met sportschoenen is er in een waterstroom van zeker 10 centimeter diep iets minder goed aan toe.

Als de regen wat afneemt ga ik terug naar de motor. Ik ben eigenlijk nog niet helemaal klaar, maar het is inmiddels al half 7, en het kamp sluit om 7 uur. Teruggaan heeft weinig nut meer. Ik haal al mijn spullen uit de koffers en onder de overkapping van het bezoekerscentrum kan ik me droog omkleden. De laatste groepen wachten doorweekt op de bussen die ze weer komen ophalen en de rust keert terug in het kamp.

Na nog een klein rondje door de omgeving ga ik terug naar de camping. Het is inmiddels donker maar zo goed als droog, hoewel het over natte en onverlichte wegen nog steeds niet echt prettig rijden is. Vlak voor ik aankom begint het weer te regenen, en eenmaal terug pak ik snel mijn spullen en ga in de overdekte zitruimte van de camping zitten. Ik hang mijn natte zooi een beetje uit, maar als de regen weer overgaat in een enorme stortbui houdt het dak het ook niet meer. Aan alle kanten komt het water er doorheen. Zeker 1,5 uur lang blijft het storten van de lucht. Het water golft over de paden en het veld staat helemaal blank. Ik hoop maar dat de tent het houdt.

De enige plek waar het nog wel droog is, is het toiletgebouw. Daar probeer ik de meeste spullen alsnog even uit te hangen. Echt drogen zal het niet, maar anders zit ik met al die drijfnatte zooi in de tent. Nadat ik nog even heb gedoucht blijkt het droog te zijn. Het is wat vochtig in en onder de tent, maar binnen is alles gelukkig nog droog. Doodmoe van alle indrukken kruip ik mijn slaapzak in, wat een dag vandaag. Morgen hopelijk een wat vrolijker dag.
 
Laatst bewerkt:

Frazer

MF veteraan
Donateur
4 apr 2007
8.313
5.175
Krommenie (Zaanstad)
Woensdag 5 september, dag 5. Km: 0

Na de heftige regen van gisteravond is het vannacht voor zover ik heb gemerkt droog gebleven. Na de indrukwekkende dag van gisteren gaan we het vandaag wat rustiger aan doen. De motor blijft een dagje staan en ik ga Krakau bezoeken. Eerst even ontbijten en een paar waslijnen aan de motor knopen om de natte zooi van gisteren weer te drogen. Ze voorspellen droog weer vandaag, dus daar hoop ik dan maar op. Gelijk nog even een handwasje, dan is dat ook weer gedaan. Om 10 uur ben ik klaar voor vertrek en loop ik naar de bushalte voor de camping. Het is makkelijk om in het centrum te komen, het is maar 4 haltes met de bus en 4 met de tram. Je koopt een kaartje voor een bepaalde tijd, bijvoorbeeld 30 minuten, en dan mag je met al het openbaar vervoer mee. Het is ruim voldoende tijd om in de stad te komen, en het kost ook bijna niks.

Krakau is de tweede, en volgens velen de mooiste stad van Polen. Het is vroeger de hoofdstad van Polen geweest, staat op de werelderfgoedlijst van Unesco, was Culturele hoofdstad van Europa en werd onlangs nog door Tripadvisor uitgeroepen tot nummer 1 stad voor een stedentrip. Daar zal wel iets van kloppen dus. Ook al ben ik niet echt een stadsmens, als je zo dicht in de buurt ben pak je het natuurlijk even mee. In het Pools heet het trouwens Kraków, wat je dan weer uitspreekt als Krakov. Krakau zoals wij het uitspreken is de naam die ook de Duitsers aan de stad gaven, en Duitsers vinden ze hier in deze regio nog steeds niet zo lief. Als je punten wilt scoren bij de locals, spreek het dan dus vooral uit in het Pools.

Ik begin op de belangrijkste plek van de oude stad, het centrale marktplein. Op een terrasje drink ik eerst een van de beste espresso’s die ik in tijden gehad heb. Op een plattegrond van de stad bekijk ik eerst eens rustig wat ik ga doen. Langs de rand van het plein staat de Mariakerk, wat de mooiste kerk van de stad zou moeten zijn. Niet dat ik specifiek iets met kerken heb, maar ik ben er nu toch. Helaas blijkt hij gesloten voor renovatie. Alleen de toren is te bezoeken, maar daarvoor moet je reserveren en de eerste mogelijkheid is aan het einde van de middag. Daar heb ik geen zin in, dus dan maar geen kerk.

IMG_2454.JPG

Na het marktplein bezoek ik de Wawelburcht. Hier is de stad ooit gesticht en was ooit het bestuurlijk centrum. Diverse oude gebouwen zijn te bezoeken, maar ik hoef er niet zo nodig in allemaal. Ik vind het van buiten ook prima. Ik slenter liever wat rond en geniet af en toe van het uitzicht, dus dat doe ik hier ook. Terug op het marktplein ga ik op een van de terrasjes nog even wat eten. Eten is relatief goedkoop in Polen, hoewel ze in het drukke en toeristische Krakau natuurlijk ook niet gek zijn.

IMG_2462.JPG

Na het eten neem ik tram naar het Schindlermuseum even buiten het centrum. Dit is een museum over de tweede wereldoorlog in Krakau. Het is bevindt zich in de voormalige emaillefabriek van Oscar Schindler, de bekend is van de film Schindlers List. De film is voor een deel ook hier in de fabriek opgenomen. De tweede wereldoorlog is nog overal in en om Krakau aanwezig. Het was ook voor de Duitsers een belangrijke stad, en dat is ook gelijk de reden dat de stad nooit gebombardeerd is en dus nog geheel in originele staat is gebleven. Er was een grote Joodse wijk, wat in de oorlog een getto werd. Aan de rand van de stad lag het concentratiekamp Plaszów, ook bekend uit de film Schindlers List. De recente geschiedenis is in Krakau nog alom aanwezig.

Eenmaal aangekomen in het museum blijkt dat ik ook hiervoor had moeten reserveren, want vrije plaatsen zijn er niet meer voor vandaag. Dat is een groot nadeel en iets om rekening mee te houden als je deze omgeving zoals ik op de bonnefooi wilt bezoeken. Overal moet je reserveren, want ik dus niet heb gedaan. Net als ik weer wil vertrekken roept er een gids van een begeleide groep of er nog mensen bij zijn groep horen. Ik vraag of ik me niet bij hem kan aansluiten, en dat blijkt te kunnen. Dit zijn externe gidsen die een bepaald aantal plaatsen per dag reserveren. Zijn groep is lang niet vol, dus met hem kan ik nog wel mee. Kost wel veel meer dan zonder gids, maar ik ben er nu toch en zo werkt dat blijkbaar hier.

Achteraf blijkt het helemaal geen verkeerde keuze. Ik ben niet zo van de rondleidingen met een gids, maar deze is erg enthousiast. Het is een afgestudeerd geschiedkundige en hij weet erg veel van de omgeving. De toer begint met Krakau voor de oorlog, daarna hoe de Jodenvervolging zijn intrede doet, het ontstaan van het getto van Krakau, en uiteindelijk het concentratiekamp Plaszów wat even buiten de stad lag. Ik hoor een hoop nieuwe dingen die ik zelf zonder toer waarschijnlijk niet had geweten, dus het was zeker die paar extra Zloty’s waard.

Na het museumbezoek ga ik via het voormalige Joodse getto weer terug naar het marktplein. De avond begint te vallen en het wordt druk op het plein. Krakau is ook een studentenstad dus er zijn veel jonge mensen en gezellige terrasjes en cafés. Rondom het marktplein staan verschillende straatartiesten die in tegenstelling tot de straatartiesten in veel andere steden wel echt goed zijn. Zowel in muzikaal opzicht, als in uitstraling een prachtige violiste, verderop iemand met een panfluit, en zelfs een doedelzak. Allemaal spelen ze even kort, en voordat het irritant begint te worden gaan ze weer ergens anders verder. Er heerst gewoon een gezellige en ongedwongen sfeer op het plein, en als de zon onder gaat wordt alles sfeervol verlicht.

IMG_2469.JPG

IMG_2475.JPG

Op een van de terrasjes ga ik zitten om wat te eten. Biefstuk met salade en aardappeltjes, en dat inclusief drinken en een bakkie achteraf voor slechts 16 euro. Voor Poolse begrippen niet echt goedkoop trouwens, maar het is een toeristenstad en ze zijn hier ook niet gek. Ik moet wel erg lang op het eten wachten, en gezien wat geïrriteerde mensen om me heen ben ik niet de enige, maar het is wel erg goed. Even verderop sluit ik de avond nog af met een ijsje en kijk nog even bij een straatartiest met gitaar die Franse liedjes zingt, erg gezellig. Voor een niet stadsmens vermaak ik me prima hier.

IMG_2479.JPG



Ik weet niet tot hoe laat het openbaar vervoer doorgaat, dus om 22:00 uur ga ik maar weer richting camping. De tram komt snel, maar op de juiste bus moet ik een klein half uurtje wachten. Het is erg donker en de halte van de camping is een halte waar alleen op verzoek gestopt wordt. Met de chauffeur kom ik er niet helemaal uit, dus met google-maps op de telefoon probeer ik op goed geluk maar op de stopknop in de bus te drukken. Uiteindelijk ben ik één halte te vroeg, maar het scheelt niet veel dus het laatste stukje loop ik wel. Na een lekker warme douche kruip ik in bed, morgen gaan we weer rijden, ik heb er zin in!
 

Frazer

MF veteraan
Donateur
4 apr 2007
8.313
5.175
Krommenie (Zaanstad)
Donderdag 6 september, dag 6. KM: 234,2, Totaal 1759,2

Na twee drukke en lange dagen start ik vandaag rustig op. Alles weer even ordenen en inpakken, en om 10:30 uur ben ik klaar voor vertrek. Ik heb besloten om nog een kijkje te gaan nemen bij het voormalige concentratiekamp Plaszów even buiten de stad. Van dit kamp is eigenlijk niets meer over, alleen de woning van de toenmalige kampcommandant staat er nog. Voor wie de film Schindlers List kent, dit is het kamp waarin een deel van de film zich afspeelt en waarin de commandant vanaf zijn balkon gevangen neerschiet.

IMG_2491.JPG

Na een bezoek aan Plaszów ga ik toch nog een keer terug naar Auschwitz Birkenau. Vanwege het heftige onweer heb ik mijn bezoek wat eerder afgebroken en ik heb nog niet alles gezien. Het ligt niet echt op de route, maar zo dichtbij als nu kom ik er voorlopig niet meer dus ik ga nog een keer terug. De route is weer hetzelfde als 2 dagen terug, al is het nu buiten de spits wel een stuk rustiger op de weg. Het is inmiddels alweer tegen de middag als ik aankom, dus ik begin eerst met een bakkie en een broodje in het restaurantje waar ik 2 dagen terug nog zat te schuilen.

Terug in het kamp lijkt het wel meer binnen te komen dan de eerste keer. Vooral de ruïnes van de gaskamers bezorgen me echt kippenvel. Het gebouw staat niet meer, maar de contouren zijn goed zichtbaar en de vloer is nog intact. Als je dan beseft hoeveel mensen daar gelegen hebben, echt afschuwelijk. Het is misschien raar, maar ik ben blij dat ik nog een keer geweest ben en ik heb het gevoel dat het nu afgerond is. Genoeg ellende gezien de laatste dagen, nu gaan we leuke dingen doen!

Om 15:00 uur zit ik weer op de motor en ga ik toch nog wat kilometers maken vandaag. Ik heb een route gemaakt tot in het stadje Zakopane, aan de rand van het Tatragebergte. Het is nog wel een paar uur rijden, maar ik zie wel of ik het haal. Het eerste deel van de route gaat goed, het wordt wat bergachtiger en ik kom zowaar door wat leuke bochten. Helaas kom ik zoals wel vaker in een route uit bij een wegopbreking. Zoals ik met de motor eigenlijk altijd doe rij ik gewoon door tot ik echt niet meer verder kan. In de meeste gevallen lukt het met de motor namelijk wel om er alsnog langs te rijden. De eerste paar kilometer gaan nog goed, maar uiteindelijk kom ik bij een stuk waar ze druk bezig zijn met asfalteren en kan ik er echt niet meer langs.

Op de Garmin zie ik een weggetje wat via een kleine omweg weer op mijn juiste route uit lijkt te komen. Het is onverhard, maar dat maakt het alleen maar mooier natuurlijk. Het pad begint nog redelijk, maar al snel wordt het slechter en slechter. Er zijn voor de houtkap waarschijnlijk een hoop zware voertuigen overheen gereden, dus het pad is in slechte staat en erg modderig. Het gaat nog goed, tot het ook behoorlijk steil wordt, en steile padden met gladde modder maken het wel erg lastig, zeker met een zwaar beladen motor. Op het moment dat het me echt te gek begint te worden loop ik nog stukje om te kijken of het verderop misschien beter is, maar het blijft maar stijgen en wordt steeds glibberiger. Ik zit bijna weer op de goede weg, meer dan een kilometer kan het niet zijn, maar de beste oplossing is toch echt omkeren.

IMG_2493.JPG
IMG_2496.JPG

Op de Garmin zie ik een stukje verderop nog een andere mogelijkheid, dus dan probeer ik die maar. Het begint nog verhard, maar gaat daarna over in gravel. Ik doe maar net of ik het verbodsbord langs de weg niet zie, en volg het pad. Na een tijdje wordt ook dit steeds slechter, uitgesleten modderpaden waarbij de motor steeds naar de zijkant wil wegglijden. Ik ga steeds verder en verder het bos in, maar de Garmin geeft nog steeds een route aan die uiteindelijk naar de juiste weg loopt, dus ik blijf maar gewoon rijden. Het is best wel een beetje zweten, de route wordt steeds slechter en ik hoop niet dat ik uiteindelijk weer moet omkeren want dan moet ik echt een enorm eind terug. Ik ben best een beetje opgelucht als ik uiteindelijk weer op de juiste verharde weg uitkom. Maar waar ik al een beetje bang voor was, tussen mij en de verharde weg staat een slagboom, en die is natuurlijk dicht. Gelukkig loopt er een pad door een ondiepe beek naar een andere uitgang, en die is wel open. Blij dat ik weer op de goede weg zit, en hoewel ik niet echt ben opgeschoten was het wel weer een mooi avontuur.

De route wordt steeds mooier, ik kom de bergen in dus dat is altijd leuk rijden. Even voor mijn aankomst in Zakopane zijn er wel een hoop wegwerkzaamheden waarbij ik telkens voor die tijdelijk stoplichten moet wachten. Schiet niet op. Zakopane is druk, dit is het berggebied van Polen en dat is duidelijk te merken. Veel Polen hebben blijkbaar nog vakantie, dus het hele dorp is afgeladen. Om 19:00 uur ben ik op de camping even buiten Zakopane. Er staan twee andere kampeerders op de camping, waaronder uiteraard een Nederlander. Snel zet ik de tent op, dat red ik nog net voor het donker wordt. Eerst even eten, en daarna loop ik even naar de naastgelegen supermarkt voor een toetje en wat te drinken. De avond is behoorlijk fris en het wordt erg vochtig. Er is maar tot 22:00 uur warm water op de camping, dus ik ga op tijd douchen. Omdat ik laat aankwam zit de avond er al snel op en ga ik naar bed. Ik weet nog niet wat ik morgen doe, blijf ik een dagje hier om te wandelen in de bergen of ga ik toch verder? Ik heb geen schema, dus ik zie wel.

IMG_2500.JPG


Vrijdag 7 september, dag 7: 212,6km, totaal 1971.8


Het was fris vannacht, maar ik heb er geen last van gehad en goed geslapen. De supermarkt is nog geen 200 meter lopen en is al open, dus ik ga eerst verse broodjes halen. Het zonnetje komt erbij, dus ik zit heerlijk te ontbijten in de zon. Ik overdenk even wat ik ga doen vandaag, maar ik besluit toch verder te gaan. Ik vind het hier in de omgeving een beetje te druk en ik heb zin om te rijden, dus ik pak mijn spullen. De eigenaresse van de camping vindt het maar jammer dat ik alweer ga, en geeft me nog wat bezienswaardigheden in de omgeving waar ik met de motor kan komen. Ik maak nog even een route op de Garmin. Ik blijf in het Tatragebergte, maar ik ga naar de Slowaakse kant. Om 10:30 uur rij ik weg, 180 kilometer vandaag dus ik hoef me niet te haasten.

IMG_2501.JPG

Om de campingmevrouw niet helemaal teleur te stellen bezoek ik een houten kerkje even buiten Zakopane. Mooie glas-in-lood ramen, maar verder geloof ik het wel. Na een klein stukje van de route die ik gisteren ook al reed ga ik de grens met Slowakije over. Hier was ik nog niet eerder, dus ik heb er weer een nieuw land bij op de lijst. Er verandert weinig aan de omgeving, het is sowieso niet zo heel uitdagend rijden hier. Het Tatragebergte is niet zo groot, dus alle wegen gaan er gewoon omheen. Het begint en eindigt ook vrij plotseling, dus erg veel glooiing zit er niet in. Ik passeer wat stuwmeren, maar het is verder allemaal niet zo erg bijzonder tot nu toe. Langs een leuk beekje stop ik even voor de lunch en zit ik lekker in het zonnetje te genieten.

IMG_2505.JPG

De wegen worden iets bochtiger, maar nog steeds is het niet heel erg spannend. Langs een beekje stop ik om een bakkie te zetten. Het begint vanaf 16:00 uur wel aanzienlijk kouder te worden, dat was gisteren ook al zo. Na de tank nog even te hebben volgegooid kom ik om 17:00 uur aan bij de camping in Stara Lesna. Deze heb ik uitgekozen omdat hij aan de rand van het Tatragebergte ligt, en dan kan ik hier morgen misschien een dag wandelen. Het is een leuk veld zonder vaste plekken, dus ik kan gewoon een mooi plekje uitzoeken. Ik heb een mooie plek met uitzicht op een van de hoogste bergen in de Tatra, dus dat zit wel goed. Ik blijf hier een paar dagen staan, morgen een dag wandelen en daarna misschien een dagje rijden, we zien wel.

IMG_2522.JPG


Even buiten de camping ga ik eerst nog even boodschappen doen. Het dichtstbijzijnde winkeltje volgens de campingbeheerder. Winkel is een groot woord, maar ik kan in ieder geval iets te eten krijgen. Niet culinair, maar prima voor op de camping. Terug op de camping blijkt dat er net een schoolklas aankomt, dat heb ik weer. Het is een groep van zo’n 25 kinderen, dus ik ben benieuwd wat het gaat worden. Het blijkt behoorlijk mee te vallen, ze gedragen zich prima. De avond is koud en helder. Het toiletgebouw is een beetje gedateerd, en ook de douches zijn een beetje apart. Eén douchehok voor twee personen, niet afgescheiden. Voor alsnog ben ik alleen, maar anders sta je gewoon naast elkaar. Beetje bijzonder, maar verder is het een heerlijke douche. Om 22:30 uur is het mooi geweest voor vandaag.


IMG_2556.JPG
 

RobR27

Rookie
1 mrt 2012
8
1
Wat een prachtig en goed geschreven reisverslag! Ik hoop dat het een keertje zijn vervolg krijgt......
 

James Bond

Die hard MF'er
31 jan 2014
957
618
B
Mooi verteld. Zojuist gelezen in mijn forensentrein en genoten. Volgens mij laat Garmin wel de onverharde wegen zien en tomtom niet ?.
 

Frazer

MF veteraan
Donateur
4 apr 2007
8.313
5.175
Krommenie (Zaanstad)
8 september, dag 8. Km: 0

Vandaag een dagje wandelen. Ik neem het me wel vaker voor om niet altijd maar te rijden maar ook de tijd te nemen voor andere dingen, alleen lukt het meestal niet. Daar breng ik vandaag maar eens verandering in. Ik sta op tijd op, en haal in het campingwinkeltje verse broodjes. Na het ontbijt nog even snel een handwasje, voor ik om half 10 op pad ga. Het kabelbaanstation naar de berg Lomnický Štít ligt op een half uurtje lopen van de camping, dus de motor kan vandaag weer een dagje uitrusten. De Lomnický Štít is met 2634 meter de op een na hoogste berg in het Tatra gebergte. Met de kabelbaan kan je helemaal naar de top, of tot de helft. Ik was van plan om naar de top te gaan, maar die zit al de hele ochtend in de wolken, dus ik ga tot de helft en loop dan naar beneden. Het middenstation ligt net op het randje van de bewolking, soms net er in en dan weer eruit. Nog hoger de berg op gaan heeft dus geen enkele zin. Als ik boven ben doe ik eerst nog even een bakkie, moet even zoeken waar het wandelpad naar beneden precies begint, maar als ik het gevonden heb ga ik op pad.

IMG_2533.JPG

IMG_2540.JPG

Het pad is erg druk en ik vind het nogal “aangelegd”. Het is wel mooi lopen, maar ik hou meer van wat natuurlijker paden. Na twee uurtjes lopen kom ik op een kruising van meerdere wandelingen. Langs een riviertje zoek ik een mooi plekje om mijn brood te eten. De verdere route is duidelijk anders dan wat de grote massa loopt, want vanaf de splitsing verder naar beneden kom ik nog maar een paar mensen tegen. Dit pad is daardoor ook wat minder belopen en veel natuurlijker, meer mijn stijl. Lekker op mijn eigen tempo loop ik naar beneden, en pluk af en toe wat bosbessen die in grote getalen langs het pad groeien. Om half 4 ben ik weer bij het kabelbaanstation waar ik gestart ben. Ik neem nog een bakkie en loop nog even het dorpje in. Intussen is de lucht wat donkerder geworden en begint het een beetje te spatten, dus ik keer weer om en ga terug naar de camping. Dit is nog een half uurtje lopen, dus om de bui voor te blijven moet ik stevig doorstappen. Dat lukt niet helemaal, want net voor de camping houdt het wel op met zachtjes regenen. Ik haal snel de was binnen en kruip in de tent. De was is niet echt nat, maar droog is het ook zeker niet meer. Het zelfde geldt voor mij. Toch heb ik nog geluk, want als ik eenmaal in de tent zit gaat het echt stevig regenen. Het regent wel een uurtje flink door, maar daarna wordt het gelukkig weer droog.

IMG_2546.JPG

IMG_2552.JPG

IMG_2553.JPG

De rest van de middag en avond doe ik niet veel meer. Een beetje uitrusten, wat lezen en klooien op de telefoon. De nieuwe versie van MF is net online gegaan, het is nog even wennen. Ik maak alvast de route voor morgen. Ik laat de tent nog een dagje staan en ik ga in de omgeving een rondje rijden. Lekker zonder bagage. Was wel een aardige dag vandaag. Geen heel bijzondere wandeling, maar wel een leuke afwisseling. Ik heb er toch zo’n 18 kilometer opzitten.


9 september, dag 9. Km: 310, totaal 2281.8

Zoals bijna elke dag start ik weer rustig op, lekker in het zonnetje ontbijten en de ketting van de motor mag ook wel weer even gespannen worden. Ik pak nog wat spullen bij elkaar en ga rond 10:30 uur rijden. Ik laat de tent hier staan, dus ik rij lekker zonder bagage. De route begint wel leuk, landelijk en glooiend. Ik rij tussen de Hoge en de Lage Tatra in. Ik ga richting de Lage Tatra, want hoewel de naam anders doet vermoeden zien de wegen hier er op de kaart mooier uit. Het is zondag en extreem rustig op de weg, mensen fietsen of hardlopen wat, maar verder heerst er zondagsrust.

IMG_2557.JPG


Hoe dichter ik weer bij de bergen kom hoe meer motorrijders ik tegenkom, dus met de route zit het waarschijnlijk wel goed. Het is een prachtige dag, en het zonnetje schijnt volop. De wegen zijn erg mooi, met veel bochten. Daar was ik wel even aan toe, want de afgelopen week was het rijden niet echt heel spannend. Op sommige wegen is het wegdek niet al te best, maar over het algemeen kan het er best mee door. Terwijl ik eigenlijk een plekje om te eten zoek slaan er net voor me 2 andere motorrijders mijn weg op. Een Transalp en een XR1000 als ik het goed zag. Op de Garmin zie ik dat er een mooie bochtige sectie aankomt, dus ik haak even bij ze aan. Al snel hebben ze ook door dat ik achter ze zit en dat we allemaal wel zin hebben in een paar mooie bochten. We rijden een flink stuk samen op, en de snelheid zit er lekker in. Hoewel ik alle zeilen moet bijzetten om op de rechte stukken bij ze te blijven, trek ik in de bochten moeiteloos weer bij. Het is wel even leuk om lekker gas te geven.

IMG_2559.JPG

Als we even later de meeste bochten hebben gehad zie ik een mooi lunchplekje en hou ik het voor gezien. Lekker in het zonnetje zit ik even wat te eten. Als ik weer verder rij valt me op dat er in dit deel erg veel Roma wonen. Uitgewoonde huizen, soms zelfs krotten, smerig en een enorme puinhoop op het erf. De mensen dragen vieze oude kleren en lopen maar een beetje doelloos langs de straat. Veel kinderen en jonge meisjes met baby’s. Behoorlijk primitief en ook wel een beetje confronterend, zo dicht bij huis.

Het laatste deel van de route richting Poprad is erg mooi. Prachtige bochten en het lijkt soms wel een circuit. Na de beklimming van een heuvel kom ik boven op een parkeerplaats waar een hoop motorrijders staan. Er hangt een bord waarop staat dat hier jaarlijks de Dobšiná Hillclimb gehouden wordt. Dat verklaart ook wel waarom het hier net een circuit lijkt. Nu op een mooie zondag komt iedereen hier even zijn bochtentechniek trainen. Ik maak nog even een praatje met 2 motorrijders op een mooie gerestaureerde Jawa en een Harley. In Poprad doe ik nog wat boodschappen en ga dan terug naar de camping. Om 18:30 ben ik weer op de camping, het was een erg mooie route vandaag. Er is hier in de omgeving verder weinig te doen, dus na het eten lig ik in de tent nog wat te lezen en te internetten. Morgen pak ik mijn spullen en ga ik weer verder.

IMG_2568.JPG
 

pigmaat

Die hard MF'er
13 apr 2011
430
37
Leuk om te lezen, en ik deel je kritiek wat fotografie en respect betreft
 

sammie

MF veteraan
10 nov 2003
25.449
3.402
Assen
Dank voor het delen van je verslag, voor mij wat herkenbare punten en een mooi plekje zoeken in de Tatra wil ik ook weer doen..

..en nee, het is niet raar dat je het vreemd, bizar of ongepast vind als mensen selfie's maken op een plek wat de hel op aarde geweest is.
Alsof er een soort 'prestige' aan kleeft? Mensen die misschien niet zo'n historisch besef hebben? Ik weet het niet..
Zelf 'durf' ik niet, of zou er grote moeite mee hebben zo'n plek te bezoeken.. maar da's meer sammie-specifiek denk ik..
Ook je opmerking dat er zo'n massatourisme aankleeft, nou ja, ik heb er een naar gevoel bij.

Kun je misschien iets meer over Zakopane vertellen?
 

Frazer

MF veteraan
Donateur
4 apr 2007
8.313
5.175
Krommenie (Zaanstad)
Zakopane kan ik eigenlijk weinig over zeggen, ik kwam er pas aan het eind van de middag aan en ben de volgende dag weer vertrokken. Het was erg druk, zag er zwart van de mensen. Veel Polen gaan daar zelf op vakantie. Weet niet of het altijd zo is of dat er misschien een evenement of iets dergelijks was, maar ik had in ieder geval geen zin in drukte en ik had net 3 dagen bij Krakau gestaan dus ik had meer zin om te rijden. Zijn meerdere campings daar, die van mij was wat primitief. Alleen warm water tussen 7 en 10 uur, en tussen 19 en 22, daar buiten was de boiler uit. Verder prima.

Ik ben daarna aan de Slowaakse kant van de Tatra geweest, hemelsbreed hooguit 30km van Zakopane. Vond het daar wat gemoedelijker.
 

Frazer

MF veteraan
Donateur
4 apr 2007
8.313
5.175
Krommenie (Zaanstad)
10 september, dag 10. Km: 341.6, totaal 2623.4

Ik ben vroeg wakker want de buren vertrekken al om 6 uur. Uiteindelijk ga ik om 7 uur mijn bed uit. Het is nog fris maar het zonnetje schijnt. Het barretje op de camping is helaas dicht, blijkbaar is het naseizoen ingegaan want de openingstijden zijn ook aangepast. Hadden ze er gisteren wel even bij mogen zeggen, want nu heb ik geen brood… Dan maar ontbijten met wat ik nog heb, een mueslireep, ontbijtkoek en wat koekjes, en natuurlijk een bakkie. Een Belgische medekampeerder komt nog even buurten, aardige man maar nogal lang van stof... Zo schiet de ochtend alweer lekker op als ik klaar ben voor vertrek.

Nog even een plaatje met helder weer. In de kom van de berg het kabelbaanstation vanwaar ik terug naar de camping ben gelopen
IMG_2570.JPG

Ik ga eerst nog even naar het dorp. Bij het kabelbaanstation hebben ze ook wat eettentjes want ik wil toch nog even iets eten. Bakkers zie je hier gek genoeg bijna nergens, of ik heb niet goed gezocht. Een pannini en een bakkie, want mijn ontbijt van vanochtend was niet genoeg. Ik moet ook nog even tanken, en voor ik goed en wel op weg ben is het al 11:30, maar het is vakantie dus geen gehaast.

Ik volg de route 66, die de naam van zijn grote broer in Amerika zeker in ere houdt. Mooie bochten en goed asfalt. Verder naar het westen wordt het wat glooiender, maar het blijft leuk rijden en het is lekker rustig op de weg. Voorbij het plaatsje Brezno wordt het wat drukker, maar als ik in Banská Bystrica de 14 opga wordt het weer leuk. Mooie bochten, geweldig rijden. Daarna wordt het iets minder spectaculair, maar nog steeds leuk rijden.

IMG_2574.JPG

IMG_2578.JPG

Het is inmiddels al 18:00 uur geweest als ik de grens met Tsjechië over ga. Even zoeken op de Garmin, maar de dichtstbijzijnde camping die een beetje op de route ligt is nog een uur rijden. Onderweg stop ik nog even bij een pinautomaat, want na de euro’s stappen we nu weer over op de Tsjechische Kronen. Na wat problemen bij de pinautomaat, die uiteindelijk gewoon veroorzaakt werden doordat mijn saldo te laag was, heb ik genoeg Kronen voor een paar dagen.

Om 19:30 ben ik op de camping, maar die blijkt bijna helemaal uitgestorven. Alleen in de achterste van een paar huisjes brandt licht, maar verder is alles dicht. De receptie is gesloten, en er staat wel een telefoonnummer maar ik heb geen zin om te bellen. Moeten ze er maar zijn, want op de poort staat duidelijk dat hij tot 1 oktober open is. In het toiletgebouw is alleen de dameskant open, maar het is tenminste iets. Ik heb ook weinig keus, want het begint al donker te worden dus ik zet snel de tent op. Af en toe zie ik wat beweging bij het achterste huisje, maar verder is het rustig en erg donker. In de loop van de avond vertrekken de mensen uit het huisje, en tot mijn schrik hoor ik dat ze ook het hek vooraan de camping sluiten en op slot doen. Dan ga ik maar even snel kijken, want als alles straks op slot zit en er morgen niemand terug komt kan ik er niet meer af. De mevrouw die als laatste weg gaat spreekt geen Engels, maar ze laat in ieder geval het loophek open. Daar past de motor ook wel door, dus ik als er niemand komt morgen kan ik in ieder geval weg.

Even later blijkt dat ze het toiletgebouw ook hebben afgesloten, want daar kan ik opeens niet meer in. Beetje vreemd, want als ze alles op slot doen waren dit kennelijk de eigenaren en ze hebben me toch duidelijk gezien. Gelukkig werkt de waterkraan op het veld nog wel, dus ik red me wel de komende nacht. Ik zet nog een bakkie thee en ga dan mijn bed in, morgen zien we wel weer verder.

IMG_2583.JPG

IMG_2589.JPG


11 september, dag 11. Km: 326,4, totaal 2949.8

Als ik om 7 uur mijn tent uit kom zie ik dat de beheerder er al is. Die is zeker bang dat ik zonder te betalen zou vertrekken. Ik reken alvast af, en hij gooit het toiletgebouw open en start de boiler weer op zodat ik nog kan douchen. As ik uit de douche kom blijkt het helaas te regenen. Niet heel hard, maar hard genoeg om de tent nat te krijgen. Ik leg al mijn spullen op de veranda van het huisje naast me, en daar past de motor precies voor zodat ik alsnog droog mijn spullen kan inpakken.

IMG_2591.JPG

Om 09:30 ben ik klaar voor vertrek en hoewel het niet hard regent doe ik voor de zekerheid toch mijn regenpak aan. Het eerste stuk van de route is een traject met heel veel wegwerkzaamheden. Allemaal van die tijdelijke stoplichten die ontzettend lang duren. Soms sta ik gewoon 5 minuten te wachten. De stoplichten zijn totaal niet op elkaar afgestemd en het duurt een eeuwigheid. Na een tijdje ben ik het zat, met de motor kom ik er toch wel tussendoor als er een tegenligger aankomt en in blinde bochten doe ik wel wat rustiger aan.

Rond een uur of 11 stop ik op een dorpspleintje om mijn regenpak uit te trekken. Het is gelukkig al weer even droog. Bij de bakker op het pleintje haal ik een paar broodjes en ik doe gelijk even een bakkie. De rest van de route heeft niet veel bijzonderheden. Het is leuk rijden, landelijk en glooiend. Het laatste deel van de route loopt parallel aan de Poolse grens. Het is een prachtige route door het bos. Heel rustig, met tussen de bomen door af en toe mooie vergezichten. Erg leuk. Een Poolse motorrijder heeft hetzelfde idee als ik, eerst haal ik hem in als hij een foto staat de maken, daarna is het omgekeerd en dat herhaalt zich nog een paar keer.

IMG_2593.JPG

Het wegdek laat op sommige plaatsen wel een beetje te wensen over, dit zou een verharde weg moeten zijn:
IMG_2595.JPG

IMG_2603.JPG

Eenmaal weer op de doorgaande weg zet ik koers naar Tom’s camping in Maršov u Úpice. Dit is een kleine camping waar ik een jaar of 10 geleden ooit met mijn ex gestaan heb. Het was een prima camping en ik ben in de buurt, dus ik besluit die kant op te gaan. Dan ben ik vandaag lekker vroeg op de camping en kan ik nog een beetje relaxen. Als ik aankom blijkt ook deze camping uitgestorven. In het woonhuis is niemand en het zwembad is leeg. Blijkbaar is het seizoen hier erg kort en komen er in september gewoon geen toeristen meer. Jammer, want ik was van plan om hier nog een extra dag te blijven en morgen een beetje in de omgeving rond te kijken. Dat zit er dus niet in.

Op de Garmin tik ik de volgende camping in, maar daar aangekomen tref ik al snel hetzelfde beeld. Helemaal uitgestorven en bovendien pal langs een drukke weg. Dan maar weer door naar de volgende. In Vrchlabí vind ik weer een camping, en u raadt het al… Helemaal leeg. Het is een enorme camping, maar er staat niemand. Ik vraag het aan wat werklui, en de camping is inderdaad al dicht, maar ik mag mijn tent wel voor een nachtje neerzetten. Dat doe ik dan maar, want het is inmiddels bijna 19:00 uur geworden. Van mijn plan om op tijd op een camping te staan is weinig terecht gekomen, maar ik heb in ieder geval een plek. En hier is het zwembad nog wel open, dus ik ga eerst maar eens een duik nemen. De verwarming staat duidelijk al uit want het is aardig fris, maar wel even lekker.

Omdat ik niet al te vroeg aankwam schiet de avond al lekker op, en ook in de omgeving is weinig te beleven, dus dan ga ik maar eens op tijd naar bed. Eens kijken wat ik morgen ga doen, want eigenlijk had ik gepland om een extra dagje te blijven staan om een rondje door het Reuzengebergte te rijden, maar op een gesloten camping gaat dat hem ook niet worden.

Plek zat hier, en achter me misschien nog wel een 2x zo groot veld. En alles helemaal voor mij:+
IMG_2605.JPG
 

Frazer

MF veteraan
Donateur
4 apr 2007
8.313
5.175
Krommenie (Zaanstad)

12 september, dag 12 Km: 244.6 (Totaal 3194.4)


De zon schijnt al op de tent als ik om 7 uur wakker word, dat is altijd een goed teken. Als ik in het toiletgebouw water wil gaan halen en wil gaan douchen blijkt er alleen maar bruin roestwater uit de kranen te komen. Hoe lang ik de kranen ook laat lopen, er komt geen verandering in. Gisteravond heb ik water uit mijn camelbak gebruikt, dus ik heb hier nog niet eerder water gehaald. Alleen uit de aparte kraan voor warm afwaswater komt nog helder water, dus dat gebruik ik dan maar voor de koffie. De rest kan wel wachten. Eerst maar even ontbijten en de spullen pakken. In plaats van de douche neem ik nog een duik in het zwembad, dat moet maar genoeg zijn. Mijn plan was eigenlijk om hier aan de rand van het Reuzengebergte een dag te blijven staan en zonder bagage te gaan rijden, maar dat plan gooi ik vanwege slechte en gesloten campings maar overboord. Ik ga gewoon met bagage rijden, en ik zie wel waar ik uitkom vandaag.

Al snel kom ik langs een uitkijktoren met een mooi uitzicht over de omgeving. Dat lijkt me wel leuk, dus ik ga een kijkje nemen. In het restaurant eerst even wat drinken, want door het roestwater op de camping heb ik nog bijna niks gedronken vandaag. Uiteindelijk blijkt dat de uitkijktoren bij een heel boomkroonpad te horen. Dat had ik vooraf niet gezien, maar het was wel leuk om even mee te pakken. Vanaf boven een prachtig uitzicht over de omliggende bergen. Naar beneden gaat makkelijk en snel, met de glijbaan. Terug in het restaurant nog maar een bakkie, en we kunnen weer.

IMG_2606.JPG

IMG_2612.JPG


Ik volg mijn route door naar de Poolse grens. In het plaatsje Mala Upa stop ik bij een restaurantje om wat te eten. Normaal doe ik dat eigenlijk nooit en haal ik gewoon broodjes bij een supermarkt, maar hier kost het bijna niks dus eet ik vaker in een restaurantje. Knoedels met varkensvlees en room. Prima te eten! Knoedels krijg je hier bijna bij alles, het is een soort brooddeeg maar dan in een balletje. Het smaakt niet echt ergens naar, maar samen met saus of stoof is het erg lekker.

Ik steek de grens weer over en rij een stuk door Polen. Leuk rijden. Bij het stadje Karpacz rij ik de berg Śnieżka of Schneekoppe op. Naar het schijnt werkt de zwaartekracht op deze plek andersom. Auto’s rollen dus de berg op in plaats van naar beneden. Het is wetenschappelijk aangetoond, maar ik merk er op de motor weinig van. Bij een tankstation even verderop gooi ik de tank even vol, en ik maar de laatste Zloty’s die ik nog had op. Ik ga zo de grens weer over en ik kom dan niet meer in Polen, dus ik kan het beter opmaken. Met een paar flesjes water en een ijsje kom ik precies uit.

Eenmaal de Tsjechische grens weer over kom ik al snel een camping tegen. Het ziet er niet fantastisch uit en ligt langs een drukke weg, maar er zijn in ieder geval andere mensen en dat is al heel wat. Het is nog vroeg, 16:30 uur, dus ik kies er voor om de tent neer te zetten, en daarna zonder bagage nog een rondje te gaan rijden. Zo toer ik nog een stukje door de omgeving, en ga daarna in het plaatsje Rokytnice nad Jezerou wat eten. Het restaurantje ziet er gezellig uit, maar er zit verder helemaal niemand en dan voel je je toch een beetje opgelaten. Hoe dan ook, het eten is erg goed.

Na het eten is het nog een half uurtje rijden naar de camping. Het is inmiddels aardedonker, dus ik ben blij met de extra ledspots op de motor. Terug op de camping ga ik nog even douchen in het niet al te schone toiletgebouw, maar het is niet anders. Van de drukke weg langs de camping heb ik verder weinig last.

IMG_2621.JPG

IMG_2622.JPG

IMG_2618.JPG



13 september, dag 13. Km 276.7 (Totaal 3471.1)

Als ik om 6 uur wakker wordt zie ik dat de tent open staat. Huh, hoe kan dat nou? Ik ben er van overtuigd dat ik hem niet zelf ben vergeten dicht te doen. Mijn stoel staat buiten voor de tent, maar als ik zo rondkijk mis ik in de eerste instantie niks. Vreemd. Er liep gisteravond wel wat jeugd rond de camping, dus misschien wat baldadigheid. Ik draai me nog maar een keer om en wordt uiteindelijk om 7 uur wakker.

Tegenover de camping is een supermarkt, dus ik ga eerst verse broodjes halen en ontbijten. Mijn gedachten nog een beetje bij mijn tent die open stond, ik snap niet helemaal hoe dat kan. Ik mis nog steeds niks. Ik ga mijn spullen oppakken en klaarmaken voor vertrek. Als alles weer op de motor is geladen wil ik als laatste alleen nog even mijn camelbak vullen. Camelbak… shit. Godver, die hebben ze dus meegenomen! Gisteravond liep er wat jeugd rond de camping waarvan er een kwam vragen of ik een aansteker had. Ik rook niet, maar ik heb wel een aansteker voor mijn brander in de tent. Ze zijn dus met me meegelopen naar de tent. Misschien als voorinspectie? Ik weet het niet, kan ook toeval zijn, maar hier is uiteraard niemand meer te bekennen. Ik vraag nog of een kampeerder achter me iets heeft gezien of gehoord, maar die weet van niks. Ook de campingbeheerder heeft niets gemerkt.

Ik ben kwaad, niet zo zeer vanwege dat ding zelf want de waarde is gering en er zat verder niets waardevols in, maar meer vanwege het idee. Ze maken midden in de nacht je tent open terwijl je er zelf in ligt te slapen. Waar halen ze het gore lef vandaan om andermans spullen mee te jatten, kutvolk! In heel wat jaren kamperen heb ik nog nooit zoiets meegemaakt.

Ik loop nog een klein stukje rondom de camping. Ik kan me zo voorstellen dat ze die tas hebben gejat, zich uit de voeten hebben gemaakt en verderop de buit zijn gaan bekijken. Dat was niks, want afgezien van een halve liter water zat er niks in. Misschien dat ze hem even verderop hebben weggegooid. Ik kijk nog even rond, maar ik vind niks. Ook niet in de containers van de camping of de supermarkt. Ik kan wel blijven zoeken, maar het heeft weinig zin. Ik word steeds kwader, vanwege het onrecht, niet eens vanwege het ding. 100 meter verderop is het politiebureau, wat zelfs uitkijkt over de camping, maar dat heeft ze blijkbaar niet tegengehouden. Aangifte doen heb ik ook weinig zin in. Het kost me een halve dag voor een tas die weinig waarde heeft en die ik toch nooit meer terug zie, dus ik laat het er maar bij.

Ik stap op de motor en ik ga in het dorp eerst even een bakkie doen. M’n humeur is naar de klote en daar brengen 2 dubbele espresso’s ook weinig verandering in. Ik pak de kaart erbij en maak een route het land uit. Ik ben klaar met Tsjechië. Eerst een hele rits gesloten en uitgestorven campings, en dan heb ik een camping waar andere mensen staan en dan jatten ze mijn spullen. Ik was anders nog één nacht langer in Tsjechië gebleven, maar nu ben ik er klaar mee.

Rond lunchtijd is mijn agressie weer een beetje gezakt en geniet ik toch nog wel een beetje van de omgeving. Vlak voor de grens stop ik bij een restaurantje voor wat te eten, wederom knoedels met een soort stoofvlees en salade, lekker hoor. Vlakbij het drielandenpunt tussen Tsjechië, Polen en Duitsland ga ik de grens over. Net nadat ik de grens met Duitsland ben overgestoken begint het te spatten en stop ik snel voor mijn regenpak. Helaas blijft het niet bij een klein buitje en komt de regen al snel met bakken uit de lucht.

Al snel verlaat ik Duitsland weer om nog een klein stukje door Tsjechië te steken. In de stromende regen helaas, maar dat past wel bij het gevoel wat ik aan Tsjechië over heb gehouden. Niet helemaal terecht misschien, maar voorlopig hoef ik er niet meer terug. Bij de laatste pomp voor de grens gooi ik de tank nog een keer vol, en koop ik nog wat te drinken en wat chocola om de laatste Tsjechische kronen op te maken.

Als ik voor de tweede keer Duitsland in rij is het gelukkig weer zo goed als droog. De wegen zijn nog kletsnat, maar dat mag de pret niet drukken. Ik rij door het nationaal park Sächsische Schweiz, dat is onverwachts nog best leuk rijden. Waarschijnlijk zal je van de motor af moeten om het te voet echt te kunnen ontdekken, maar ook vanaf de motor is het mooi. Even buiten het park stop ik op de gelijknamige camping Sächsische Schweiz. Een voor mijn doen vrij luxe camping, met zwembad en sauna, maar dat mag ook wel een keer. Ook erg Duits trouwens, strakke vierkante plekken en veel regels, maar voor deze nacht overleef ik dat wel.

IMG_2625.JPG

IMG_2627.JPG

Eerst even de tent opzetten en wat eten in het restaurant op de camping. Daar blijkt na het eten dat je niet kan pinnen, ook weer heel erg Duits. Met de laatste paar losse euro’s uit mijn jaszakken red ik het net, maar fooi zit er niet meer in voor ze. Het is een beetje te koud voor het buiten zwembad, maar de sauna blijkt vanavond nog vrij dus die reserveer ik gelijk maar. Als ik toch op een luxe camping zit doe ik het maar gelijk goed. 5 euro voor 2 uur valt ook nog wel mee trouwens, want douchen in het normale toiletgebouw kost ook al een euro. Na een paar uurtjes relaxen in de privesauna ga ik rond middernacht mijn bed in.


14 september, dag 14. Km: 380,2 (Totaal 3851,3)

De weersvoorspelling klopt helaas, en de dag begint nogal druilerig en regenachtig. Eerst broodjes halen, ontbijten en camping betalen, en dan weer op pad. Omdat ik vanwege mijn slechte ervaringen in Tsjechië een dag eerder ben vertrokken heb ik nu nog een dag extra, dus heb ik besloten vandaag weer naar de Harz te rijden en daar nog een dag te blijven. Ik volg eerst een stukje de Elbe, langs Pirna en Heidenau met de gelijknamige bandenfabriek. Gelukkig houdt de regen het snel voor gezien. Vlak voor Dresden ga ik de snelweg op. Net als op de heenweg heb ik geen zin in de drukte rondom Dresden en Leipzig, dus pak ik een stuk snelweg. Al na een kwartier rij ik de file van de eerste baustelle in. Het is even druk, maar gelukkig een stuk minder dan de bijna 10km stilstaande file door een ongeluk aan de andere kant. Na 200 kilometer ga ik de snelweg af om verder binnendoor te gaan.

Verder best aardige wegen. Veel appelbomen met rijpe appels, dus ik pluk er een paar voor onderweg. Dan ga ik door naar de berg Kyffhauser. De zuidkant is leuk, maar de noordkant schijnt helemaal mooi te zijn. Boven op de parkeerplaats eerst maar een broodje Thüringer bratwurst en een bak koffie, daarna via de noordkant naar beneden. Dit stuk is top, net een openbaar circuit. Ik twijfel om nog een keer heen en weer te gaan, met het gevaar dat je nog gekker gaat doen, maar dat is met een vol beladen motor misschien niet zo’n goed plan.

Vers van de boom:
IMG_2633.JPG

De kyffhauser op de achtergrond:
IMG_2634.JPG


Vanaf de Kyffhauser ga ik langs Nordhausen richting de Harz. Aan de rand van de Harz stop ik bij camping Wiesenbeker Teich. Het is rustig op de camping, dus ik kan een mooi plekje uitzoeken op een van de terrassen met uitzicht over het meertje. Motoren en auto’s mogen normaal gesproken niet op het terrein zelf parkeren, maar het is rustig dus het is geen probleem als ik de motor bij de plek laat staan. Er staan nog wat meer motoren, een groep Denen, maar die zitten allemaal in een huisje. Vanaf de camping kijk je uit over het meer wat iets lager ligt. Op het meertje is zelfs een waterskibaan waar ze druk aan het oefenen zijn. Het ziet er leuk uit allemaal. In het hoogseizoen zal het hier wel druk zijn. Het is een mooie camping met een erg net toiletgebouw. Het restaurant ziet er ook prima uit, maar ik hou het lekker bij mijn eigen kookkunsten.

IMG_2635.JPG
 

Frazer

MF veteraan
Donateur
4 apr 2007
8.313
5.175
Krommenie (Zaanstad)
15 september, dag 15. Km: 277.2 (totaal 4128.5)

Vandaag en dagje rijden in de omgeving, maar ik start eerst even rustig op. Ik heb verse broodjes besteld, dus ik ontbijt even op het gemakje. Na het ontbijt wandel ik nog een rondje om het meertje van de camping. Om 11 uur stap ik op de motor.

Het is erg mooi rijden in de Harz. Mooie snelle bochten, het lijkt een beetje op Luxemburg of de Eifel. Redelijk wat motoren op de weg, maar voor een zaterdag nog prima te doen. Prima weertje, dus het is gewoon genieten. Ik heb zelf op maps een route in elkaar gezet, maar in een van de dorpjes stop ik toch even om een ouderwetse kaart te kopen, dat vind ik zelf altijd makkelijker. Ze hebben zelfs een motorkaart met diverse routes, dus dat komt wel goed. Even verderop bij een restaurantje met motorontmoetingsplaats stop ik voor een bakkie. Op het terras pas ik via mijn nieuwe kaart de route voor vandaag een beetje aan.

Het is gewoon erg leuk rijden hier. Best leuk om nog eens terug te gaan, al is het voor mij wel wat verder als bijvoorbeeld Luxemburg. Ik probeer nog wat bospaden mee te pakken, maar het meeste is helaas afgesloten. Aan het einde van de middag stop ik in Altenau nog voor koffie met gebak, voordat ik weer terug naar de camping ga. Het is inmiddels best fris geworden en het begint een beetje te spatten, maar gelukkig zet het niet echt door. Op de camping zijn er inmiddels ook aardig wat kampeerders bijgekomen, waaronder twee Nederlandse motorrijders, wie weet spreek ik ze straks nog even.
Het was een leuke dag vandaag, lekker gereden, niks mis mee. Niet te veel tekst vandaag, een lekkere dag toeren behoeft geen uitleg :]

IMG_2640.JPG

IMG_2643.JPG

IMG_2645.JPG



16 september, dag 16. Km: 519,5 (Totaal 4648)

Zoals aan elke vakantie komt ook aan deze weer een eind, vandaag ga ik weer richting huis. Maar eerst natuurlijk weer verse broodjes en rustig opstarten. Ik maak nog een praatje met de Nederlandse motorrijders, vader en zoon op een Monster en een MT-07, en daarop alsnog de hele kampeeruitrusting mee :}
Of ik toevallig ook actief ben op MF en degene ben van dat IJslandverslag. Altijd leuk om in combinatie met de motor herkend te worden. (@MikeOscar )
Na het betalen van de camping, die trouwens niet echt goedkoop was, ben ik om 10 uur klaar voor vertrek.

Motor weer gepakt en klaar voor de thuisreis, de bomen beginnen langzaam wat herfstkleuren aan te nemen, de zomer van 2018 zit er bijna op:
IMG_2647.JPG

Ik pak iets grotere wegen, dan schiet het nog een beetje op, maar het is alsnog leuk rijden. Ik kom weer langs Höxter, waar ik de eerste nacht heb gestaan. Dan kom ik langs de Koterberg, waarvan ik weet dat het een bekende motorpleisterplaats in de omgeving is. Het is zondag en mooi weer, dus het moet druk zijn boven. Dat is geen woord teveel gezegd. Het is inderdaad erg druk met motorrijders. Buiten het restaurant staat een ouderwetse veldkeuken waar erwtensoep en broodjes worst worden verkocht. Het is precies lunchtijd, dus dat komt goed uit. Na het eten loop ik onder het genot van een bakkie nog een rondje langs de motoren. Er staat mooi spul tussen. Zelfs 2x een Boss Hoss V8, ik kan me niet herinneren dat ik die ooit in het wild heb gezien. Ook een oude NSU Max. Mijn vader heeft er zo een, en toen ik een jaar of 12 was reed ik mijn eerste meters op deze motor. Meer als 20 jaar geleden, maar daar werd de basis gelegd.

IMG_2650.JPG

IMG_2657.JPG

IMG_2653.JPG


Na de stop ga ik om 13:00 weer verder. Ik heb een globale route binnendoor tot Enschede, daarna zie ik wel weer verder. Het rijdt aardig door, alleen de stoplichten in de dorpen duren soms erg lang. Een kamikazevogel probeert mijn helm nog weg te koppen, maar helaas voor de vogel is het resultaat precies het tegenovergestelde. In Gronau gooi ik de tank nog even vol en maak ik me op voor de laatste 180 kilometer naar huis. Gewoon over de snelweg, want het is wel mooi geweest voor vandaag. Om 18:45 uur ben ik weer veilig thuis, 4648 kilometer op de klok.



Ik moet eerlijk zeggen, ik heb wel eens mooiere vakanties gehad. Ik wilde eens wat anders dan de bergen of Scandinavië, maar ik had er toch iets meer van verwacht. Het rijden was wel oké, maar niet echt bijzonder. Auschwitz was wel indrukwekkend en stond al lang op mijn lijstje, Krakau is een leuke en gezellige stad. Slowakije vond ik nog het mooist rijden, en Tsjechië viel me gewoon tegen. Waarom precies weet ik niet, want ik ben er eerder geweest en toen beviel het me wel. Ik ben er in ieder geval achter dat ik deze landen voorlopig niet meer hoef te bezoeken. De Harz ga ik zeker nog wel eens heen.

Iedereen weer bedankt voor het lezen en de positieve reacties!
 

MikeOscar

MF'er
10 jul 2018
41
29
Amsterdam
Zoals aan elke vakantie komt ook aan deze weer een eind, vandaag ga ik weer richting huis. Maar eerst natuurlijk weer verse broodjes en rustig opstarten. Ik maak nog een praatje met de Nederlandse motorrijders, vader en zoon op een Monster en een MT-07, en daarop alsnog de hele kampeeruitrusting mee :}
Of ik toevallig ook actief ben op MF en degene ben van dat IJslandverslag. Altijd leuk om in combinatie met de motor herkend te worden. (@MikeOscar )
Na het betalen van de camping, die trouwens niet echt goedkoop was, ben ik om 10 uur klaar voor vertrek.
Mooi verslag! Leuk dat we elkaar daar tegenkwamen. De motoren waren inderdaad nogal volgeladen, beetje combinatie van kleine motor en wanhopig grote slaapmatjes. Het smaakte wel dusdanig naar meer dat ik inmiddels druk bezig ben met de aanschaf van een allroad/reis motor, want van dit soort campingtochtjes gaan er stuk meer komen in de toekomst. Camping was inderdaad duur, maar het uizicht over het meertje zodra je je tent uitkruipt maakte veel goed.
 

RR Vliet

Drama Queen
7 jun 2018
827
700
Gouda
Heel erg leuk om je reisverslag te lezen!

Wij zijn deze zomer ook die kant op gegaan maar zijn naar beneden gezakt, Slovenië in. Mag ik je dat land aanraden? Vriendelijke bevolking, goede infrastructuur, fantastische wegen en briljant mooie natuur. Zeker als je vlak buiten het hoogseizoen gaat! Vond het zelf vééél leuker dan Tsjechië, dat viel me wat tegen.
 

swetty

MF veteraan
15 jan 2002
34.205
2.940
Enschede
Mooi verslag, voor zo’n regenachtig zondagmiddag zoals vandaag...ik ben zelfs de deur niet uitgeweest.

En jammer vh minpuntje die je meegemaakt hebt, tis een ding van niks maar toch.....
 

bramheus

MF'er
31 aug 2011
201
28
Haarlem
Facebook
link
Dank je wel voor het schrijven! Ik vond zelf Tsjechië ook een van de minste landen waar ik ooit geweest ben.
Mooi verslag, mooie foto's !
En Auschwitz, ik deel je mening, 5 jaar geleden was het er ook erg druk... minder selfies makende mensen opgevallen destijds gelukkig...
 

TheStef

MF'er
5 mrt 2018
30
9
Oldenzaal
Mooi verhaal, en zeer prettig leesbaar, dank je voor deze bijdrage

@bramheus, het is voor mij wel enige tijd geleden dat ik in Tsjechië heb gereden, maar de westkant bij Pilsen is best aantrekkelijk motorgebied.
 
Bovenaan Onderaan