Mugello 2003: Low-sider in wijngaard

Joris

MF veteraan
11 dec 2001
6.227
0
41
Veghel
www.earracing.nl
Dag 1
Na lang wachten was het eindelijk zover. Donderdag 5 juni klonk om half 7 het startschot, een half uurtje later dan gepland om dat ik de wekker iets te enhousiast uit had geslagen :?

Zoals gezegd zaten we (CBR Clau en ikke) dus om half 7 op de motor. Naar wat later bleek zou het een lange dag worden. Eerste dag zouden we overnachten in Oostenrijk. Dus allereerst de A61 op om daarna via een stukje Frankrijk in Baden-Baden aan te komen. Daar kon het feest beginnen: de Schwarzwalder Hochstrasse. Er was geen kip op de weg en dus kon ik het weer niet laten. Op een paar stukken met mooie vloeiende bochten stond de tellernaald geregeld tussen de 150 en 200 kph. Man wat was dat heerlijk! Vervolgens zijn we langs de Bodensee naar Bregenz gereden. Daar waren we op het einde van de middag. Snel wat warmers aangetrokken en de donkere vizieren verwisseld voor heldere.



Toen de bergen in. Eerst de B200 richting Warth om daar even een pizzaatje (voorproefje op La Dolce Vita) naar binnen werken en dan snel door over de Arlbergpas. Dat snel viel erg tegen, want ondertussen was het donker geworden, regende het lichtjes en reden we regelmatig tussen de nevelsluiers. Ook waren er af en toe lichtflitsen te zien van het onweer in de verte. Al met al een best spooky gezicht. De zoektocht naar een hotel leek op niets uit te draaien. De meeste wintersportplaatsen waren uitgestorven, hotels waren gesloten en er was geen hond te bekennen. Dan maar verder gegaan richting Landeck, het was ondertussen een uurtje of 11 en we waren echt toe aan een douche en een bed. Een paar jaar terug was ik al eens in Fliess geweest bij een pension, dus daar maar geprobeerd. Helaas weer alles dicht, het was al na twaalven. Het leek erop dat we de nacht buiten door zouden moeten brengen, totdat onze reddende engel verscheen :} Een jongen die bij dat pension werkte kwam toevallig nog even langs. Het verhaal uitgelegd en alles was binnen een mum van tijd geregeld. Motoren konden in de garage en we hadden een compleet pension voor onszelf.

Dag 2
's Morgens na het ontbijt verder richting La Bella Italia. Allereerst over de Reschenpas richting Bolzano. Onderweg nog een leuk stukje gespeeld met een R1-rijder :9 Omdat het de eerste dag een beetje tegenzat, besloten we meer autostrada te nemen. In de loop van de middag nog een tussenstop gemaakt bij het Gardameer en daarna door richting Modena en Bologna. Helaas was er geen tijd meer om langs de Ducati fabrieken te rijden. Het schoot allemaal goed op tot het laatste stuk naar Firenze. Omdat het weer een latertje leek te worden, hebben we snel even gebeld met Rage en Skoezie of er nog plaats was in hun hotel. Helaas pindakaas, dus toch maar riching circuit verder gereden. Laatste stuk snelweg was geen pretje: slingerend tussen de bergen, regelmatig ontbrak de belijning, allemaal dwaze Italianen en ondertussen was het weer donker. Uiteindelijk vlak voor middernacht op het circuit aangekomen en in het donker de tent opgezet.

Dag 3
Laatste dag van de trainingen. 's middags voor de hoofdtribune in de brandende zon naar de trainingen zitten kijken. Vooral de MotoGP was het hoogtepunt. Wat een geluid, 130 DB voel je tot in je kleine teen. Vooral de Ducati's schreeuwden het uit! Mwoooaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhhhhhhhh kippenvel!!!!!!!!!!!!!! :9~ Ook de Aprilia's klonken weer fantastisch, maar haalden het toch net niet bij de Ducati's :} Van de viercilinders klonk Kawa het beste, gevolgd door de Yamaha, de Soes klinkt nog steeds als een opgevoerde traktor.

's ochtends hadden Rage en Skoezie voor ons een hotelkamer kunnen boeken. Na de trainingen was het snel spullen op de motor pakken en naar Scarperia, waar zij al op ons zaten te wachten. Rage wist een leuke binnendoorweg naar Firenze ... en dat was niks teveel gezegd. Heerlijke bochten, afdelingen, klimmetjes. Doen Fransen en Oostenrijkers nog moeite om de weg een beetje netjes neer te leggen, Italianen gooien hem gewoon neer zoals het kan. Soms dus erg stijl naar beneden met scherpe en dan weer vloeiende bochten. Echt een genot om daar te rijden. Ze rijden als een stelletje dwazen, maar geven je toch de ruimte om voorbij te steken. :} Even met z'n allen naast de weg gezeten om bij te komen en te genieten van alles wat langs komt. Je maakt nogal wat mee, locals in 't shirts en korte broek die als Rossi de bocht insturen. Dwaze inhaalacties. En ook de 2 Italianen in ons gezelschap maakten veel reacties los. 8-)



Na een stukje van het landschap genoten te hebben doken we met 4 motoren Firenze in. Grote zwermen scooters en veel oververhitte koekblikkers in die asfalt jungle. Maar wel leuk })

Na de spullen in het hotel gedropt te hebben en weer een beetje opgefrist te zijn, zijn met z'n allen een restaurant ingedoken. Een andere Nederlandse motorrijder, die op doorreis was, is gezellig met ons meegaan. Dat zijn van die dingen die motorrijden zo mooi maken.

Dag 4
De racedag: 's ochtends op tijd richting het circuit om maar niets te hoeven missen. Wederom een grote chaos, maar toch geprobeerd om zo ver mogelijk tot het circuit door te rijden. Uiteindelijk een parkeerplaats bij een plaatselijke wijnboer gevonden. We mochten de motoren tussen de wijnstokken parkeren. Skoezie was een beetje aan het vechten met hitte, voorrem, plankje voor onder de standaard en zichzelf. Gevolg was een professionele onderuit-rem-actie tussen de wijnranken, waardoor Skoezie en fiets op de grond kwamen te liggen. Hij begint er enige handigheid in te krijgen. Dat was maar goed ook, want daarom kon hij z'n fiets zelf overeind zetten. Wij waren hier niet toe in staan, want we lagen met drieën krom van het lachen.

Nadat we een beetje bijgekomen waren, hebben we de spullen bij elkaar geraapt en zijn we te voet verder gegaan richting circuit. Bij Scarperia een mooi plaatsje gevonden. Het is echt een prachtig circuit. Mooie hoogteverschillen in een adembenemende omgeving. Kamperen kan rond het hele circuit. Overal zie je dan ook tentjes en motoren tussen het publiek staan. Rond het circuit crosst ook iedereen rond met scootertjes (bij voorkeur zonder uitlaat) en motoren.

Hoogtepunt was de MotoGP race. Een spannende strijd tussen Rossi, Capirossi en Biaggi. Mooi om te zien hoe de verschillende groepen supporters zijn. Bij ons zie je alles door elkaar heen. Daar zie je groepjes lopen die of voor Biaggi, of voor Rossi, of voor Capirossi zijn. Een ongelofelijke sfeer rond het circuit. Geen opstootjes of wat dan ook. Enige minpuntje was dat er geen uitloopronde was, omdat men bang was voor een invasie op de baan.

Na de race zijn we op ons gemak teruggelopen naar de motoren. Omdat al het verkeer vast stond, zijn we maar ruim 1,5 uur in de wijngaard blijven hangen. De avond hebben we weer in Firenze doorgebracht.





Dag 5
Het zit er weer bijna op. Skoezie en Rage gingen naar Monaco en wij gingen weer richting huis. Na uitgechecked te hebben, zijn we samen vertrokken. Onderweg hebben we aan het einde van de ochtend nog een tussenstop gemaakt in Pisa, om te controleren of de toren in het echt ook scheef staat. Dat bleek het geval te zijn. Na nog een stukje met elkaar opgereden te hebben, hebben we afscheid genomen. Mede door de bijna ondraaglijke hitte, zijn wij maar weer via de autostrada gereden. Dat schoot goed op. Met een kruissnelheid van 160-170 kph waren we dan ook zo bij de Mont Blanc Tunnel. Vervolgens Frankrijk in, met de bedoeling om rond een uurtje of 10 een hotel op te zoeken. Mochten er op dat stuk van de Peage nu net geen hotels zitten :? Dan maar verder gereden. Op het einde van de Peage was het al na middernacht, dus geen enkele receptie was nog open. Uiteindelijk toch maar besloten om naar huis door te rijden en een dik MF dagrecord neer te zetten. Al die kilometers gingen niet in de koude kleren zitten en soms was het vechten tegen de slaap op een nagenoeg lege snelweg. Zeker toen het weer licht begon te worden viel het zwaar. Hebben dus een paar keer moeten stoppen voor koffie en redbull. De koffie is vaak niet te zuipen, maar je wordt er gelukkig wel wakker van. Bij Nederweert scheidden onze weg zich. Clau ging verder naar Den Haag en ik weer richting Veghel. Uiteindelijk was ik tegen half 7 thuis. Sinds half 9 de vorige ochtend had ik op de kop af 1564 km gereden.

Tot slot
Dit was weer een weekend om nooit te vergeten. Italië blijft een fantastisch land en de Italianen zijn fantastische mensen. Lekker temperamentvol en niet bepaald koelbloedig. Ze rijden als een stelletje mongolen (geloof niet dat wij daar opvielen qua rijstijl 8-) ) en het verkeer is er levensgevaarlijk. Maar ze genieten wel van het leven … en vergeten veel mensen in Nederland wel eens.

De Duc heeft zich bovenverwachting goed gehouden. Rijden met bagage ging perfect (of niet Rage? ;) ) Alleen is hij nu toe aan een 30000 km beurt. Heb in een kleine 5 dagen ruim 3200 km op de klok erbij gezet. Ook is de ketting helemaal aan kort, voor de vakantie had ik hem al moeten stellen. Maar nu trek ik hem achter ruim 5 mm van het kettingwiel af. Ik ben blij dat ik er nog mee thuis gekomen ben. Zelfs de banden (BT012ss) zijn nog niet versleten. Deze liggen er nu 6000 km onder en de achterband kan nog een 500 km mee. Voor vertrek had ik ze flink hard opgepompt: vóór 2,5 bar, achter 3,0 bar. Hierdoor hebben ze het goed uitgehouden. Nadeel is wel dat ze op stuurweggetjes iets eerder gaan glijden, maar dat is op zich niet zo’n groot probleem, omdat je toch wat rustiger rijdt dan normaal. De enige spectaculaire slide had ik midden in Pisa. Stervensdruk met toeristen en ik geef even gas na een zebrapad. De weg was daar een beetje bol. Dus dit ontaarde in een flinke drift van een meter of 10, waarbij het achterwiel behoorlijk uit het spoor ging. Voelde wel geinig :P

Ook maakte de Duc veel reakties los: overal opgestoken duimpjes, mensen die wuiven of je ze maar alsjeblieft inhaalt. In de file hoorde je zelfs regelmatig: “bella machina”. De mensen blijven echt even stilstaan om de motor te zien voorbijrijden. Ook trok het bagagerekje samen met het Nederlandse kenteken veel aandacht. Echt aandachtsgeil ben ik niet, maar het toverde iedere keer weer een glimlach op m'n gezicht.

Rage, Skoezie, maar bovenal Clau bedankt voor dit fantastische weekend! :} :} :}

Was het alles waard? Ja, ik zou morgen weer gaan!
 
Laatst bewerkt:

Cugel

Die hard MF'er
26 jan 2003
373
0
Mooi verhaal, maar man... zoveel kilometers op een dag. Hoe voelt dat?
 

Joris

MF veteraan
11 dec 2001
6.227
0
41
Veghel
www.earracing.nl
Mooi verhaal, maar man... zoveel kilometers op een dag. Hoe voelt dat?
Hoe voelt dat? Euh niet :? Het waren wel gemakkelijke kilometers gisteren, rustig tuffend met 160-170 kph over de autostrada. Met wat lekkere bochtjes. Alleen begint op een gegeven moment de vermoeidheid te tellen. Heb echter geen moment last gehad van m'n kont. Wel van m'n polsen, nek en knieën, maar dat was alleen de laatste 300 km. Denk dat ook een beetje kwam door de vermoeidheid. Je bent dan toch al ruim 16 uur onderweg.

De eerste dag was wat dat betreft zwaarder. Toen hebben we maar 500 km snelweg en 430 km binnenweg gereden. Dat gaat je niet in de koude kleren zitten.
 

Revolution

MF veteraan
2 jun 2001
16.917
0
Hee Joris en Claudia, errug :} hoor. Had ook graag meegewild maar ja, omstandigheden he.. (werk en geen motor...). Ziet er erg tof uit. :)
 

CBR Clau

Die hard MF'er
20 jan 2002
886
0
43
Den Haag
Hiero ook een berichtje van mij !

Het weekend was geslaagd !

Geweldig om daar te rijden... daar houden ze tenminste wel rekening met motorrijders :}

Door de bergen heen rijden was super ! Alleen kost het wel veel van je concentratie. Vandaar dat ik op de terugweg liever over de snelweg wilde rijden.

Af en toe leek het meer een survival.. gesloten hotels.. rijden in de bergen met regen,onweer en pikkedonker. Op de terugweg begon mijn motor te pruttelen... en ik dacht dat hij al op reserve stond..en dat net op een onverlichte snelweg in de middle of nowhere... dan heb je ff geen koffie meer nodig om wakker te blijven !!

Muggelo was top ! Iemand van het Prikbord (GSXRetje) is monteur van Lex van Dijk die in de BMW Boxercup rijdt.. helaas sprak ik hem te laat.. anders hadden we zaterdag in de paddock kunnen komen kijken. De volgende keer dan maar :)

Het laatste stuk naar huis was het zwaarste van het hele weekend. Toen we bij Nederweert allebei richting huis reden.. moest ik nog zo'n 170 km rijden. Ben 2 keer gestopt om wakker te worden.. viel namelijk een paar keer heel even weg.. en zat op een andere baan of op de vluchtstrook.. Nog even gedacht dat ik iemand zou bellen die me kon komen halen.. maar ik wilde naar huis. Joris was om kwart over 6 thuis.. en ik om half 9. Had nergens pijn oid.. maar was alleen doodmoe ! Zo'n tanktas is toch wel een uitkomst ! Heb het grootste gedeelte op de tanktas gelegen, zodat mijn armen, polsen en schouders konden rusten.

Heb de kilometerstand niet exact bijgehouden, maar de laatste dag heb ik ongeveer 1693 km gereden :]

Joris, Rage & Skoezie BEDANKT :}

Kreeg gisteren een sms van Rage... ze komen morgen richting huis.
 
Laatst bewerkt: