Zomervakantie 2010 (Frankrijk)

David_ZZR

MF veteraan
4 mrt 2010
3.964
642
Kaaiendonk
En weer een uit de oude doos...

Vrijdag 9 juli 2010

Op 9 juli was het dan eindelijk zo ver. Het jaarlijkse succesnummer van Motorvision, het Midzomerweekend, zou weer plaats gaan vinden. Dit jaar echter op een andere locatie, niet geheel mijn keuze, maar de organisatie had alles perfect geregeld. Het Midzomerweekend zou een opwarmertje zijn voor de trip die er op zou gaan volgen. Om kwart voor 9 reed ik weg op mijn DL 1000 V-Strom en onderweg naar Arno merkte ik op dat mijn net gereviseerde voorpootjes zich vreemd gedroegen. Nogal logisch, de ene poot was 3 standjes uitgedraaid en de andere geheel ingedraaid. Bij Arno in Tilburg aangekomen dus maar gelijk met een grote schroevendraaier alles netjes afgesteld en daarna op naar Veldhoven. Eerst bij Frank een bakkie koffie drinken en daarna naar de Mac Donalds waar we om 10 uur hadden afgesproken. Ik begon alweer hongerig te worden dus de eerste cheeseburger gleed om 10 uur netjes bij mij naar binnen.


Verzamelen bij de mac

Heerlijk zo op de vroege morgen. De groep waar ik mee zou rijden vertrok als laatste en zou de langste route namen naar Dasburg. Ondanks dat alles secundair was schoot het toch goed op en waren we netje sop tijd bij Hotel Daytona. De motorstalling bleek alleen bestemd voor pocketbikes dus mijn V-Strom, en de vele GS’en moesten maar een paar nachtjes buiten staan.


De ingang van de motorstalling

Het eerste avondmaal in Daytona was niet echt Duits. Op het bord lag een kaal stukje kipfilet zonder iets erbij. Wel stonden er op tafel wat schalen met boontjes en gebakken aardappeltjes. Culinair is anders maar het vulde.
Na het avondmaal besloten we met een paar man een klein stukje te wandelen naar het Fort van Dasburg dat nog maar uit 1 muur bleek te bestaan. Maar van hieruit hadden we wel een mooi uitzicht over het dal dat leidt tot aan Vianden.


Het Fort van dasburg

Na de nodige biertjes, gelukkig wel Duits, was het tijd te gaan slapen.


Lekker aan het bier op het terras


Zaterdag 10 juli 2010

Na het ontbijt dat goed verzorgd was moest er natuurlijk een rondje gereden worden. Zoals gebruikelijk werd dit een redelijk standaard rondje met de hoogtepunten die Luxemburg te bieden heeft aan elkaar geknoopt. Eerst natuurlijk de tank volgooien voor € 1,10 per liter om vervolgens het weggetje naar Vianden te nemen, langs het kasteel omhoog en daarna lekker binnendoor naar Kautenbach.


Het kasteel van Vianden

Van Kautenbach via het strakke kortebochtenweggetje naar Wilz om vervolgens via enkele leuke andere weggetjes weer terug te komen in Dasburg.
’s Avonds werd er ge-bbq’t op het veldje een eind verderop van het Hotel onder het genot van de nodige biertjes.


Zondag 11 juli 2010

Vandaag vroeg uit bed want er zou een flinke trip gemaakt gaan worden. Vanuit Dasburg naar Gerbacher Hof in Todtmoos.


Frank voor het Hotel in de morgen

Het eerste stuk was erg mooi om te rijden. Alles was erg hei-ig en het is jammer dat ik hier geen foto’s van genomen heb. Aangezien we in 2 groepen reden met verschillende rijstijlen zou het vrijwel onmogelijk zijn elkaar onderweg te treffen. Vandaar dat we maar afgesproken hadden op een bepaalde plaats te stoppen om samen wat te eten. Na het eerste mooie stukje door Duitsland schoten we de snelweg op. Het zou binnendoor toch een saai stuk zijn dus dan liever daar opschieten en vervolgens later op de dag iets meer echt mooie weggetjes nemen. Bij het eerste restaurant op de snelweg gingen we er even af voor een bakkie koffie en een sanitaire stop. En wat wilde het toeval, de tweede groep dacht er net zo over en zowaar troffen we elkaar dus al eerder op een niet afgesproken plek. Na een bakkie koffie kon er weer gereden gaan worden, en als snel waren we op de locatie van de lunch. De tweede groep kwam echter maar niet opdagen. Wie wel op kwam dagen was de serveerster. We wisten nog van de vorige keer dat ze daar om 1 reden worden aangenomen, en dat ze daarnaast goed zijn in de bediening is een tweede. Na een pizza naar binnen geknaagd te hebben werd het weer tijd te gaan rijden. Inmiddels hadden we al sms van de tweede groep ontvangen dat die zonder benzine waren komen te staan maar inmiddels ook al weer rijdende waren. Vandaar dat we ze dus niet tegen waren gekomen op de afgesproken pauzeplek. We waren sneller bij het Zwarte Woud dan ik dacht, maar we moesten in het zuidelijkste puntje zijn. Dus de Schwarzwalder Hogstrasse zat er ook nog tussen. Jammer dat het er alleen zo druk was en dat de meeste andere motorrijders daar zulke ontzettende sufkutten zijn.
Na nog een pauze waar we netjes in klederdracht bediend werden en heerlijke taart te eten kregen hervatten we alweer onze weg.


Heerlijke op het terrasje

Even later begon de ellende. Als Duitsers ergens goed in zijn is het in werken aan de weg. Overal op de snelweg kom je de zogenaamde Baustelle tegen, maar nu dus ook in het binneland. Nu was precies in onze route een weg afgesloten. Op en neer naar het bovengelegen skioord mocht niet baten, weer een stuk terug, over wegen die eigenlijk afgesloten waren voor motorrijders (ben ik de enige die dat bordje zag?) en daarna via enkele erg leuke binnendoorweggetjes op weg naar Todtmoos. Mijn tank begon leger en leger te raken en ik moest echt gaan tanken. Gelukkig bood mijn Zumo uitkomst. Na dik 20 liter in mijn tank gegooid te hebben was het inmiddels 7 uur geweest. De wedsstrijd Nederland tegen Spanje zou om half 8 beginnen. We kwamen netjes om kwart over 7 bij het hotel aan waar de “langzame” groep dus al lang was. Heel snel gedouched en onder het genot van een flinke pul bier en een bord vol met big van het spit en daar bij behorend groenvoer en gebakken aardappels toegekeken hoe het Nederlandse elftal werd afgemaakt door een lul van een scheids en een paar tapasvreters.
De gastvrijheid van Gerbacher Hof was op en top Duits! In 1 woord geweldig dus! Super eten, superbiertjes en supervriendelijk! Hier kan de eerder bezochte locatie nog iets van leren!


Gerbacher Hof

Maandag 12 juli 2010

Na een goed verzorgd ontbijtje was het weer tijd een stukje te gaan rijden. Met veel moeite mocht Arno ook mee want zijn nieuwe vriend liet hem niet zomaar gaan.


Arno met zijn nieuwe vriend

Vandaag zou de rit naar Camping Moto gaan. De dag begon met een heerlijk stukje sturen door het Wehratal. Een combinatie van heerlijke bochtjes en erg mooie natuur. Het stuk door Zwitserland zou over de snelweg gaan. Saai, maar wel noodzakelijk om op tijd op de bestemming aan te komen. Ondanks dat het snelweg was, waren de uitzichten er op sommige plaatsen niet minder onder, maar ik was toch erg blij toen we er van af gingen de Col de Forclaz op. De eerste echte Alpenpas van de vakantie was een feit. Op de top genoten we van het uitzicht en van een veel te dure tosti uit de oven die overigens wel erg goed smaakte.


Eten op de Forclaz


Op de Forclaz


Uitzicht vanaf de Forclaz

Na de lunch gingen we de berg af en de grens met Frankrijk over. Doordat Zwitserland geen EU land is, is dit nog een oude grenspost waar je dus niet met 120 in het uur overheen kan blazen. Na een goedkeurend knikje van de douanebeambte mag ja pas doorrijden. Het stuk dat nu volgde was mijns inziens iets te druk, veel dorpjes achter elkaar waar het verkeer niet echt door wilde rijden. Ik was blij na Albertville het gas even open te kunnen trekken de snelweg op naar Chambery. Bij Chambery verlieten we de tolweg om het gebied “De Chartreuse” in te rijden. Het laatste stuk in de Chartreuse reden we achter Michael Schumacher aan die toevallig een zandwagen bestuurde. Nog nooit heb ik iemand zo gek hard zien rijden op de openbare weg met zo’n ding. Inhalen was niet mogelijk. Na een iets saaier stuk boven Grenoble reden we de Vercors in.


Gorges de la Bourne


Gorges de la Bourne


Gorges de la Bourne

Na wat fotostops in de Gorges de la Bourne was het tijd voor avondeten. De maaltijd op de camping zouden immers toch niet meer halen. Na de motor geparkeerd te hebben werd er een tafel voor 6 personen geregeld. Vanuit de verte hoorde we nog een motor aan komen blèren. Vast een local dachten we…. Mooi niet het was Arjan. ’s Ochtends vanuit huis in Den Bosch vertrokken en hier in Chorange troffen we hem stomtoevallig.


Restaurantje in Chorange

Na de heerlijke maaltijd reden we het laatste stukje naar de camping. Vanaf de Col de Bachus bleef Frank achter mij plakken en het gas ging er flink op.
Sander en Bianca waren ’s middags daar al aan gekomen en ook Patrick en Yvette bleken al net 5 minuten binnen te zijn. Na ingeschreven te zijn op de camping en een eerste biertje naar binnen gegoten te hebben moest de tent opgezet worden. Voor de verandering op een ander plekje, achter het zwembad. Afgezien van de bikkelharde grond waar al mijn haringen op gesneuveld zijn was het redelijk ideaal. Dichtbij de bar zou vervelend kunnen zijn gezien de herrie. Aangezien we toch steeds als laatste de bar uit rolden was dat achteraf ook geen probleem.


Dinsdag 12 juli 2010

Na de flinke tochten van de afgelopen 2 dagen was het vandaag tijd voor een rustdag. Er zou een kleiner rondje gereden gaan worden. Eerst moest er ontbeten worden. Een van mijn zijkoffers ging mee achterop mijn motor als bagagebak naar het campingwinkeltje 5 kilometer verderop. Met een volle bak reed ik weer terug naar de camping en er werd gezellig met z’n allen ontbeten. Na het ontbijt moest dus het kleinere rondje gereden worden.


Op de camping


Achressieve ontbijter

Ik zou vandaag samen met Frank, Hans en Arjan rijden. In het begin reden we met de twee groepen achter elkaar aan. Niet echt de bedoeling dus. Maar aangezien we toch zin hadden in een bakkie koffie besloten we bij Mirabel af te haken van de rest en hier het dorpje in te rijden. We belanden ergens in een kunstenaarscafétje in een zaaltje wat onder de grond lag. Heerlijk koel en de koffie liet zich goed smaken. De flessen water kregen we er gratis bij.


Apart cafeetje


Mirabel


Mirabel


Mirabel

Na even afgekoeld te zijn en het dorp bekeken en gefotografeerd te hebben hervatten we onze tocht naar het veel te toeristische Vallon Pont D’Arc. Die mooie boog boven het water met de duizenden toeristen er om heen werd nog een paar keer op de foto gezet en nu begon waar we voor gekomen waren. Het weggetje langs de Gorges. Dit geweldige stukje weg heeft superruw asfalt, heerlijke bochten die goed te nemen zijn en fantastische uitzichtpunten. Bij een van deze uitzichtpunten zagen we nog net een auto het ravijn in verdwijnen. Een of andere lompe Française was de handrem vergeten. Zeg maar dag tegen je auto is het dan.


Pont d'Arc


Gorges d'Ardèche


Kut in de bocht

Na dit erg leuke weggetje, wat me een paar mm rubber gekost heeft, en een erg leuk stukje door de lavendelvelden van de Drôme kwamen we weer op de camping aan. Een goede 250 km gereden is niet slecht voor een rustdag. ’s Avonds op de camping genoten van de altijd goede campinghap onder het genot van de diverse biertjes.


Lavendelvelden


Biertjes!!!
 
Laatst bewerkt:

David_ZZR

MF veteraan
4 mrt 2010
3.964
642
Kaaiendonk
Woensdag 13 juli 2010

Na wederom een heerlijk ontbijtje bij de tent was het weer tijd om te gaan rijden. Vandaag zouden we een rondje Mt. Ventoux gaan doen, maar dan wel met enkele omwegen er aan geplakt. Het stuk door de Drôme was weer erg mooi en eenmaal aangekomen bij de Mt. Ventoux begon het feest weer. Heerlijke brede bochten omhoog op wederom bandenslopend ruw asfalt. Aangekomen bij de top werden de gebruikelijke fotos genomen, Arjan ging nog even over de rand heen hangen en de weg naar beneden kon weer vervolgd worden.


Mont Ventoux


Arjan


Mont Ventoux

Deze keer niet de shortcut naar Sault, maar via de kant omlaag die ik nog nooit gepakt had. Wow wat was (en is) dit een gaaf gooi en smijtweggetje zeg. Onderaan de berg hebben we heerlijk zitten lunchen en werd er ook vooral van het uitzicht genoten. Na de lunch volgden nog vele mooie kilometers door de Drôme heen, en door kloven die ik nog nooit eerder gezien had. Kortom weer een geweldig dagje sturen. ’s Avonds werd er weer genoten van de campinghap met de bijbehorende biertjes.


Onderweg in de Drôme


Onderweg in de Drôme


Donderdag 14 juli 2010

Aangezien er vandaag enkele fietsers op korte afstand van de camping voorbij zouden komen werd er een rustdag ingelast. Niet slecht ook voor de rest van de groep want hun zouden de dag hierna hun weg weer vervolgen naar huis of verder. Ik besloot (na het weer goed verzorgde ontbijtje) samen met Arno nog een klein stukje te gaan sturen.
Eerst werd er een bezoekje gebracht aan de Chute de la Druse. Op advies van Arno de koffers mee genomen om daar met veel moeite mijn motorpak en helm in te stoppen en ter plekke een korte broek aan te trekken voor de afdaling de kloof in. Dat was ook echt nodig.


Paadje naar Chute de la Druse

De afdaling was veel langer dan ik gedacht had, maar eenmaal beneden was het zeer zeker de moeite waard. Ik dacht slim te zijn om mijn schoenen uit te doen en dan zo door het water te lopen om wat foto’s te maken. Het water bleek echter ijs en ijskoud te zijn wat gewoon zeer deed aan mijn voeten. Na een paar mooie plaatjes geschoten te hebben en een lange wandeling naar boven werd er weer gereden.


Chute de la Druse


Arno in actie


Chute de la Druse


Nog een waterval onderweg


De Strom

Na een paar doodlopende paadjes gehad te hebben pakten we na de Col de Bachus en de Col de Limouches. Deze vlak bij de camping gelegen col is ook zeer de moeite waard. Niet erg hoog maar wel erg leuke bochten. Na een pizza gegeten te hebben reden we weer terug de col op en bovenaan via een net ingestrooid weggetje weer verder. Mijn Strom glibberde een beetje over het vele grind maar dat hinderde niet echt. Het tempo op dit soort weggetjes is met de Strom aanzienlijk sneller dan met mijn ZZR.


Arno onderweg


Uitzichtje

Na nog een paar fotostops waren we om half 4 bij de camping. De tour zou om half 4 passeren dus of het nog zin had te gaan kijken wisten we niet. Aangekomen bij het parcours van de Tour de France bleek dat alleen de reclamekaravaan al gepasseerd was en de renners dus nog niet. De Strom werd aan de kant van de weg gezet en iets verderop zat de rest van onze groep in de berm al te wachten op de tour. Het tempo zat er niet echt in want pas na een uur kwamen de fietsers voorbij gereden. Eerst de kopgroep en 3 minuten later de rest van het peloton. Een uur wachten voor 5 minuten kijken naar wat fietsers…


Wachten op een paar fietsers


Kopgroep


Peloton

’s Avonds op de camping was het weer erg gezellig. De biertjes gingen er weer goed in en de maaltijd was wederom erg goed. De meesten probeerden op tijd te gaan slapen omdat ze dag dag erna een flinke rit moesten maken. Mij zelf lukte het niet op tijd in bed te liggen. Waarom zou ik ook….


Biertje op de camping


Frank met zijn ijsje


De hele groep met de bardames


Jos en Erik zetten route uit

Vrijdag 15 juli 2010

‘s Ochtends vroeg vertrokken iedereen van Motorvision vanaf Camping Moto en ik bleef alleen achter.


Vertrek hans, Frank, Arjan, Jos en Erik


Sander en Bianca bepakt


Vertrek Patrick, Yvette en Arno

2 daagjes alleen zou niet erg zijn want Renzo zou zondag aankomen. Na iedereen gedag gezegd te hebben, een tosti in de bar naar binnen geknaagd te hebben ging ik toch maar een klein stukje sturen. Een gedeelte van de route die ik zelf thuis had uitgezet. Binnendoor via kleine weggetjes naar mijn favoriete colletje: de Rousette! In mijn route zou ik ‘m niet opgaan, maar ik kon de verleiding niet weerstaan om ‘m even op en neer te rijden.


Col de Rousette

Vanuit Die nog een leuk stukje binnendoor via de Col de Pennes, welke zwaarder was dan ik me kon herinneren, naar Bourdeaux. Vanuit Bourdeaux naar Saou om hier het Foret De Marsane in te rijden. Op de kaart kun je hier een leuk rondje rijden maar al snel stuitte ik bij Auberge des Dauphins op een slagboom. Na hier wat foto’s geschoten te hebben had ik het rijden weer gehad voor vandaag en reed ik lekker terug naar de camping waar ik met een boekje aan het zwembad ben gaan liggen. Het was tenslotte vakantie. ’s Avonds was weer zoals iedere avond.


Auberge des Dauphins


Biertjes op de camping


Zaterdag 16 juli 2010

Vandaag wilde ik een klein rondje Vercors gaan rijden. Ondanks dat ik wist dat de Col de la Bataille dicht zou zijn besloot ik toch naar boven te rijden. Uiteindelijk belandde ik in dichte mist op de top en uiteindelijk bij een hek wat de weg afsloot.


Col de la Bataile


Col de la Bataile


Col de la Bataile

Dus maar weer terug naar beneden om in Leoncel maar de weg de Vercors in te nemen. Ook hier werd ik op den duur tegengehouden omdat er een rally gaande was. Er zat niets anders op dan terugkeren naar de camping met een leuk omweggetje. De rest van de dag heb ik weer heerlijk relaxed gedaan onder het genot van enkele biertjes, een goede hap en zat aanspraak van iedereen op de camping.


Zondag 17 juli 2010

Renzo stuurde me een sms dat zijn gps aangaf dat hij om 1 uur ’s middags op de camping aan zou komen. Wel zo netjes om er dan te zijn dus ik besloot maar een klein rondje te gaan rijden door de drôme.
Na het Forêt de Saou richting de Col de la Chaudière waar ik bovenaan nog bijna getuige was hoe twee medecampinggasten er voor mijn neus bijna boven op elkaar reden.


Col de la Chaudiere


Col de la Chaudiere

Vanuit deze top kon je net de Alpen zien liggen. Om kwart voor 1 was ik weer terug op de camping en om stipt 1 uur kreeg ik een sms van Renzo dat hij voor de poort stond met zijn gevaarte. Het campingpadje was te voet langer dan ik dacht. Bovenaan stond Renzo samen met zijn broer te wachten. Gele Alfa met trekhaak (waarschijnlijk de enige) met daarachter de trailer met de gele Duc. Een erg mooie combi. Na het weggetje achterom, via het kasteeltje, gevonden te hebben en de Alfa met Duc enkele keienpaden te hebben laten nemen was Renzo dan eindelijk op de camping. Het afladen was zo gebeurt en terwijl Renzo samen met zijn broer de auto weer naar boven reed zodat zijn broer hier weer verder mee kon rijden naar Marseille waagde ik me aan Renzo zijn tent. Leuk zo´n opvouwding, maar geef mij maar gewoon het ouderwetse systeem.


Aankomst Renzo

De rest van de dag weer heerlijk rustig aan gedaan bij het zwembad. Na de wederom heerlijke maaltijd besloten we om een rondje te gaan wandelen rondom de camping. Na deze wandeling gingen er nog redelijk wat biertjes in, maar we gingen op tijd naar bed omdat we de dag hierna een grote ronde zouden gaan rijden.


Wandelen rondom de camping


Wandelen rondom de camping


Tsja...


Paadje achter de camping


Achter de camping
 

David_ZZR

MF veteraan
4 mrt 2010
3.964
642
Kaaiendonk
Maandag 18 juli 2010

Vandaag zou een flinke tocht gaan worden. We zouden naar de Alp d´Huez gaan om deze via de Col de Sarennes te beklimmen en dan via de reguliere weg omlaag te rijden. Een bak koffie zetten ’s ochtends ging nog net maar daarna gelijk de motor op. Eerst langs het campingwinkeltje om daar een paar broden, kaas en vlees te halen. Met het ontbijt in de voederbak/koffer die ik achter op mijn motor gemonteerd had reden we eerst een leuk stukje om na een kilometer of 60 in de berm te stoppen om daar bij een van de speciaal hiervoor aangelegde picknicktafel te ontbijten.
Via de Gorges des Gats, de Col de la Grimone en de Col des Croix Hauts reden we met een door de GPS verzonnen omweg naar het dichtstbijzijnde tankstation. Toevallig op de route alleen de laatste paar kilometers gingen over weggetjes die niet gepland waren. Na de tankstop via de Col d’Ornon, die met die leuke jumps er in, op weg naar le Bourg D’Oisans.


Onderweg naar Col d'Ornon

Vanuit le Bourg d’Oisans reden we de Alp d’Huez op om via la garde af te buigen en zo via het volgens Michelin rood wit geblokte (gevaarlijk moeilijk traject) weggetje uit te komen bij het stuwmeer van les Deux Alpes, het Lac de Chambon. Het uitzicht op het eerdergenoemde weggetje was wel ontzettend mooi, maar de afgronden waren wel extreem diep.


Uitzicht vanaf het smalle weggetje


stuwmeer Lac de Chambon

Via de Col de Sarennes reden we omhoog. En halverwege, nog net onder de boomgrens stopten we weer voor een picknick. Na deze picknick begon het mooiste gedeelte van dit weggetje. Geweldige uitzichten op deels onverharde wegen.


Picknick op Col de sarennes (B-Side)


Uitzicht op Col de sarennes (B-Side)


Ik op de Strom op Col de sarennes (B-Side)


Ik op op Col de sarennes (B-Side)


Mijn Strom op Col de sarennes (B-Side)


Met circuitafstelling op Col de sarennes (B-Side)


Alp d'Huez

Erg goed te doen met de Strom en ook de Duc van Renzo die nog op circuitafstelling stond deed het goed op deze hort en stootwegen. Eenmaal aangekomen in Alp d’Huez zelf was het lekker naar beneden knallen en af en toe de wielrenners ontwijken. Dit blijft altijd een heerlijke afdaling om te doen.
Na de Alp D’Huez was het weer tijd om richting camping te gaan rijden, maar wel via een leuke omweg. De Col de la Morte welke totaal niet mijn favoriet is zat er ook nog in. Renzo was natuurlijk zo boven, maar ik deed het lekker op mijn gemakje. Eenmaal boven een terrasje gepakt waar ook het uitzicht weer erg mooi en zowaar ook gezellig was.
We reden verder en kwamen nog langs een leuk bochtje waar Renzo even het gras ging maaien met zijn knietje.


Renzo in de bocht (in de verte)


Renzo de grasmaaier


Renzo in de bocht

Vervolgens ging de weg langs een stukje route Napoleon, de bungeejumpbrug en de Col de la Menée weer richting camping. Iets voor de camping stopten we om bij la Rivière een salade naar binnen te werken. ’s Avonds op de camping was het weer ouderwets gezellig.


Ik aan de salade


Dinsdag 19 juli 2010

Vandaag hielden we weer een rustdagje. Lekker uitslapen, beetje brak hangen aan het zwembad en rond een uur of 3 toch nog maar een klein rondje rijden.


Renzo regelt het ontbijt

Eerst gingen Renzo en ik samen met Nils die met zijn vriendin tegenover ons zat naar Crest om wat olie te halen voor zijn XT 600. Daarna reden we via de Col de Limouches de Vercors in. Onderweg werd er nog even gestopt voor een picknick in de berm (stokbroodje Brie en Rossette).


Picknick in de berm


Picknick in de berm

Ook de Combe Laval was jammer genoeg gesloten dus ook daar werden we via een klein pasje naar boven geleid. Vervolgens via het Foret de lente naar Vassieux en Vercors en zo naar de Col de Rousette. Bovenaan de Col de Rousette ben ik nog even een kijkje gaan nemen bij de oude dichtgemetselde tunnel.


Renzo en Nils op de Rousette

De weg omlaag ging weer erg lekker, Renzo knalde naar beneden, en ook Nils ging aan mij voorbij met zijn zeer wendbare XT 600. 3,5 uur later en 190 km op de teller verder waren we weer terug op de camping. Na de gebruikelijke daghap op de camping werd er weer een rondje gelopen en ’s avonds aan de bar was het wederom erg gezellig.


Tijdens wandeling


Dat is geen pis!


Woensdag 20 juli 2010

Ik werd wakker van een diepe brul. De 749 cc’s persten een flinke luchtstroom door de Termignoni’s van Renzo zijn Duc heen. Ik was wakker en Renzo was weg. Dus maar op naar de douche om mezelf even op te frissen. Terug bij de tent nog geen Renzo. Dan maar een bakkie koffie zetten op het altijd werkende koffiepotje. Toen de koffie net klaar was kwam Renzo er weer aan gereden. Hij was boodschappen gaan doen. Op een 749s stokbroden vervoeren ging op zijn geheel eigen wijze, het smaakte er echter niet minder onder. Voor het tripje vandaag naar de Mont Ventoux die Renzo nog nooit gereden had ging mijn voederbak maar weer mee achterop. Dat was toch makkelijker dan met stokbroden onder de jas rijden. na het wegrijden van de camping begon het in het Foret de Saou al te regenen, we reden gewoon lekker door en al snel was het weer droog. Onzin om te stoppen dus. Het tripje door de Drôme ging over wegen die ook ik nog niet eerder gereden had. Supermooi en alles deed volgens Renzo Italiaans aan. Onderaan de Mont Ventoux stopten we nog even om daar onze zelf meegebrachte stokbroden en worst te nuttigen.


Lunchen onder de Mont Ventoux

Goed gevuld gingen we de berg op en op het punt waar ik vorig jaar eerder foto’s van Arjan gemaakt had leek het mij mooi om ook wat kiekjes van Renzo te schieten.


Renzo in de bocht


Renzo in de bocht

Na enkele voorbijflitssessies met de knie tegen het asfalt drukte ik Renzo mijn camera in de handen zodat hij ook wat foto’s van mij in de bocht kon maken. Niet zo spectaculair, geen kneedowns, maar zeker gave platen.


Ik in de bocht

Afbeelding



Ik en Renzo op de top


Renzo op de top

Boven op de top werd er natuurlijk ook nog even gestopt en het weggetje naar beneden was ook weer super. Nu reden we echter door naar Bédoin en zo weer terug richting het noorden via weer nieuwe wegen die ik ook nog nooit eerder gereden had. Dit tochtje bevestigde maar weer dat rijden in dit gebied gaaf blijft want je komt iedere keer weer op plaatsen waar je nooit eerder geweest bent en alles is mooi. ’s Avonds op de camping stroomde het bier weer goed en de daghap was wederom heerlijk!.


Donderdag 21 juli 2010

Wederom een rustdag vandaag. Morgen zou ik naar huis rijden. Om Renzo nog een leuke week te bezorgen heb ik al de routes die op 1 dag te doen zijn in zijn GPS geladen. Nu moest alleen het probleem van de kapotte GPS steun op de Duc nog gefixed worden. Net het ene pinneke wat voor stroom zorgt was afgebroken dus de Zumo wilde niet meer laden. Bij wie hadden we dat deze week ook alweer eerder gezien? Om de autolader, die hij ook bij had, te kunnen bevestigen was een sigarenaanstekeraansluiting voor de auto nodig. Wij dus met z’n twee naar de Intermarché in Crest om daar zo’n ding te zoeken. Helaas, maar de Bricomarché zou ‘m zeker hebben volgens een van de personeelsleden van de Intermarché. In de Bricomarché, 100 meter verderop, wederom een helaas… maar de auto-onderdelenzaak 50 meter verderop, weer richting Intermarché, zou misschien wel zo’n ding hebben. En inderdaad daar hadden ze ‘m ook. Weer terug op de camping met enige moeite de zijkap van de Duc er af gehaald en zo konden we bij de accu om hier deze stekker op aan te sluiten. De stekker van de autolader er in en alles werkte weer! Nu even alles goed intapen met Duc(k)tape zodat het geheel waterdicht zou zijn en de Duc was weer voorzien van een werkende GPS-lader.


Geklooi met de Garmin

Tijd voor een welverdiend biertje! Ondanks dat het erg gezellig was ging ik maar op tijd naar bed. Mijn wekker werd gezet om 6.30 zodat ik op tijd kon beginnen met inpakken.


Vrijdag 22 juli 2010

Om 6.15 werd ik wakker van een hoosbui. Nee toch.. een zeiknatte tent die ingepakt moest worden. Eerst dan maar alles in de tent inpakken, motor met pak droog onder het afdakje zetten en vervolgens de tent en inpakken. De haringen gingen een heel stuk makkelijker uit de grond als er in. Toen alles ingepakt was, was het uiteindelijk ook droog. Na alles op de Strom gebonden en gehangen te hebben werd het tijd te gaan rijden. Het was inmiddels al 8.10 uur en volgens mijn GPS zou ik om 16.30 thuis komen. De hele reis ging zeer voorspoedig, een paar kleine buitjes en 1 flinke bui in België, maar geen gekke files of ander oponthoud. Aangezien mijn Strom geen 100 liter tank heeft en ikzelf ook regelmatig van een bakkie koffie en iet te eten voorzien moet worden werd 16.30 niet gehaald. Om 18.30 was ik uiteindelijk thuis. Een nette 10 uur en 20 minuten voor 1030 km. Voorgaande jaren was ik geheel gebroken na zo’n afstand maar de Strom heeft me het comfort geboden waardoor ik niet eens moe was na deze afstand.

Op naar het volgende tripje!
 
Bovenaan Onderaan